Wednesday, December 30, 2020

... అయినా సరే.... స్వాగతిద్దాం...

అదిగో, మిగిలాయి 
 మరికొన్ని గంటలు మాత్రం !
 వచ్చేస్తోంది నూతన సంవత్సరం!
 అయితే ఏమిటి? 
 తోరణాలు కట్టాలా? 
 బాజాభజంత్రీలు సిద్ధం చేయాలా? 
 గతానికి వీడ్కోలంటూ 
 పలకలా స్వాగతం!
 ఎందుకని? ఏమున్నది గర్వకారణం? 
 ఆసాంతం వ్యధా పూరితం! అంతే కదా!
 ఎవరికి మిగిలింది సంతోషం? 
 ఎవరికి దక్కింది ప్రశాంతత? 
 ఎవరున్నారు నిశ్చింతగా? 
 మరి ఏమని పలకాలి స్వాగతం!
 రెండువేల పంతొమ్మిది పోతూ పోతూ
 వదిలి వెళ్ళింది అంతుబట్టని 
 అంటువ్యాధి నొకదాన్ని!
 అదేమో --
ఒక ప్రాంతం కాదు ఒక దేశం కాదు
 ఆక్రమించి యావత్ప్రపంచాన్నీ 
 అతలాకుతలం చేస్తూ అడ్డుఅదుపూ లేక 
 విహరిస్తోంది విజృంభిస్తూ విలయ తాండవం చేస్తూ
 అంతం కాబోతోంది రెండువేల ఇరవై 
అయినా  --
 ఎంతకీ దాహం తీరక దారుణాలు సృష్టిస్తూ
 మనుషుల ప్రాణాల్తో ఆడుతోంది దాగుడుమూతలు!
 ఎన్నో ఉత్పాతాలు చూశాం 
 మరెన్నో వ్యాధుల్ని కట్టడి చేశాం 
 కనీవినీ ఎరగని ' కరోనా'ను మాత్రం
 మట్టుబెట్టలేకున్నాం !
 తరిమికొట్టలేకున్నాం !
 మరి ఏమని పలకాలి స్వాగతం!
 ఎందుకని పలకాలి స్వాగతం!
 అంతేనా ! ఓ పక్క  --
 మండుటెండల్తో మండిన గుండెలు !
మరోపక్క --
 అతివృష్టితో అణగారిన రైతన్నల ఆశలు!
 ఇంకా --
 వరద బీభత్సాలు ! రోడ్డున బడ్డ కుటుంబాలు !
 అదుపుతప్పిన ధరలతో బెంబేలెత్తిన జనాలు !
 కుదేలైన ఆర్థిక వ్యవస్థ! సంక్షోభంలో విద్యా వ్యవస్థ !
 కూటికోసం కోటి తిప్పలతో యువత !
 బడులు మూతబడి ప్రశ్నార్థక మైన
 బాలల బంగరు భవిత !
 రోగాల పాలై రొప్పుతూ రోజుతూ 
 అలమటించే జనం !
 మరి ఏమని పలకాలి స్వాగతం? 

పలకాలి నేస్తం, పలకాలి!
 ఎందుకోసమంటే --
 మనం మానవులం ఆశా జీవులం
 మొక్కవోని ఆత్మస్థైర్యానికి ప్రతీకలం !
 అడుగేయాలి ధైర్యం కూడగట్టుకొని
 అడుగేస్తూ కదలాలి ముందుకు
మనపై మనం నమ్మకముంచుకుని !
 గతం గతః అనుకుందాం ఊరట పొందుదాం!
 వర్తమానం వ్యర్థం చేసుకుంటే మరింత అనర్థం!
 ఆశావహ దృక్పథంతో రేపటి దినం
 కావాలి తేజోమయం !
 అందుకోసమైనా --
 చేదును దిగమింగి స్వాగతిద్దాం
 మౌనంగానే నూతన సంవత్సరాన్ని  💐
 చీకట్లు తొలగి వెలుగులు నిండాలని
 చేద్దాం ప్రార్థనలు అందరం కూడి
 సంతోషం, ప్రశాంతత, నిశ్చింత 🙂
 అన్నీ అవుతాయి మన సొంతం  
 అందుకే --
 నూతన సంవత్సరమా ! 
 ఇదిగో నీకిదే మా స్వాగతం! 💐💐💐

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
                    భువి భావనలు 
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Tuesday, December 22, 2020

చట్టాలను చేసి లాభమేమి....?

 చట్టం తీసుకొచ్చాం
 ఇక నిశ్చింత మీ సొంతం
 అన్నది ప్రభుత్వం ఇచ్చిన వాగ్దానం!
 వరకట్నం పుచ్చుకుంటే నేరం 
 ఇచ్చుకుంటే అంతకన్నా నేరం !
 అంటూ చేసేశారు చట్టం
 ఆగిందా? ఇస్తూనే ఉన్నారు
 పుచ్చుకుంటూనే ఉన్నారు!
 అంతా చాటుమాటు వ్యవహారం!
 వరకట్న హత్యలు, ఆత్మహత్యలు
 అదనపు కట్నమంటూ గృహహింసలు !
 ఎన్నో ఎన్నెన్నో ఘోరాలు !
 నిత్యం జరుగుతున్నా 
 ఏదీ? ఎక్కడ? చట్టం? 

 నిర్భయ చట్టం, దిశ చట్టం!
 ఆడపిల్లలపై అత్యాచారాలు 
హత్యచారాలు ఆగడానికట  !
 ఆగిపోయాయా? లేదే? 
 ఏదీ?  ఎక్కడ? చట్టం? 
 దినం దినం దినపత్రికల్లో దర్శనమిచ్చే
 వివిధ ఘటనల సమాహారమే ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం !

 ఉరిశిక్షలు, జీవిత ఖైదులు 
 బహిరంగ మరణ శిక్షలు, ఎన్  కౌంటర్లు !
 పరిష్కారమంటూ ఘోషిస్తున్నారంతా !
 సత్వర న్యాయం జరగాలంటూ 
 ఉద్యమిస్తున్నాయి మహిళా సంఘాలన్నీ!
 మరోపక్క -- 
 బాధితులకు పరిహారమంటూ రాజకీయాలు!
 ఇవన్నీ తాత్కాలిక ఊరడింపు ప్రయత్నాలు
 కంటి తుడుపు చర్యలూ మాత్రమే నన్నది
 జగమెరిగిన సత్యం !
 మనిషి' మైండ్ సెట్ ' మారితే గానీ 
 సమాజం మారదన్న కఠోరసత్యం గ్రహించాలి గానీ 
 చట్టాల వల్ల జరిగేదీ ఒరిగేదీ 
 ఏమీ లేదన్నది గత చరిత్ర
 చేస్తూనే ఉన్నది తేటతెల్లం మరి!
 అయినా --
 మృగం లాంటి మనిషికి మనసొకటా? 
 అది మారి సరైన దారిని ఆలోచించడమా ? 

**************************************
                * భువి భావనలు *
**************************************

Tuesday, December 8, 2020

ఇలాంటి వాళ్ళకి ఎలాంటి శిక్షలు విధించాలి?

      నిర్భయ చట్టం వచ్చింది. దిశ చట్టం వచ్చింది. స్త్రీలపై అకృత్యాలు ఆగిపోయాయా? నిర్భయ ఘటన లో నేరస్తులకు ఉరి శిక్షలు విధించారు. దిశకు జరిగిన అన్యాయానికి పోలీసులే ఎన్కౌంటర్ చేసి దోషుల్ని హతమార్చారు. అయినా భయపడుతున్నారా? లేదే! ఏం చేస్తే ఈ దారుణకాండలకు అడ్డుకట్ట పడుతుంది? ఇదిలా ఉంచితే -- ఇటీవల జరిగిన అమానవీయ అకృత్యం ఒళ్ళు జలదరించేలా చేసేసిందందర్నీ !

   నవంబరు14, శనివారం. దీపావళి పర్వదినం. జనమంతా సంబరాల్లో మునిగితేలుతున్న శుభ ఘడియల్లో జరిగిన హీనాతి హీనమైన దుస్సంఘటన! ఉత్తరప్రదేశ్ లో కాన్పూర్ కు సమీపాన ఘటంపూర్ అనే చోట--- ఓ ఏడేళ్ల బాలిక హత్యకు గురయింది. దాని పూర్వాపరాలు --- పరశురాం, సునయన దంపతులకు ఇరవై ఒక్క సంవత్సరాల క్రితం పెళ్లి అయిందట. కానీ సంతానం లేదు. ఓ బాలిక గుండె, కాలేయం తింటే పిల్లలు పుడతారని ఓ తాంత్రికుడు చెప్తే ఆ పని కోసం 20 సంవత్సరాల వయస్సున్న వాళ్ళ బంధువుల అబ్బాయిని కేవలం వెయ్యి రూపాయలు ఇచ్చి పురమాయించారట ! అతను మరో స్నేహితున్ని  ( 30 సంవత్సరాలు ) తోడు తీసుకుని ఏడు సంవత్సరాల వయసున్న ఆ దంపతుల పక్కింటి పాపను చాక్లెట్ల ఆశ చూపించి నిర్మానుష్య ప్రదేశానికి తీసుకెళ్లి, ఇద్దరూ కలిసి కత్తితో గొంతు కోసి చంపేసారట ! దానికి ముందు ఆ నీచులు ఆ పసి దానిపై అత్యాచారం కూడా చేశారట! ఆ తర్వాత అవయవాలు కత్తితో పెకలించి, గుండె, కాలేయం పాలితిన్ కవర్లలో ఉంచి, మిగతా వాటిని అక్కడే పొలంలో కుక్కల కోసం విసిరేశారంట ! ఈ దారుణ కృత్యానికి ముందు అక్కడున్నఓ కాళీ మందిరం వద్ద తాంత్రిక పూజలు నిర్వహించారని వార్త ! అటు పిమ్మట గుండె, కాలేయం ఆ దంపతులకిస్తే వాళ్లు తిన్నారట ! 

    ఎంత హేయమైన చర్య! అసలు మనుషులా వీళ్ళు? ప్రతిరోజు తమ ఇంటి ముందు అమాయకంగా ఆట్లాడుకునే ఓ పసిపిల్లను హతమార్చడానికి వీళ్ళ మనసెలా ఒప్పింది? అలా చేసి సంతానం పొందితే రేపు ఆ పిల్లకు ఇదే గతి పడ్తే.... అన్న ఆలోచన ఆ అధములకు తట్టలేదా? వాళ్లు చెప్తే మాత్రం -- ఏమాత్రం సంకోచించక సమ్మతించారంటే -- ఎలాంటి కిరాతకులు వాళ్ళు ! ఎటువంటి చోట పుట్టి, ఎలాంటి వాతావరణంలో పెరిగి ఇలా తయారయ్యి ఉంటారు! 

  ఈ దుష్ట కార్యానికి నాంది పలికిన అతన్ని, అవయవాలు తిన్న వారిని, హంతకులు ఇద్దర్నీ అదుపులోకి తీసుకున్నారట. ఎందుకు? ఏళ్లకు ఏళ్లే పడుతుంది విచారణకు!

   ఇలాంటి హంతకులు ఒకటి ఆలోచించాలి. ఈ దుస్థితి తమ ఇంట్లో తమ తల్లికీ, చెల్లికి, భార్యకు ఇంకా కూతురికీ వస్తే తమ మానసిక స్థితి ఎలా ఉంటుంది? అన్న ప్రశ్న తమకు తాము వేసుకుంటే కాస్తయినా వెనుకాడుతారేమో? అయినా మన పిచ్చి గానీ -- అంతటి విజ్ఞత, విలువలతో కూడిన జీవనశైలి వాళ్లకు ఉంటే ఇంతటి ఘోరాలు ఎందుకు జరుగుతాయి? 

  ఇంతకీ--- ఇలాంటి నరాధములకు ఎలాంటి శిక్షలు వేయాలి? ఏం చేస్తే ఆ తల్లిదండ్రుల కడుపుకోత, బాధ తీరుతాయి? 

*************************************************

                    🌷భువి భావనలు 🌷

*************************************************      

     

 

Friday, November 6, 2020

చెడును ప్రచారం చేయకండి, ప్లీజ్.... ఓ కథ కాని కథ

       మధ్యాహ్నం మూడవుతోంది. గేటు చప్పుడు విని పడుకోబోతున్నదల్లా బయటకొచ్చింది జాహ్నవి. కల్పన లోనికొస్తూ కనిపించింది. కల్పన, జాహ్నవి రెండేళ్ల క్రితం పక్కపక్క ఇళ్లలో ఉండేవారు. కల్పన ఓ స్కూల్లో, జాహ్నవి ఓ ఆఫీసులో పనిచేస్తుండేవాళ్లు. ఆర్నెళ్ల క్రితం జాహ్నవి వాళ్ళు ఇల్లు మారిపోయారు. పూర్వ పరిచయం తో ఇలా అప్పుడప్పుడూ ఇంటికి వస్తూ ఉంటుంది కల్పన. 

" రా, ఏమిటీ, ఈ టైం లో. స్కూలు కెళ్లలేదా?.... " లోనికి దారితీస్తూ అడిగింది జాహ్నవి. 

" స్కూలు నుండే, కాస్త తలనొప్పిగా ఉంటే పర్మిషన్ పెట్టి వచ్చా... " జవాబుగా అంది కల్పన. 

 ఏదో విషయం ఉందన్నమాట, అనుకుంటూ, " అలాగా... కూర్చో, వేడివేడిగా టీ తెస్తా.. " అంటూ వంటింట్లోకి నడిచింది జాహ్నవి. పది నిమిషాల్లో పొగలు గక్కుతున్న టీ తీసుకొచ్చి కల్పన చేతికిచ్చి, ఎదురుగా కూర్చుంది. 

   వారం రోజులుగా ఆఫీసులో పని వత్తిడి ఎక్కువగా ఉండి నిన్ననే కాస్త రిలాక్స్ అయ్యారంతా. బాగా అలసిపోయిందేమో రెస్ట్ తీసుకుందామని ఈరోజు శెలవు పెట్టేసి ఇంట్లోనే ఉండిపోయింది. ఎలా కనిపెడుతుందోఏమో తను ఇంట్లో ఉన్న సంగతి మరి ! ఇలా వచ్చేసింది. లోలోపల విసుగ్గా ఉన్నా తప్పనిసరై కూర్చుండిపోయింది జాహ్నవి. 

టీ చప్పరిస్తూ, " జాహ్నవీ, నీకు మా కొలీగ్ అనంత తెలుసు గదా.... "

" ఊ.. మొదలెట్టింది..... " అనుకుంటూ తలూపింది జాహ్నవి. 

".... తన కూతురు డిగ్రీ చదువుతోంది. ఎవరో కులం గాని అబ్బాయితో వెళ్లిపోయిందట పాపం ! నాల్గు రోజుల నుండీ స్కూలుకు రాకపోతే మా స్టాఫ్ నలుగురం కలిసి ఇంటికెళ్తే విషయం తెలిసింది. ఒకటే ఏడుపనుకో...... "

" ఊ.. అదన్నమాట సంగతి! ఈ వార్త చేరవేయటానికి తల నొప్పంటూ పర్మిషన్ తీసుకొని మరీ నా ఇంటికొచ్చింది. ఆవిడ అంత బాధలో ఉంటే వీళ్ళు వెళ్ళింది ఓదార్చడానికి కాదు, కూపీ లాగటానికి. సరే, లాగినవాళ్ళు అంతటితో ఊరుకోవచ్చు గదా, ఆ లాగింది అందరికీ ఇలా మోసెయ్యటం ! కొలీగ్ కెదురైన బాధకు ఏమాత్రం సానుభూతి లేదు సరి కదా ఇలా ప్రచారాలు చేస్తూ ఆమె బాధ మరింత పెంచడంలో వీళ్లు పొందే ఆనందం మాత్రం వర్ణనాతీతం!

   కల్పన నైజం జాహ్నవికి బాగా తెలుసు. పక్కపక్కనే ఉన్నారు గదా కొంతకాలం. ఎదురింట్లో, పక్కింట్లో, బంధుగణాల్లో, ఇంకా చెప్పాలంటే ముక్కు మొహం తెలియనివాళ్లిల్లలో జరిగిన బాధాకర సంఘటనలు అన్నీ పూసగుచ్చినట్లు అడిగినవారికీ, అడగని వారికీ అందరికీ చేరవేసే బాపతు. చిత్రమేంటంటే ఇదంతా చెడు విషయాలు చేరవేయడం వరకే. మంచి ఏదైనా జరిగితే మాత్రం ఎవరి దగ్గరా నోరు విప్పదు. 

   మూణ్ణెల్ల క్రితం ఓ షాపింగ్ మాల్ లో జాహ్నవి కి అనుకోకుండా తటస్థ పడింది ఈ కల్పన. అంతే! బరబరా పక్కనే ఉన్న క్యాంటీన్ కు లాక్కెళ్లి కూర్చోబెట్టి, టీ తాగుతూ మొదలెట్టింది. 

" జాహ్నవి, మా ఎదురింటాయన రంగనాథం గారని.... నీకు తెలీదులే.... ఆయన కూతురు రెండు నెలల క్రితం కనిపించకుండా పోయిందట! అంతటా వెతికారు పాపం. తర్వాత తెలిసింది, ఎవర్నో పెళ్లి చేసుకుందని! ఇంతలో ఏమైందో ఏమో మొన్న రాత్రి ఆత్మహత్య చేసుకుంది. అసలు విషయం ఏంటంటే, అతను ఆల్రెడీ పెళ్లయిన వాడట !.... "

 అదిరిపడింది జాహ్నవి ఆ తల్లిదండ్రులకెదురైన విపత్తు సామాన్యమైంది కాదు. వాళ్ళ బాధలో వాళ్ళుంటే ఇలా అందరికీ తెలిసేలా చేస్తూ.... ఏమిటిది? అసలా రంగనాథం గారు ఎవరో, వాళ్ళ అమ్మాయి ఎవరో ఏమిటో ఏ మాత్రం ఎరగని తనకు ఈ విషాదం చెప్పడం అవసరమా ఈ కల్పనకు !... "

 జాహ్నవి ఆలోచనలు అలా ఉన్నాయి. చాలాసార్లు కల్పనకు చెప్పాలనుకుంది,  ఇలాంటి వార్తలు దయచేసి స్ప్రెడ్ చేయొద్దని.... కానీపెదవి దాకా వచ్చిన మాటలు అక్కడే ఆగిపోయేవి. ఎందుకో ఈరోజు అలా ఊరుకోబుద్ధి కావడం లేదు జాహ్నవి కి. 

"... అనంత గారు ఎంతో బాధలో ఉండి ఉంటారు, చేతనైతే ఓ కొలీగ్ గా ఆమె బాధ తగ్గించే పని చేయాలి గానీ ఇదేమిటి కల్పనా ఇలా అనవసరంగా నాకు చెప్తున్నావు? ఆమె నీ కొలీగ్, మీ ఫ్రెండ్. తన బాధ నీతో పంచుకుంటే ఆ రహస్యం నీ గుండెల్లో దాచుకోవాలే గానీ ఇలా అందరి వద్దా ప్రస్తావించడం సబబా?... "

 జాహ్నవి నుండి ఊహించని ఈ మాటలకు ఠక్కున టీ తాగడం ఆపింది కల్పన. 

".... మీ పక్కింటి వాళ్ళ అమ్మాయికి మెడిసిన్లో సీటు వచ్చిందని చెప్పు, మీ బంధువుల అబ్బాయికి మంచి కంపెనీలో జాబ్ వచ్చిందని చెప్పు, ఫలానా వాళ్ళ అమ్మాయి కి మంచి సంబంధం కుదిరిందని చెప్పు అందరికీ. ఆ కుటుంబాలు ఎంతో సంతోషిస్తాయి. అప్పుడు నీకూ సంతోషమే కలుగుతుంది. అది స్వయానా అనుభవిస్తే నీకు తెలుస్తుంది. కానీ ఇలా జరిగిన చెడును మాత్రమే అందరికీ ప్రచారం చేస్తే అసలే బాధలో ఉన్న వాళ్ళు ఇంకెంతగా కుమిలిపోతారో నీకు పట్టదా?.. "

 జాహ్నవి నుండి ఈ ప్రతిఘటన ఊహించని కల్పన అలాగే గుడ్లప్పగించి చూస్తూ ఉండి పోయింది. జాహ్నవి మళ్లీ అందుకుంది,

" ఇదే మన ఇంట్లో మనకే జరిగితే.... నీకో కూతురుంది, నాకో కూతురుంది. మన పిల్లలే అలాంటి పనులు చేస్తే.. "

"...ఛఛ ! మన పిల్లలెలా చేస్తారు?..... " అడ్డుకుంది కల్పన. 

"  ఎందుకు చేయరు?.. " తూటాలా జాహ్నవి నుండి వచ్చిన మాటకు అవాక్కయింది కల్పన. 

"...మన పిల్లలేమయినా ప్రత్యేకమా? అంత నమ్మకమా వాళ్ళ మీద !ఏ క్షణం ఎవరి బుర్ర లో ఏ బుద్ధి పుడుతుందో చెప్పలేని రోజులివి. సరే, చేయరనే అనుకుందాం. మన పిల్లలు ఎంత పద్ధతిగా ఉన్నా బయట అంతా అంతే పద్ధతిగా ఉంటారన్న గ్యారంటీ ఉందా?  నిర్భయ, దిశ సంఘటనలు గుర్తు లేదా?  వాళ్లంతా మంచి అమ్మాయిలే... కానీ జరిగిందేమిటి?  ఒక్కసారి ఊహించుకో... అలాంటిది మనకే జరిగితే.... అందరూ మన గురించి చెవులు కొరుక్కుంటుంటే మన పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో !...."

రెండు చెవులూ మూసేసుకుంది కల్పన. 

"....కదా ! వినటానికే అంత కర్కశంగా అనిపిస్తోంది నీకు. మరి స్వయానా ఆ బాధ అనుభవించే వాళ్ళ కేలాగుంటుందో ఆలోచించు... "

నోట మాట రాక అచేతనంగా ఉండిపోయింది కల్పన. 

"...ఇలా జరగాలనీ, జరుగుతుందనీ కాదు నేను చెప్పేది, ఏ బాధైనా మనదాకా వస్తేనే గానీ దాని తీవ్రత తెలియదు. మనకు జరగలేదు కదా అని వాళ్ళ బాధని అవహేళన చేయడం తగదు.... ఏమో ఎవరు చెప్పొచ్చారు?  ఎందర్ని చూడ్డంలేదు ఈరోజెంతో సంతోషంగా ఉన్న కుటుంబాలు రేపటికి ఊహించని విధంగా దుఃఖంలో మునిగిపోతున్నాయి. నవ్విన కళ్ళే చెమ్మగిల్లొచ్చు, అలాగే వాడిన బ్రతుకులు పచ్చగానూ అవొచ్చు. వినలేదా కల్పనా.... నీతిబోధ చేస్తోంది అని మాత్రం అనుకోకు.. నిన్ను బాధ పెడితే సారీ..... "

ఏమంటుంది కల్పన? అప్పటికే మ్రాన్పడిపోయింది. కప్పు టీ పాయ్ మీద పెట్టి మెల్లిగా లేచి 

" ఏదో మంచీ చెడూ అని.... " అంటూ బయటకు నడిచింది వెళ్తున్నానని కూడా చెప్పకుండా. 

".. బాధపడిందా తన మాటలకు ! అయినా పరవాలేదు, కాస్త ఆలోచనలో మాత్రం పడి తీరుతుంది. తానేదో గొప్ప పని చేసిందని కాదు గానీ కనీసం తన వద్ద అయినా ఇలాంటివి ఇక ఎప్పుడూ చెప్పదు. బహుశా మునుపటిలా తనతో మాట్లాడకపోనూ వచ్చు, అయినా సరే. స్నేహం మంచిదే. కానీ ఇలాంటి స్నేహం అభిలషణీయం కాదు. రేపు తన ఇంట్లో జరక్కూడనిదేదైనా జరిగినా ఇలాగే ప్రచారాలు చేయడానికి వెనుకాడరిలాంటి వాళ్ళు..."

తనకు తానే సర్ది చెప్పుకుంది జాహ్నవి. కల్పన గేటు దాటి వెళ్లిపోయింది. జాహ్నవి మనసు కుదుటపడింది. 

                        ***********

[ చెడు వార్తలు వ్యాప్తిచెందినంత శీఘ్రంగా మంచి వార్తలు వ్యాపించవు. కారణం? చెడు రుచించినంతగా మంచి రుచించదు జనాలకు !!   ]

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                  *  భువి భావనలు  *

++++++++++++++++++++++++++++++++++++




.


Thursday, October 29, 2020

మానవుడా ! మర్మమెరిగి మసలుకో !

 😊🙂🙂😊

 ఈ దినం నాదీ నాదనుకుంటున్నది 

 రేపటికి మరొకరి సొంతం అన్నది ఎరుగక

 ఓ వెర్రి మానవుడా, ఎందుకంత ఆరాటం? 

 ఏదో కావాలనుకుంటావు 

 మరేదో అయిపోవాలనుకుంటావు 

 కానీ ---

 ఇంకేదో అయిపోయి 

 డీలా పడిపోతావు 

 తల్లి గర్భాన కన్ను తెరిచి

 భూగర్భాన మన్నుగ మారి 

 కనుమరుగై పోయేదాక

విధి మున్ముందే రాసేసిన 

నీ నుదుటిరాత తిరిగి 

ఆ విధాత  సైతం మార్చలేడన్న 

చేదు నిజం ఎరుగక 

ఓ పిచ్చి మానవుడా 

ఎందుకా పరుగులు? 

ఏమందుకోవాలనీ వృథాప్రయాసలు  😔😔

ఉన్నది చాలు, కడుపు నిండా తిను 

మిగులుతుందీ అనుకుంటే 

మరొకరి కడుపు నింపు 

దీవిస్తారు 🙋‍💐🌷

ఆ దీవెనలే నీకు సదా రక్ష 

వారి మదిలో నీవో 

చెరగని ముద్ర ! 👃👃

నీవు లేకున్నా నిత్యం 

కదలాడే నీ తీపి తలపులే 

ఇలపై నిను నిలిపే ఎనలేని 

కీర్తిప్రతిష్ఠలు !! 😇😊

అందుకే  ---

ఓయి వెర్రి మానవుడా, మేలుకో !

మర్మమెరిగి మసలుకో  !! 🙂🙂🙂

**********************************************

                       🌷 భువి భావనలు 🌷

**********************************************

కదలాడే నీ తీపి thalapule

Sunday, October 25, 2020

తెలుగు సినిమాల్లో క్యారెక్టర్ రోల్స్ లో నటులు నాడు... నేడు

     అలనాటి నుండీ నేటి వరకూ తెలుగు సినిమాల్ని గమనిస్తే కథకు మూలం కథానాయకుడూ, నాయికే గాదు, కథను నడిపించడంలో ప్రధాన పాత్ర వహించే సహాయ పాత్రలూ అత్యంత ప్రధానమన్న విషయం ద్యోతకమౌతుంది. ఆ పాత్రల్ని పోషించేవారే క్యారెక్టర్ ఆర్టిస్టులు. వీటిల్లో విలన్ పాత్రలు, కుటుంబ పెద్ద పాత్రలు ఇంకా ముఖ్యంగా చెప్పుకోదగ్గవి తండ్రి పాత్రలు. అలాంటి పాత్రల్లో జీవించి ఆయా పాత్రలకే వన్నెతెచ్చిన నటులు ఆనాడూ, ఈనాడూ ----

* ఎస్. వి. రంగారావుగారు. చిన్నతనంలో ఆయన పేరు తెలిసేది కాదు గానీ పోషించిన పాత్ర మాత్రం బాగా గుర్తుండేది.'  నర్తనశాల' చిత్రంలో కీచకునిపాత్ర పోషించిన నటుడు చాలా బాగా చేసాడని అందరూ అనుకునేవాళ్లు. కానీ ఆ నటుని పేరైతే అప్పట్లో తెలియదు నాకు. క్రమంగా పేరుతో బాటు వారియొక్క నటనా వైదుష్యం ఆకట్టుకొంది. పౌరాణిక పాత్రల్లో నందమూరి తారక రామారావు గారికి దీటుగా నటించగలిగిన ప్రతిభగల గొప్ప నట దిగ్గజం ఎస్. వి. ఆర్. దుర్యోధనుడిగా, కంసుడి గా ఆయన పోషించిన పాత్రలు అనితర సాధ్యం. భక్త ప్రహ్లాద చిత్రంలో హిరణ్యకశిపుడిగా, పాతాళ భైరవి లో మాంత్రికుడుగా ఆయన నటన మరచిపోలేము. సాంఘికాల్లోనూ ఆయన సత్తా చాటారు. మంచి మనసులు చిత్రంలో తండ్రి పాత్రలో ఆయన హావభావాలు, మానసిక సంఘర్షణ అమోఘం. పండంటి కాపురం, బాంధవ్యాలు--- చిత్రాల్లో అన్నయ్యగా హృద్యమైన నటన ప్రదర్శించారు. లక్ష్మీ నివాసం చిత్రంలో ఉదాత్తమైన తండ్రి పాత్రలో హుందాగా కనిపించారు. సాత్విక పాత్రలూ, గాంభీర్యం ఉట్టి పడే మాత్రమేగాక క్రూరత్వం ప్రతిబింబించే పాత్రలూ చేసిన ఘనత వీరిది. తెలుగు ప్రేక్షకుల మదిలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయిన మహానటుడు ఎస్. వి. ఆర్

* ఉదాత్తమైన తండ్రి పాత్రలకూ, సౌమ్యంగా కనిపిస్తూ గౌరవభావం కలిగించే పాత్రలకూ పెట్టింది పేరు' గుమ్మడి'గా అందరికీ సుపరిచితులైన గుమ్మడి వెంకటేశ్వర రావు గారు. ఆడపిల్ల తండ్రి పాత్ర అంటే గుమ్మడే అనేంతగా ఆ పాత్రలో ఒదిగి పోయే వారాయన. కొన్ని సన్నివేశాల్లో హఠాత్తుగా గుండె పట్టుకుని కూలిపోయే నటనలో అది సహజత్వం ప్రదర్శించే సహజనటన వారి సొంతం. మహామంత్రి తిమ్మరుసు చిత్రం లోని అప్పాజీ పాత్ర ఆయన నట జీవితంలో నే కలికితురాయి. మర్మయోగి, కథానాయిక మొల్ల, పూలరంగడు, భలే రంగడు, మరో మలుపు, లక్షాధికారి, అర్థాంగి-- చిత్రాల్లో ఆయన పోషించిన పాత్రలు మర్చిపోలేనివి. ఇంకా-- పౌరాణికాల కొస్తే--- దశరథుడు, బలరాముడు, ధర్మరాజు, పరశురాముడు, దుర్వాసుడు, ద్రోణుడు-- ఇలాగే ఉంటారేమో అనిపించేలా ఉంటుంది ఆయన నటనా ప్రతిభ! కేవలం సానుభూతి పొందే పాత్రలే గాక సాఫ్ట్ విలన్ గా తేనె పూసిన కత్తి లాంటి పాత్రల్లో కూడా ఆయన జీవించారు. 

* ' అల్లో అల్లో అల్లో ' " మడిసన్నాక కుసింత కలా పోసనుండాలి " --- ముత్యాల ముగ్గు సినిమాలో ఈ డైలాగులతో ప్రభంజనంలా దూసుకొచ్చి అందర్నీ ఒక్కసారిగా తనవైపు తిప్పుకున్న విలక్షణ నటుడు రావు గోపాలరావు గారు. ఒకటా, రెండా ! ఎన్నని ఉటంకించాలి ఆయన ధరించి మెప్పించిన పాత్రలు! క్రూరత్వం, సాధు తత్వం, మేక వన్నె పులి పాత్రలు -- వీటితో పాటు ఉదాత్తత ఉట్టి పడే పాత్రలూ ఈయన్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చాయి. ఎన్. టీ. ఆర్  నటించిన వేటగాడు సినిమా లో అతి క్లిష్ట సమాస భూయిష్టమైన డైలాగులతో అదరగొట్టి ప్రేక్షకుల్ని కడుపుబ్బా నవ్వించి సమ్మోహన పరిచడం ఆయనకే చెల్లింది. చాలెంజ్, అల్లరి అల్లుడు, ఘరానా మొగుడు--- ఇత్యాది చిత్రాల్లో ఆయన పోషించిన తండ్రి పాత్రలు ఎప్పటికీ గుర్తే. 

* అలనాటి నటుల్లో అత్యున్నత స్థాయి jఅందుకున్న నటుల్లో కైకాల సత్యనారాయణ కూడా ఒకరు.  ప్రతినాయక పాత్ర పోషణలో ఆయనకు ఆయనే సాటి అన్న విధంగా  ఉంటుంది ఆయన నటన! ఇప్పటికీ ఎనభై ఐదేళ్ల వయసులోనూ అడపాదడపా తెరమీద కనిపిస్తూ ఉండడమే ఆయన నటనా వైదుష్యానికి గొప్ప నిదర్శనం. పౌరాణిక పాత్రలకు జీవం పోసిన అద్భుత నటనా చాతుర్యం ఆయన సొంతం. దుర్యోధనుడు, యముడు, ఘటోత్కచుడు--- ఇవి కొన్ని ఉదాహరణలు మాత్రమే. జానపద చిత్రాలలోనూ ఆయన పోషించిన పాత్రలు తక్కువేం కాదు. సాంఘికాల్లో--- తాతా మనవడు, నిప్పులాంటిమనిషి, శుభాకాంక్షలు--- ఇవి కొన్ని మచ్చుతునకలు మాత్రమే. మురారి, అరుంధతి చిత్రాలు పోషించిన తాతయ్య పాత్రలూ చెప్పుకోదగ్గవే ! ఈ అద్భుత నటుడు మరిన్ని చిత్రాల్లో నటిస్తూ అందర్నీ అలరించాలని కోరుకుందాం. 

* కోట శ్రీనివాసరావు--- కామెడీ విలన్ పాత్రలకు పెట్టింది పేరు. నటనకు చిరునామా లాంటివాడు. నవ్విస్తూనే క్రూరత్వాన్ని అలవోకగా ప్రదర్శించడం ఈయనకు వెన్నతో పెట్టిన విద్యేమో అనిపించేలా ఉంటుంది నటన! అహ నా పెళ్ళంట, ఆమె, ప్రతిఘటన, బావ- బావమరిది---ఇలా చాలా ఉన్నాయి వీరి ప్రతిభకు పట్టం కట్టేవి. 

* పరభాషా నటులైనా ప్రభంజనంలా దూసుకు వచ్చి తెలుగు చిత్రసీమను కూడా ప్రస్తుతం ఏలుతున్న నటులు--- నాజర్, ప్రకాష్ రాజ్, సత్య రాజ్

 క్యారెక్టర్ నటుడిగా నాజర్ అందుకున్న స్థానం తక్కువేమీ కాదు. పోషించిన పాత్రలూ కోకొల్లలు ! హీరోయిన్ తండ్రిగా, ప్రతినాయకుడిగా ఇంకా ఇతర ప్రాధాన్యం కలిగిన సహాయ పాత్రలకు ఈయన ప్రాణం పోశారు. జీన్స్ చిత్రంలో అన్నదమ్ములుగా ద్విపాత్రాభినయం ఎప్పటికీ మర్చిపోలేము. కొంచెం ఇష్టం కొంచెం కష్టం చిత్రంలో పోషించిన తండ్రి పాత్ర అద్భుతం. అన్నింటినీ మించి' బాహుబలి' లో బిజ్జల దేవా పాత్ర ఆయన నట జీవితంలో నే అత్యద్భుతమైన పాత్ర !

* మొదట్లో డబ్బింగ్ వాయిస్ మీద ఆధారపడ్డా అతి త్వరగా సొంత గొంతు వినిపించిన విలక్షణ నటుడు ప్రకాష్ రాజ్! విలనీ పోషించడం ఈయనకు కొట్టినపిండే ! అంతేనా! క్రమంగా తండ్రి పాత్రలకు కేరాఫ్ అడ్రస్ గా మారిపోయిన ఈ అద్వితీయ నటుడు పోషించిన పాత్రలు లెక్కపెట్టలేనన్ని ! అలాగే విలన్ పాత్రలూ. నువ్వు నాకు నచ్చావ్, నువ్వే నువ్వే, సోలో--- ఇలాంటి చాలా చిత్రాల్లో కూతురి కోసం ఆరాటపడే తండ్రిగా ఆయన నటన అనితర సాధ్యం.' అంతఃపురం చిత్రం లో విభిన్నషేడ్స్ కలిగిన పాత్ర చెప్పుకోదగినది. 

* తర్వాతి స్థానం సత్యరాజ్ దే ! ఈయన పోషించిన తండ్రి పాత్రలకూ కొదువేం లేదు. రాజా రాణి, బ్రహ్మోత్సవం, ప్రతి రోజు పండగే---  ఇవి ఇటీవల వచ్చిన కొన్ని చిత్రాలు. గతంలో మరెన్నో చిత్రాల్లో పోషించిన పాత్రలు వారి నటనకు అద్దం పట్టేవే!  ఈ నటుడు పోషించిన పాత్రలన్నీ ఒకెత్తు,' బాహుబలి' చిత్రంలో పోషించిన కట్టప్ప పాత్ర ఒక ఎత్తు. అంతగా గుర్తింపు తెచ్చి పెట్టిన గొప్ప పాత్ర !

ఇలా పలురకాల పాత్రల్లో పరకాయ ప్రవేశం చేసి ప్రాణప్రతిష్ఠ చేసిన నటులు అలనాడే కాదు ఈనాడూ అద్వితీయంగా వెలుగొందుతున్నారు !! 

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

                      🌹 భువి భావనలు 🌹

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Wednesday, October 21, 2020

వర్ణశోభితం

 

నల్లనల్లని మూలాలు పుడమి కడుపున

దాగెనే చల్ల చల్లగా

 ఆపైని అలరించే కొమ్మలు రెమ్మలు

 చుట్టూ విస్తరించగా

 పచ్చపచ్చగా విచ్చిన పత్ర దళాల

 చీర చుట్టుకుని నడుమ

 నిలబడింది చూడు కాండం

 ఠీవిగా గోధుమ వర్ణాన !

 అంతేనా--

అటు చూడు చూడు🌺🌹

 ఎన్ని మొక్కలు 🙂

 ఎన్నెన్ని రంగులు !

 మరెన్నెన్ని ఆకృతులు !

 పసిడి కాంతులు వెదజల్లుతూ

 పరిమళాలు విరజిమ్ముతూ

 పలు వర్ణాల సమ్మిళితమై విరాజిల్లుతూ

 తల్లి కొంగు చాటు నుండి

 తొంగి చూస్తున్న బుజ్జి పాపల్లా 

 సుమబాలలవిగో 🌹🌷🌺😊🙂

 ఎంత వర్ణ శోభితం!

మరెంత అబ్బురం !

 రవంత విత్తనమే!

 కొండంత విషయం దాచుకున్నదే !

 తరచి తరచి చూసే

 కళ్ళుండాలే గానీ 

 జగతి నిండా నలుమూలలా

 అందమే అందం 🙋

 ఆహా! ప్రకృతి ఎంత రమణీయం !

 వెరసి ఈ సృష్టియే అద్భుతం!

 మహాద్భుతం !!🙏🙏

**********************************************

                   🌷భువి భావనలు 🌷

**********************************************


Tuesday, October 20, 2020

ఆదివారం ఎంతో ఇష్టం.. ఎందుకంత ఇష్టం?

    ఆదివారం అంటే అందరికీ ఎంతో ఇష్టం. ఎందుకని? వారంలో ఏ రోజుకూ లేని ప్రత్యేకత ఆదివారానికే ఉంది గనక! వయసుతో సంబంధం లేకుండా చిన్న పిల్లల దగ్గర నుండీ పెద్దల దాకా ఎంతగానో ఎదురు చూస్తుంటారు ఈ రోజు కోసం. ఆరు రోజుల శ్రమ అనంతరం దొరికే ఆటవిడుపు కదా! ఇంతకీ అందరూ ఎరిగినదే అయినా ఆదివారం అన్నది ఎవరెవరికి ఎలా ఇష్టమైనదో చూద్దాం. 

* పిల్లలకు-- ప్రతీ ఉదయం నిద్రమత్తు వీడకనే త్వరగా లేవాలి. తయారవ్వాలి. బోలెడు పుస్తకాల మోత. హడావుడిగా తినడం. పరుగులు తీయడం. అక్కడేమో వరుసగా పాఠాల మోత. బుర్ర కెక్కినా ఎక్కక పోయినా క్లాసులో కూర్చోవడం అయితే తప్పనిసరి! అంతేనా! టీచర్లతో చీవాట్లు, అప్పుడప్పుడు తన్నులు, ఇంకా హోం వర్క్ లు ! తలబొప్పి కడుతుంది. ఆరు రోజుల ఈ కష్టానికి ఒకరోజు బ్రేక్! అదే ఆదివారం! ఎంచక్కా నిదానంగా నిద్రలే వచ్చు. తీరిగ్గా స్నానపానాదులు. టీవీలో ఇష్టమైనవి చూడడాలూ. వీడియో గేమ్స్ ఆట్లాడుకోడాలు. ఫ్రెండ్స్ తో ఆటలు ! ఇవన్నీ ఉంటాయి కాబట్టే మరి పిల్లలకు ఆదివారం వస్తోందంటే అంత హుషార్!  అంతటి హుషారూ సోమవారం ఉదయానికి నీరు గారి పోతుంది అనుకోండి, అది వేరే సంగతి! 

* ఇక-- ఇంట్లో ఇల్లాళ్లకు. ఇంట్లో ఉంటారన్న మాటే గానీ వాళ్లకు తీరికనేది ఉండేది ఎక్కడ? తెల్లారగట్ల లేవాలి, భర్తకూ, పిల్లలకు టిఫిన్లు, భోజనాలు సిద్ధం చేయాలి. చిన్నపిల్లలయితే వాళ్లనూ రెడీ చేయాలి. రొప్పుతూ రోజుతూ అన్నీ అమర్చి వాళ్లను బయటికి సాగనంపేసరికి వాళ్ల తల ప్రాణాలు తోకకొచ్చేస్తాయి. మరి వీళ్లూ ఆదివారం కోసం ఎదురు చూస్తారు అనడంలో వింతేముంది? ఆ రోజైతే ఇంత ఉరుకులాట, టెన్షన్ అన్నది ఉండదు వాళ్ళకి. 

* ఇంటికే పరిమితమయ్యే గృహిణుల పరిస్థితే ఇలా ఉంటే ఇక ఉద్యోగినుల గురించి వేరే చెప్పాలా! రేపు ఉదయం టిఫిన్ నుండి మధ్యాహ్నం క్యారియర్, ఇంకా ఇంకా వగైరా వగైరా అన్నీ ముందురోజే ఆలోచించి సిద్ధం చేసుకోకపోతే అంతే సంగతులు! అందరికీ అన్నీ చూస్తూ తనకు తాను కూడా టైం లోపల రెడీ అవ్వాల్సిన పరిస్థితి వాళ్లది, ఇవన్నీ ప్రణాళిక ప్రకారం చేయలేకపోయారా, మరుసటి రోజు గమ్యస్థానం సమయానికి చేరడం దుర్లభమే ! ఆరు రోజుల ఈ ప్రయాస అనంతరం ఒక్కరోజు విశ్రాంతికై ఎదురు చూడడం అత్యాశ ఏమీ కాదు కదా! కొందరైతే కొన్ని పనులు ఆదివారానికి బదలాయిస్తూ ఉంటారు. బట్టలు ఉతుక్కోవడం, స్పెషల్స్ వండుకోవడం లాంటివన్నమాట! మిగతా రోజుల్లో కుదరదు కదా మరి! 

* ఆడవాళ్ళ సంగతి అలా ఉంటే మరి మగవాళ్ల సంగతేమిటి? వీళ్ళ పని కాస్తలో కాస్త నయం. ఎందుకంటే, వంటింటి డ్యూటీలుండవు కాబట్టి! నూటికొక్క శాతం పురుషులు వంటింట్లో భార్యలకు సహాయపడటం, పిల్లల్ని రెడీ చేయడం లాంటివి చేస్తారేమో గానీ ఎక్కువ శాతం మాత్రం వాటికి దూరంగానే ఉంటారు. ఇలా అంటే మాకు బయట బోలెడు పనులు ఉంటాయి, అవి మీ ఆడవాళ్లు చేయలేనివి అంటుంటారు. వాళ్ల కోణంలో అదీ నిజమే. మిగతా ఆరు రోజులూ ఉద్యోగ బాధ్యతలతో సతమత మయ్యే వీళ్ళు ఆదివారం నాడేకాస్త రిలాక్స్ అవటానికి ఆస్కారం. అందుకే వాళ్లు కూడా ఆరోజు కై కచ్చితంగా ఎదురుచూస్తుంటారు. 

* ఉద్యోగస్తులే కాదు, ఇతర పనులు అంటే వ్యాపారాలు చేసేవారు, ఇతర వ్యాపకాల తో బిజీగా ఉండేవారు కూడా ఆదివారం అన్నీ బంద్ చేసేసి విశ్రాంతి కోరుకుంటారు. 

* ఇంకా-- కూలీ పనులు చేసేవారూ, భవన నిర్మాణ కార్మికులు ఆరు రోజులు మాత్రమే పని చేసి ఆదివారం సెలవు పుచ్చుకుంటూ ఉంటారు. 

 ఆదివారం( సెలవు దినం అని కూడా అనవచ్చు ) అందరికీ అందించే చిన్ని చిన్ని ఆనందాలు---

* శరీరానికీ, మెదడుకూ కాస్త విశ్రాంతి. 

* రొటీన్ గా తీసుకునే దానికంటే కాస్త స్పెషల్ గా ఉండే ఫుడ్! 

* పిల్లలతో ఏ పార్క్ కో, సినిమాకో వెళ్లి సరదాగా గడిపే అవకాశం. ( కరోనా పుణ్యమాని సినిమా వైభోగం ప్రస్తుతం బంద్ అయిందనుకోండి! )

* ఇవేవీ లేకపోయినా ఇంట్లోనే అంతా కలిసి హాయిగా ఓ పూట కాలక్షేపం చేసే సదవకాశం. 

😊 ఈ దేహం రీఛార్జ్ అయి మళ్లీ సక్రమంగా, హుషారుగా పని చేయాలంటే దానికి విశ్రాంతి అన్నది చాలా చాలా అవసరం. ఆ విశ్రాంతి కోసమే ఈ' ఆదివారం'. అందుకే ఆరోజంటే అందరికీ అంత ఇష్టం మరి!!🙂

************************************************

                        🌷భువి భావనలు 🌷

************************************************

Saturday, October 17, 2020

'చిన్నారి ' పజిల్స్ --ఆలోచించండి --2

1.తోడు నీడ 
2.ఆస్తి పాస్తి 
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.

 పై పజిల్ లోని జంట పదాల్లాంటివి ఆలోచిస్తే చాలా చాలా స్ఫురిస్తాయి. మెదడుకు పెద్ద శ్రమా ఉండదు. ఆలోచించండి మరి ! 
 

Friday, October 16, 2020

ఆరనీకుమా ఆశాదీపం

కలిమి పోయిందా? 

 కలిమి పోయిందా? 

 కలవరపడకు 

 కష్టపడితే కలిసొస్తుంది


 బలిమి పోయిందా? 

 బాధపడకు

 బ్రతుకు బండేమీ ఆగిపోదు 


 ఆరోగ్యం దిగజారిందా? 

 దిగులు పడకు

 బాగయ్యే మార్గాలున్నాయి వెతుకు


 అయితే--

 ఆశ  ఆవిరై పోయిందా? 

నీవు జీవన్మృతుడవే సుమా !

ఆ దీపం ఆరిపోనీకు ఎప్పటికీ 

ఆశాజీవికి అపజయమెక్కడిది మిత్రమా !!

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷  

                    🌹భువి భావనలు 🌹

Monday, October 12, 2020

ఆరోగ్యభాగ్యం

 🙂😊👌

హఠాత్తుగా దేవుడు నా ముందు నిలిచి 

ఏంకావాలో కోరుకొమ్మని అడిగితే 

క్షణమాలోచించక అడిగేస్తా 

జీవితకాలం ఏ రుగ్మతలూ 

నను దరిజేరని దివ్యమైన 

ఆరోగ్యభాగ్య మిమ్మని 🙂

అష్టైశ్వర్యాలు, అడుగడుగునా దాసదాసీలు 

అభిమానించే ఆత్మీయ బంధాలు

 ఊరు వాడా బంధుగణాలు 

ఇంకా ఇంకా ఎన్నో ఎన్నెన్నో 

వెన్నంటి నీ నీడలా ఉన్నా 

మదినిండా ముదమన్నది కరువైన 

పైవన్నీ వ్యర్థం వ్యర్థం 😔

అనారోగ్య భూతం నిను 

కబళిస్తున్న వేళ అవేవీ 

 నిను కావలేవు సుమీ ! 

 నిండైన ఆరోగ్యం తోనే అది లభ్యం 👌

 ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం

 అదుంటే అన్నీ ఉన్నట్టే కదా నేస్తం  👌

***********************************************

కరోనా వైరస్ మానవ జీవితాల్లోకి ప్రవేశించాక అందరిలోనూ ఆరోగ్య స్పృహ పెరిగింది.

***********************************************

                   ' భువి ' భావనలు 

                    🌷🌷🌷🌷🌷🌷


Thursday, October 8, 2020

ప్రాణమా, నీవెక్కడ? వేధించే ప్రశ్నలు

   తల్లి గర్భంలో జీవం పోసుకున్న ప్రాణి జన్మించిన పిదప క్రమ క్రమంగా ఎదుగుతూ ఎన్నో సాధిస్తూ చివరకు ఏదో ఒక రోజు జీవమన్నది ( అదే ప్రాణమన్నది ) తన దేహం నుండి వేరై నిర్జీవంగా మారడం.

  ప్రాణానికి ఇంత విలువ ఉందా! అది ఉన్నంత వరకేనా మనిషి మనుగడ ! ఆ తర్వాత ఎంతటి వారలైనా కాటికి చేరాల్సిందేనా !

* మోహన్ దాస్ కరంచంద్ గాంధీ. ఈ పేరు వినని వాళ్లు ఏ తరం లో నైనా ఉంటారా? ఓ బక్కపలుచని వ్యక్తి కొల్లాయి గట్టి కనీసం వంటిమీద చొక్కా అయినా లేకుండా అతి నిరాడంబరంగా కనిపిస్తూ అందర్నీ తన కనుసన్నల్లో నిలుపుకుని మొత్తం భారతావనికే తలమానికంగా నిలిచిన ఓ మహా మనీషి. భరతమాత దాస్యశృంఖలాలను తెంచాలన్న దృఢ సంకల్పంతో సకల జనావళినీ తన వెన్నంటే నడిచేలా చేయగలిగిన ధీశాలి. స్వాతంత్ర్యం సాధించి బ్రిటిష్ వాళ్ళను తరిమి కొట్టే దాకా నిద్రించని పట్టువదలని నిత్య శ్రామికుడు! 

 అంతటి మహోన్నత వ్యక్తి చివరకోతూటాకు బలై నేలకొరిగి ప్రాణమన్నది అనంత వాయువుల్లో కలిసిపోయి అచేతనుడై పోయాడు. యావత్తు దేశాన్ని నడిపించిన ఆ వ్యక్తి దేహం నిర్జీవమై పోయి పిడికెడు బూడిదగా మారి మట్టిలో కలిసిపోయింది. ప్రాణం ఉన్నంత వరకు అంతటి శక్తివంతమైన ఆ కాయం అది కాస్తా మాయమవగానే కూలిపోయింది ! ఇంతకూ ఆ ప్రాణమన్నదెక్కడ? 

* ఇందిరాగాంధీ. ధీరవనిత! శక్తివంతమైన మహిళ! మేధోసంపత్తి, చాకచక్యం పుష్కలంగా కలిగి దేశ ప్రధానిగా తిరుగులేని విధంగా భాసిల్లి ఇందిర అంటే ఇండియా అన్న విధంగా కీర్తింప బడ్డ అద్వితీయ నారీమణి! చక్కటి చీర కట్టుతో, ఒత్తయిన తలకట్టుతో ఎంతో హుందాగా కనిపించే ఇందిరమ్మ తన ఇంటి ప్రాంగణంలో అండగా నిలవాల్సిన అంగరక్షకుల తూటాలకే బలై పోయింది. దేశాన్ని తిరుగులేని విధంగా ఏలిన ఆ గొప్ప మహిళ కూడా ప్రాణం దేహాన్ని వీడగానే ఒక్కసారిగా ఆమె జీవనయానం స్తంభించిపోయి నిస్సహాయురాలై పోయింది. 

* చక్కటి రూపం, అంతకుమించిన అద్భుత నటనా కౌశలం, గంభీరమైన స్వరం -- ఆయన సొంతం. పౌరాణిక చిత్రాల్లో రాముడు, కృష్ణుడు, రావణాసురుడు, భీముడు, అర్జునుడు, కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు. భీష్ముడు ఆయనే! ఇంకా ఇంకా ఎన్నో సాంఘిక చిత్రాల్లోని పాత్రల్లోనూ జీవించిన నందమూరి తారక రామారావు అశేష తెలుగు ప్రజానీకానికి ఆరాధ్య దైవం. రాజకీయాల్లోనూ ముఖ్యమంత్రిగా వెలుగొంది కాలిడిన ప్రతీ రంగంలో తనకు తానే సాటి అనిపించుకున్న కారణజన్ముడు! అంతటి ధీరోదాత్తచరిత ప్రాణం ఉన్నంత వరకే!-- ప్రాణం అంటే ఏమిటి? 

* ఒకటి కాదు, వంద కాదు, వెయ్యి కాదు --ఏకంగా నలభై వేల పాటలు --అదీ పదహారు భాషల్లో పాడిన ఘనత సాధించి రికార్డు సొంతం చేసుకుని 'గానగంధర్వుడి' గా కీర్తింపబడ్డ ఎస్. పి. బాలసుబ్రమణ్యం గారు --ఏరీ, ఎక్కడ? నిండైన ఆ విగ్రహం, చిరునవ్వులు చిందించే ఆ మోము గళం విప్పితే చాలు  జాలువారే మధుర గీతాలు, పెదవి విప్పితే చాలు అనర్గళంగా సాగిపోయే ఆ వాక్ప్రవాహం -- ఇప్పుడెక్కడ?  గాజుపెట్టెలో -- తేనెల వానలు కురిపించే ఆగళం, ఆ పెదవులు నిర్జీవంగా-- ప్రాణం లేనందుకే గా!

  దేహంలో ప్రాణమన్నదానికి ఇంతటి ప్రాధాన్యత ఉందన్నమాట! అది వీడిన మరుక్షణం దానికి విలువ లేదు. మట్టిలో కలిసి పోవాల్సిందే. ఊపిరి ఉన్నంత వరకే ఈ బంధాలు, అనుబంధాలు, బాధలూ, బాధ్యతలూ --- అది కాస్తా ఆగాక అంతా శూన్యం, శూన్యం. 

  ఏమిటీ, గొప్ప గొప్ప వ్యక్తుల గురించి? సెలబ్రిటీల గురించే చెబుతున్నావు, వాళ్లంతా జగమెరిగిన వాల్లనా ! నీకు జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రుల మాటేమిటి?  వాళ్లు సెలబ్రెటీలు కారా? 

 ఎంత మాట! ప్రతీ వ్యక్తికీ అమ్మ నాన్నలను మించిన వారెవరుంటారు? 

గుడ్లురిమినా నీపైనే 

గుండెలకదుముకున్నా నిన్నే  --- అనే అమ్మ 

 వేలెడంత వయసు నుంచీ 

వేలు పట్టి నడిపించి 

లోకం చూపించి  లోకజ్ఞానం 

తెలిసేలా చేసి, విలువలు నేర్పించి 

దారిచూపిన నాన్న !

--- మేము లేకున్నా ఇక నీవు బ్రతుకు బాటలో సాగిపోగలవులే -- అన్న భరోసా వచ్చాక నిష్క్రమించిన ఇరువురూ కట్టెల్లో కట్టెగా మారి కాలిపోతున్న క్షణాన చూడలేక తల తిప్పుకున్న క్షణాలు ఇప్పటికీ గుర్తే ! 

  ఇంతకీ నేచెప్పాలనుకున్నది దేహంలో ఈ ప్రాణం గురించి--

 అసలు ప్రాణం అంటే ఏమిటి?  ఆత్మ అంటే ఏమిటి? ఆత్మకు మరణం ఉండదంటారు. మనిషి మరణించాక శరీరం నుండి ఆత్మ వేరై పోతుంది అనడం వింటుంటాం. అయితే దానికి మరణం తర్వాత తన భౌతికకాయానికి జరిగే తతంగాలన్నీ తెలుస్తూ ఉంటాయా?  ఇవన్నీ వేధించే ప్రశ్నలే. జవాబులు మాత్రం దొరకడం లేదు. 

************************************************

                       🌷🌷' భువి ' భావనలు 🌷🌷

************************************************

Sunday, October 4, 2020

'చిన్నారి ' పజిల్స్


 కింది వాక్యాల్లో బంధుత్వాలు దాగి ఉన్నాయి. కని పెట్టండి. 

1. ప్రతీఏడూ మా మల్లె చెట్టు విరగగాస్తుంది. 

2.ఒరేయ్, అక్కడ నీకేమి పని? 

3. నీవిచ్చిన అత్తరు నాకు నచ్చింది. 

4. బాబా వద్ద ఆశీర్వాదం తీసుకో బాబూ. 

5. నీవే కాదంటే నాకు మరి దిక్కెవరు నాన్నా !

6. ఈ జావ దినదినం రెండు సార్లు తాగాలి. 

--------------------------------------------------------------------

1.మామ 2.అక్క 3.అత్త 4.బావ 5.మరిది 6.వదిన 

--------------------------------------------------------------------

ఆసక్తి గలవారు ఇలాంటివి ప్రయత్నించగలరు. 

--------------------------------------------------------------------

                      🌷🌷'భువి 'భావనలు 🌷🌷

--------------------------------------------------------------------

Friday, October 2, 2020

మహాత్మ.......

 

   

  అహింసే పరమాయుధంగా సాగి అసాధారణ రీతిలో దేశ ప్రజలందరినీ ఏకతాటిపై నడిపించి భరతమాత దాస్య శృంఖలాలను పగులగొట్టి భారతీయులందరూ స్వేచ్ఛావాయువులు పీల్చుకునే భాగ్యం కల్గించిన ఓ అతి సామాన్యుడు అసాధారణ రీతిలో జీవనయానం సాగించిన ఓ మహా పురుషుడు మోహన్్ దాస్ కరమ్ చంద్ గాంధీ. ( an ordinary man in an extraordinary way ). జాతిపితగా పేరెన్నికగన్న మహాత్మ గాంధీ నిరాడంబరత్వానికి ఓ మచ్చుతునక ఈ చిన్న సంఘటన. 

  ఓ సారి గాంధీజీ ఓ పాఠశాలను దర్శించాడట. అప్పుడు ఓ తరగతిలోని ఓ పిల్లవాడు గాంధీజీ చొక్కా లేకుండా తిరగడం చూసి, " అయ్యో, గాంధీ తాత వేసుకోవడానికి చొక్కా కూడా లేనంత బీద వాడా... " అనుకుని, ఆయన్ను సమీపించి, " మా అమ్మచొక్కాలు బాగా కుడుతుంది. ఆమెను అడిగి ఓ చొక్కా మీకోసం తెస్తాను..... " అని అన్నాడట. గాంధీజీ నవ్వి, ఆ పిల్లవాణ్ణి దగ్గరకు తీసుకుని, 

" నాకు కొన్ని కోట్ల మంది అన్నదమ్ములు ఉన్నారు, వాళ్లకు కూడా చొక్కాలు లేవు. నీవు వాళ్లందరికీ కూడా చొక్కాలు తీసుకురా గలవా మీ అమ్మనడిగి.... " అన్నాడట. 

"  ... ఏమిటి, గాంధీ తాత కు అంత మంది అన్నదమ్ములా...... " అనుకుని అవాక్కై పోయాడట ఆ పిల్లవాడు!యావత్తు దేశప్రజలందర్నీ తన వాళ్ళుగా భావించి వాళ్లకు లేని సౌకర్యం తనకెందుకని చొక్కా త్యజించిన మహనీయుడాయన. ఆయన నిరాడంబరత్వాన్ని తెలిపే ఇలాంటి ఉదాహరణాలెన్నో ! 

   గాంధీజీ ఆశయాలు, పట్టుదల, దీక్ష పరాయి దేశాలను కూడా ఎంతో ఆకర్షించాయి. విదేశీయుడైనా రిచర్డ్ అటెన్ బరో గాంధీజీ జీవిత చరిత్రను సినిమాగా తీయడమే ఇందుకు గొప్ప నిదర్శనం. ఆ సినిమా తీయడానికి అటెన్ బరోకు దాదాపు 18 సంవత్సరాలు పట్టిందట ! ' గాంధీ ' అన్న పేరుతో నవంబర్, 30, 1982 లో విడుదలైన ఆ సినిమా ప్రపంచవ్యాప్తంగా విపరీతమైన ఆదరణ పొందింది. ఎనిమిది ఆస్కార్ అవార్డులను గెలుచుకొంది. 

1. Best Director 

2.  Best Actor 

3. Best Picture 

4. Best original screen play 

5. Best Film editing 

6. Best Art Direction 

7. Best cinematography 

8. Best costume Design 

   గాంధీజీ 151 వ జయంతి సందర్భంగా ఆయన సూక్తుల్లో కొన్ని ----

* అహింసను మించిన ఆయుధం లేదు. 

* ఆత్మాభిమానం, గౌరవాల్ని వేరెవరో పరిరక్షించరు, మనకు మనమే వాటిని కాపాడుకోవాలి. 

* కంటికి కన్ను సిద్దాంతం ప్రపంచాన్ని అంధకారంలోకి నెట్టివేస్తుంది. 

* ఓటు, సత్యాగ్రహం -- ఈ రెండూ ప్రజల చేతిలోని ఆయుధాలు. 

* పాముకాటు శరీరాన్ని విషతుల్యం చేస్తుంది. కానీ తాగుడు వ్యసనమన్నది ఆత్మను చంపేస్తుంది.  

* మానవత్వం అనే పుస్తకం కంటే వేరే ఉత్తమ గ్రంథం ఏముంటుంది? 

ఇంకా ----

బసవరాజు అప్పారావు గారు గాంధీజీ ఆహార్యాన్నీ, వ్యక్తిత్వాన్నీ సరళమైన పదాలతో ఎంత చక్కగా వ్యక్తీకరించారో చూడండి... 

'మాలపిల్ల ' సినిమా లో ఈ గీతాన్ని సూరిబాబు గారు హృద్యంగా ఆలపించారు. 

 కొల్లాయి గట్టితే నేమీ 

మా గాంధి కోమటై పుట్టితే నేమి 

వెన్నపూస మనసు, కన్నతల్లి ప్రేమ 

పండంటి మోముపై బ్రహ్మ తేజస్సు 


నాల్గు పరకల పిలక 

నాట్యమాడే పిలక 

నాల్గు వేదాల నాణ్యమెరిగిన పిలక 


బోసినోర్విప్పితే 

ముత్యాల తొలకరే 

చిరునవ్వు నవ్వితే 

వరహాల వర్షమే 


చకచక నడిస్తేను 

జగతి కంపించేను 

పలుకు పలికితేను 

బ్రహ్మ వాక్కేను 

 ----- ఎన్నో సంవత్సరాల నాటి పాట. వింటుంటే ఇప్పటికీ జీవం తొణికిసలాడుతూ ఉంటుంది. 

చివరగా -- ప్రఖ్యాత శాస్త్ర వేత్త ఆల్బర్ట్ ఐన్స్టైన్ గాంధీజీ గురించి ఇలా అన్నారు. 

" ఇలాంటి ఒక మనిషి సజీవంగా ఈ భూమ్మీద నడయాడాడంటే భావితరాల వారు నమ్మడం కష్టం. "

                          **********

  అక్టోబర్, 2, 1869 న జన్మించిన గాంధీ మహాత్ముడు స్వాతంత్య్రం సిద్ధించిన అనంతరం జనవరి, 30, 1948 న వినాయక గాడ్సే తూటాలకు బలై నేలకొరిగాడు. చరిత్ర లో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయిన ఓ మహనీయుని శకం ఆవిధంగా ముగిసిపోయింది. 💐💐💐

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹       

              🌷🌷🌷' భువి ' భావనలు 🌷🌷

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

Saturday, September 26, 2020

ఆ గంధర్వగానానికి మరణం లేదు

   ఆగష్టు మొదటి వారంలో అనుకోకుండా యూట్యూబ్ లో ఓ వీడియో చూశాను. అది -- ఎస్. పి. బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు తనకు కరోనా వైరస్ సోకిందనీ, స్వల్ప లక్షణాలు మాత్రమే ఉన్నాయనీ, మరేమీ పరవాలేదు తగ్గిపోతుంది అభిమానులు ఆందోళన పడాల్సిన అవసరం లేదనీ తాను పెట్టిన ఓ సెల్ఫీ వీడియో. 

  " సరే, కరోనా వస్తే ఏమవుతుంది, ఎంత మందికి రావడం లేదు. ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటే బాగయిపోతుంది. లక్షణంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చేస్తారు " అనుకున్నారంతా. కానీ, రోజులు గడుస్తూ నెలన్నర దాటిపోయి ఆశనిరాశల మధ్య అందర్నీ ఊగిసలాడేలా చేస్తూ ఆఖరికి నిన్నటి దినం దుర్వార్త వినిపించి  దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసేసింది విధి !  ఇది సినీ జగత్తుకే కాదు యావత్తు ప్రజానీకానికి ఇంకా అశేష సంగీతప్రియులందరికీ జీర్ణించుకోలేని దురవస్థే. హఠాత్తుగా మహమ్మారి సోకడం , హాస్పిటల్ కెళ్ళినవాడు  అట్నుంచటే తిరిగిరాని లోకాలకు తరలివెళ్లడం !ఊహించని అశనిపాతం ఇది ! అప్పట్లో 'అమరగాయకుడు ' ఘంటసాల, ఇప్పుడు ' గానగంధర్వుడు ' ఎస్. పి. బి ! 

  " ఎంతసేపు మానవులకేనా, మాక్కూడా మీ గానమాధుర్యం కాస్త వినిపించరాదా !" అంటూ దేవతలే ఇరువుర్నీ స్వర్గానికి రప్పించుకున్నారేమో అన్న భావన కల్గుతోంది. 

  ప్రస్తుతం బాలసుబ్రమణ్యం గారి ఆత్మకు శాంతి కలగాలని మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థించడం మినహా చేయగలిగిందేమున్నది !కొందరంటున్నట్టు వారు కనుమరుగైనా వారి పాట నిత్యం మనముందు మెదుల్తూనే ఉంటుంది. ఇది అక్షరాలా నిజం. 

  బాలూ గారి పాటల్లో వారు సోలో గా ఆలపించినవి నాకు బాగా ఇష్టమైనవి కొన్ని ----

* ప్రేమ ఎంత మధురం ప్రియురాలు అంత కఠినం

 చేసినాను ప్రేమ క్షీర సాగర మధనం 

 మింగినాను హాలాహలం

* ఎదుటా నీవే ఎదలోన నీవే

 ఎటు చూస్తే అటు నీవే మరుగైనా కావే 

--- చిత్రం : నీరాజనం

* చరణ కింకిణులు ఘల్లు ఘల్లుమన 

 కర కంకణములు గలగలలాడగ 

ఆడవే మయూరి నటనమాడవే మయూరి

--- చిత్రం : చెల్లెలి కాపురం

* పుణ్యభూమి నాదేశం నమో నమామి

 నన్ను గన్న నా దేశం నమో నమామి

--- చిత్రం  : మేజర్ చంద్రకాంత్

* తారలు దిగి వచ్చిన వేళ

 మల్లెలు నడిచొచ్చిన వేళ

 చందమామతో ఒక మాట చెప్పాలి

 ఒక పాట పాడాలి

--- చిత్రం : ప్రేమాభిషేకం

* మనిషై పుట్టినవాడు కారాదు మట్టి బొమ్మ

 పట్టుదలే ఉంటే కాగలడు మరో బ్రహ్మ

 కృషి ఉంటే మనుషులు ఋషులౌతారు 

 మహా పురుషులవుతారు

 తరతరాలకీ తరగని వెలుగౌతారు 

 ఇలవేలుపులవుతారు 

--- చిత్రం : అడవి రాముడు

* మల్లెతీగ వాడిపోగా మరల పూలు పూయునా

 తీగ తెగిన హృదయ వీణ తిరిగి పాట పాడునా 

 మనసులోని మమతలన్నీ

 మాసిపోయి కుములు వేళ 

 మిగిలింది ఆవేదన

--- చిత్రం  : పూజ

* కుర్రాళ్ళోయ్ కుర్రాళ్ళు వెర్రెక్కి ఉన్నోళ్ళు

 కళ్లాలే లేనోళ్లు కవ్వించే సోగ్గాళ్లు 

 ఆటగాళ్లు పాటగాళ్లు అందమైన వేటగాళ్ళు

 హద్దులేవి లేని వాళ్ళు ఆవేశం ఉన్న వాళ్ళు

--- చిత్రం : అందమైన అనుభవం

* ఆమనీ పాడవే హాయిగా

 మూగవై పోకు ఈ వేళ

 రాలేటి పూల రాగాలతో

 పూసేటి పూల గంధాలతో

 మంచు తాకి కోయిలా 

 మౌనమైన వేళలా

చిత్రం  : గీతాంజలి

* ఈ పేటకు నేనే మేస్త్రీ 

 నిరుపేదల పాలిట పెన్నిధి

--- చిత్రం : ముఠామేస్త్రి

* ఒక్కడై రావడం ఒక్కడై పోవడం

 నడుమ ఈ నాటకం విధి లీల

 వెంట ఏ బంధము రక్త సంబంధము

 తోడుగా రాదుగా తుది వేళా 

 మరణమనేది ఖాయమని

 మిగిలెను కీర్తి కాయమని 

 నీ బరువు నీ పరువు మోసేది

 ఆ నలుగురు... ఆ నలుగురు

--- చిత్రం  : ఆ నలుగురు

******************************************     

                  🌺🌺' భువి ' భావనలు 🌺🌺

******************************************

Monday, September 21, 2020

'పజిల్స్ '

 


' కూరగాయల మాటలు' అన్న పైన ఇచ్చిన పజిల్ కొంతకాలం క్రితం నేను తయారు చేసి ఈనాడు' హాయ్ బుజ్జీ ' పేజీకి పంపినది. ఆసక్తిగలవారు ఇలాంటి వాక్యాలు ప్రయత్నించి వ్రాయుటకై మనవి చేస్తున్నాను. 🙏

                        ****************

                 🌹🌹'భువి 'భావనలు 🌹🌹

                        *****************

Monday, September 14, 2020

'చిన్నారి ' పజిల్స్

ఒకటి రెండు సంవత్సరాల క్రితం వరకూ ప్రముఖ దినపత్రిక 'ఈనాడు 'లో పిల్లలకోసం ప్రత్యేకించబడ్డ 'హాయ్ ! బుజ్జి'పేజీలో రకరకాల పజిల్స్ వచ్చేవి. అవి పిల్లలకే గాక పెద్దలకూ ఎంతో ఆసక్తి గొలిపేవి. ఇదేదో బాగుందనిపించి ఆ కోవకు చెందిన పజిల్స్ తయారుచేసి నేనూ పంపిస్తూ ఉండేదాన్ని. అలా ప్రచురితమైన వాటిలో ఓ రెండు ఈరోజు నా బ్లాగులో పెడుతున్నాను. 





🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
                 🌺🌺'భువి'భావనలు🌺🌺
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Wednesday, September 9, 2020

తప్పెవరిది? కన్నబిడ్డలు బలిపశువులా?..... ఓ విశ్లేషణ

    గాఢ నిద్ర నుండి ఒక్కసారిగా దిగ్గున లేచాను. ఏవేవో గట్టి గట్టిగా అరుపులు !  ఓ క్షణం తర్వాత విషయం అవగతమై నన్ను నేను సంభాళించుకున్నాను. ఇది మా పక్కింట్లో తరచుగా జరిగే బాగోతమే. అత్త మామ, భర్త, ఇద్దరు పిల్లలు, ఓ మరిది, అప్పుడప్పుడు చుట్టం చూపుగా వచ్చి చిచ్చు రేపి పోయే ఓ ఆడపడుచు! ఇదీ ఆ కుటుంబం. ఆ ఇంటి కేంద్రబిందువు ఇంటి కోడలు వరలక్ష్మి. కేంద్ర బిందువు అంటున్నాగానీ అది పేరుకు మాత్రమే. ఆ ఇంట్లో చీపురు పుల్ల కున్నంత విలువ కూడా ఆమెకు ఉండదంటే నమ్మాలి మరి! అత్తారింట్లో అడుగుపెట్టి పదేళ్ళు గడిచినా, ఇద్దరు పిల్లల తల్లి అయినాఆ అభాగ్యురాలికి ఆవగింజంత స్థానమైనా అక్కడ దగ్గర లేదన్నది వాస్తవం. పక్కనే కాబట్టి అడపాదడపా చూస్తుంటానామెని. అసలామెకు నోట్లో నాలుకన్నది ఉందా అన్నది నా అనుమానం. 
  ఈ ఇంట్లో నేను పులిని సుమా అన్నట్లు ఎప్పుడూ గంభీరంగా, యమ సీరియస్ గా ఉండే మామగారు, గయ్యాలి తనం లో ఆరితేరిన అత్తగారు, సంపాదించి తెచ్చి పోస్తున్నానన్న అహంభావంతో భర్త గారు, వయసులో ఎంతో చిన్నవాడయినా విచక్షణ అనేది లేక వదిన మీద పెత్తనం చెలాయించే మరిది మహాశయుడు -- ఇది చాలదన్నట్లు నెలకోసారన్నా పుట్టింటిని సందర్శించి ఓ రాయి విసిరిపొయే ఆడపడుచు! వీళ్ళందరితోనెట్టుకుంటూ ఇన్నేళ్ళుగా ఆ ఇంట్లో సర్దుకుంటూ ఇద్దరు పిల్లల తల్లి అయిన ఆ ఇల్లాలు ఎవరంటే వరలక్ష్మి. ఐదారేళ్లుగా చూస్తున్నాను, మొదట్లో అరుపులు, చీవాట్లు భరించే ఆ అమాయకురాలు రాను రాను భర్త చేతిలో దెబ్బలు కూడా భరించే స్థాయికి దిగజారిపోయింది, అదీ అందరి ముందూ. ఇంత జరుగుతున్నా ఆమె నోరువిప్పిన సందర్భాలు నేను వినలేదు. 
  తను అప్పుడప్పుడూ సాయంత్రం నేను ఇంటికి వచ్చేటప్పుడు బయట ఊడుస్తూ కనిపించేది. అప్రయత్నంగానే గమనించేదాన్ని, ఆ మొహం లో జీవం గానీ, కళ్ళల్లో కళ అన్నదిగానీ కాగడా పెట్టి వెతికినా కనబడలేదు నాకు, ఎలాగోలాఈ బ్రతుకీడవాలి అన్న భావంతప్ప. అడగాలనిపించేది కానీ ఆమె ఒంటరిగా ఉండే అవకాశం దొరికేది కాదు. ఎదురింటి గిరిజ ద్వారా ఓసారి తెలిసింది, ఆమెకు పుట్టిల్లుంది కానీ పెళ్లయిన తర్వాత ఆడపిల్ల పట్ల తమ బాధ్యత తీరిపోయిందనుకునే బాపతు వాళ్ళు. చావైనా బ్రతుకైనా అక్కడే అని సర్ది చెప్పి పంపుతారట ఆంటీ అంటూ మెల్లిగా చెప్పుకొచ్చింది గిరిజ నాతో. 
  ఇంట్లో ఆడది ఎంత చాకిరి అయినా భరిస్తుంది, తన ఇల్లు, తన సంసారం, తన వాళ్ళు అనుకుంటుంది కాబట్టి. కానీ ఇలా నరకయాతన పెట్టే మనుషులున్నప్పుడు ఎంతని, ఎంతకాలమని భరిస్తుంది? 
  ఈ మధ్య ఈ గృహహింస వరలక్ష్మికి మరీ మితిమీరిందనిపిస్తోంది. సమయం సందర్భం అన్నది లేక చాలా తరచుగా ఇలా జరుగుతోంది మరి!
                         ********
    రెండు రోజులు గడిచాయి. ఆ రోజు తెల్లవారుజామున నాలుగు గంటలయి ఉంటుంది. ఉన్నట్టుండి బయట హాహాకారాలు, అరుపులు, ఇంకా ఏడుపులు ! నిద్ర మత్తు వదిలించుకుని గబగబా తలుపులు తెరిచేశాను. పక్కింటి ముందు అప్పటికే చాలామంది గుమికూడి ఉన్నారు. విషయం బోధ పడేసరికి నా గుండె ఒక్కసారిగా దడదడ లాడింది. 
  వరలక్ష్మి! ఉరేసుకుంది ! అర్ధరాత్రి ఎప్పుడు జరిగిందో ఏమో! ఎవరూ గమనించ లేదట! తీరా చూస్తే.... నిర్జీవంగా! కాస్త ధైర్యం చేసి ముందుకు కదిలి చూశాను. శవాన్ని దించి తీసుకొచ్చి ఇంటిముందు పడుకోబెట్టారు. ఎనిమిదేళ్ల కొడుకు. ఆరేళ్ల పాప బిక్కుబిక్కుమంటూ చూస్తూ ఓ మూల నిల్చుని ఉన్నారు. అమ్మ కి ఏమైందో, ఎందుకు అలా బయట పడుకోబెట్టారో కూడా అర్థం కాని వయసు వాళ్ళది! నా మనసంతా కకావికలమై పోయింది. తర్వాతి తతంగం తలుచుకుంటే..... పోలీసులు, పోస్టుమార్టంలు, -- అవతలివాళ్ళు కలగ జేసుకుంటే కేసులు, కోర్టులు! 
    అసలెందుకిలా? ఈ ఉదంతంలో తప్పెవరిది?  బాధ్యులెవరు? 
* తమ ఇంటికి వచ్చిన కోడల్ని ఇంటి మనిషిగా భావించలేని అత్తమామలా? 
* భార్య అనేది తన జీవిత భాగస్వామి అనీ, కష్టసుఖాల్లో తోడు నీడగా ఉండడానికి వచ్చిన తన మనిషనీ గుర్తించని, ఆమెను ప్రేమించి, గౌరవించడం తన ధర్మమన్న ఇంగితం ఏమాత్రం లేని భర్త అన్న వాడా? 
* లేక కూతురు ఓ నరకంలో కొట్టుమిట్టాడుతోందని తెలిసినా ఉదాసీనంగా ఉండిపోయిన తల్లిదండ్రులా? 
 ఇవన్నీ అటుంచితే--
* పరిస్థితికి తగినట్లు తనను తాను మార్చుకోలేని వరలక్ష్మి అసమర్థతా? 
 పెళ్లయి సంవత్సరం దాటిన వాళ్లు, ఇంకా  మూడు నాలుగేళ్లు దాటిన వాళ్ళు ఆత్మహత్యలు చేసుకోవడం గురించి వింటున్నాం. కొన్ని సందర్భాల్లో తమతో పాటు పిల్లల్ని కూడా బలి పెడుతున్న సంఘటనలు వింటున్నాము మరీ ఘోరంగా. 
ఈ ఉదంతాన్ని విశ్లేషిస్తే---
 పది సంవత్సరాల వైవాహిక జీవితంలో ఆ ఇంట్లో ఏ కాస్త పట్టు కూడా సంపాదించ లేని వరలక్ష్మి!
 భర్తపై ఇసుమంత హక్కు కూడా సాధించడం అటుంచి అతని దౌష్ట్యాన్ని అడుగడుగున భరించడం!
 ఆమె కాస్తోకూస్తో చదువుకున్నదని విన్నాను. అయినా, అక్షరం ముక్క కూడా రాని, డెబ్భయికి చేరువలో ఉన్న అత్తగారి ఆగడం పదేళ్లు గడిచినా భరిస్తూ రావడం!
 తనకన్నా చిన్నవాళ్లయిన ఆడపడుచు, మరదులను అడ్డుకోలేక పోవడం!
--- ఇవన్నీ వరలక్ష్మి బలహీనతలు దీనికి కారణం ఆమె అతి మంచితనం అనడం కంటే అతి మెతకదనం అనడం సరి అయినది. మనలో ఆదినుండి ఓ మాట ప్రముఖంగా వినిపిస్తోనే ఉంది కదా, " మెత్తని వాళ్ళను చూస్తే మొత్త బుద్ధి అవుతుందట" అని ! అణిగిమణిగి ఉంటే ఇంకా ఇంకా అణగదొక్కాలనే చూస్తారు ఎలాంటివారైనా. నోరులేని సాధు జంతువైన పిల్లి కూడా తనను గదిలో బంధించి కొడితే తిరగబడి మీద బడి రక్కుతుందట ! మరి వరలక్ష్మి నోరున్న మనిషైనా ఇంత నరకం భరించాల్సిన అవసరం ఏమిటి?  బయటపడితే సమాజం చిన్నచూపు చూస్తుందనా? పరువు కోసమా? 
  ఈమె చాలా మంచిది, సహనం చాలా ఎక్కువ -- ఈ సర్టిఫికెట్లు వద్దు. ఆత్మాభిమానం, ఆత్మరక్షణ ముఖ్యం. ఊసరవెల్లి లాంటి నోరులేని జంతువులే పరిసరాలకు, పరిస్థితులకు తగినట్లు రంగులు మారుస్తాయే ! అన్నీ ఉండి విజ్ఞత గల మనిషి ఆ పని ఎందుకు చేయకూడదు? 
  ఇందులో వరలక్ష్మి కి ఆర్థిక ఇబ్బందులు లేవు. ఆత్మగౌరవం దెబ్బతిని, ఒత్తిడి భరించలేని దుస్థితి తీవ్రమై ఈ దారుణానికి పాల్పడింది అన్పిస్తోంది.
 ఆర్థికంగా ఆదుకోవాల్సిన స్థితి కాదు ఆమెది, కేవలం మోరల్ సపోర్ట్ ఇచ్చే వాళ్ళు కావాలి. ఎవరిస్తారు?  ఇచ్చినా ఎంతకాలం ఇస్తారు?  
  తనకు తానే నిలవ రించుకుని ధైర్యంగా పరిస్థితులను ఎదుర్కోవాలి. చెప్పడం ఈజీ అంటున్నారా? నిజమే కానీ, చావు పరిష్కారం కాదు. ఆ ధైర్యం బ్రతకడానికి చూపించాలని నా అభిప్రాయం. 
  ఇంతకీ--- వరలక్ష్మి చచ్చిపోయి తను మాత్రం బతికిపోయింది. ఇప్పుడు, ఈ  భూమ్మీదకి తెచ్చి వదలిన ఈ ఇద్దరు పసివాళ్ళ పరిస్థితి ఏమిటి? వాళ్లు బలిపశువులేనా? 
---- ఈ విశ్లేషణకు ముగింపు వాక్యం నా అభిప్రాయం ప్రకారం-- ఆ కాలం, ఈ కాలం అని కాదు-- ఏ కాలమైనా సరే అమ్మాయిలు మానసికంగా బలవంతులై ( strong ) ఉండాలి అని! అలాగని ఆడవాళ్ళంతా గంప గయ్యాళులుగా మారిపొమ్మని కాదు నా ఉద్దేశం, పరిస్థితిని బట్టి మారటం అత్యవసరం అంటున్నాను.
" ఈ జీవితం నాది, మరి ఎవరిదో కాదు" అన్న స్థిరాభిప్రాయం వారిలో ఉండితీరాలి. లేకపోతే వీధికో వరలక్ష్మి తయారుకావడం తథ్యం !

( స్త్రీలపై నానాటికీ పెరుగుతున్న దౌష్ట్యం చూస్తూ, చదువుతూ కలిగిన స్పందనతో )

 అందరి అత్తింటివారూ ఇలాగే ఉంటారని కాదు. కోడలిని కూతురులా చూసుకుంటూ, ఆమెను తమ కుటుంబ పరువు ప్రతిష్టగా భావించే గొప్ప సంస్కారయుతమైన కుటుంబాలూ ఉంటున్నాయి. వదినల్ని ఎంతో గౌరవించే మరుదులు, ఆడపడుచులూ ఉన్నారు. వారందరికీ నా హృదయపూర్వక నమస్సులు  🙏🙏🙏

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
                    🌺🌺' భువి ' భావనలు 🌺🌺
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

Friday, September 4, 2020

నవ్వుల పువ్వుల రవ్వల నడుమ మనం మనం.....

నేడు ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం. గురువులందరికీ శుభాకాంక్షలు.  నేను ఉపాధ్యాయినిగా పనిచేస్తున్న రోజుల్లో వ్రాసుకున్న బాల గేయమిది. 5, 6, 7 తరగతుల విద్యార్థులకు నేర్పిస్తే ఎంతో చక్కగా పాడేవారు. ఉపాధ్యాయుల ప్రాధాన్యత తెలియజెప్పే ఈ పాట ఈ శుభ సందర్భంగా నలుగురితో పంచుకోవాలన్న ఆలోచనతో ఈ రోజు నా బ్లాగ్ లో పెడుతున్నాను. 

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

 నవ్వుల పువ్వుల రవ్వల నడుమ మనం మనం
 ఆడుతు పాడుతు జీవించాలి క్షణం క్షణం
 సాగాలీ సాగాలీ నిరంతరం
చేరాలీ చేరాలీ మన గమ్యం          "నవ్వుల "

 మా బడియే మా ప్రియమైన మా ఇల్లు
 మమతకు మారు రూపాలు
 చదువులు చెప్పే గురువులు
 శుభోదయం నేడే పట్టండీ కుసుమాలూ 
 వేడుక మీర చెప్పండీ జేజేలు 
 ఆ గుడి లాంటి ఈ బడిలో
 వెలసిన ఈ దేవుల నడుమ
 కలసి మెలసీ కన్నుల విందుగ         " నవ్వుల "

నిచ్చెన లోని మొదటి మెట్టు
 నువ్వు ఎక్కకనే  చేరగలేవు 
 ఆఖరి మెట్టు ఎన్నటికీ
 ఆ మొదటి మెట్టు 
 నీ ఉపాధ్యాయుడూ మరవద్దూ 
 జీవనపథమున పైన నిలిచిన ఆ పొద్దూ 
ఆ గుడిలాంటి ఈ బడిలో 
వెలసిన ఈ దేవుల నడుమ 
కలసి మెలిసీ కన్నులవిందుగ         "నవ్వుల "

 నవ్వుల పువ్వుల రవ్వల నడుమ మనం మనం 
 ఆడుతు పాడుతు జీవించాలి క్షణం క్షణం
 సాగాలి సాగాలీ నిరంతరం
 చేరాలీ చేరాలీ మన గమ్యం     

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

              🌺🌺🌺'భువి ' భావనలు 🌺🌺🌺

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

ఓ ప్రాథమిక పాఠశాల ఉపాధ్యాయిని అంతరంగం.....

రేపు ( 5.9.2020 ) ఉపాధ్యాయ దినోత్సవం. ఈ శుభ సందర్భంలో ఓ ప్రాథమిక పాఠశాల ఉపాధ్యాయిని తన అంతరంగం ఇలా నివేదిస్తోంది. 

గణగణమంటూ మ్రోగే బడిగంట 
 బిలబిలమంటూ బుజ్జాయిలు పరుగులంట !
 బిరబిర మంటూ కొలువుదీరి నా ముంగిట
 కల్మషమెరుగని ఆ కిలకిల నవ్వులు 
 మిలమిల మెరిసే ఆ కళ్ళలో కాంతులు
గుసగుసగా చెప్పేవి ఎన్నెన్నో ఊసులు 
అన్నీ ఆ చిన్నారుల రేపటి కలలు !
అవి నిజాలై ఎదుట నిలిచిన క్షణాలు 
ఆ ముచ్చట వివరిస్తా వింటారా మరి 
నా మధురానుభూతుల చిరుసవ్వడులు !

రెండు దశాబ్దాల క్రితం ---

 ఐదేళ్లు నిండిన ఓ బుడతడు
 బుడి బుడి అడుగులతో దరి జేరాడు 
 బుంగమూతి పెట్టి బలపం నా చేతికిచ్చాడు 
 పలక చేతబట్టి పలికించినవన్నీ నేర్చాడు !
ఈనాడు --
ఆజానుబాహుడై అందలాలెక్కి 
నాముందు మోకరిల్లి --
అ ఆ లు దిద్దించిన మా పంతులమ్మ 
అపురూపం నాకెంతో అంటున్నా నిజమమ్మ !
వేలు పట్టి నడిపించిన చేతులమ్మ నీవి 
చేతులెత్తి నమస్సుమాంజలులర్పిస్తున్నా 
గైకొనుమమ్మా !🌷💐🌷

కుర్చీలో నేను కూర్చున్న వేళ 
సడిసేయక చెంతజేరి నా చీర కుచ్చిళ్ళు 
సవరిస్తూ కొంటెగ నవ్విన ఓ అల్లరి పిల్ల !
ముద్దుముద్దు మాటలతో మురిపాలు 
పంచిన చిన్నారి బాల !
నేడు -- 
నేను తలెత్తుకునేలా ఓ అధికారిణిగా 
ఇంతెత్తు ఎదిగి అయినా నా ముందు ఒదిగి 
అన్నది కదా --
ఎందరెందరో పాఠాలు చెప్పారు 
ఎంతెంతో విజ్ఞానాన్నందించారు 
నా మొదటి గురువునైతే 
మరిపించలేకపోయారు 
నా మదిలో చెరగని ముద్ర నీవే 
అంజలి గైకొనుమమ్మ !
అంటూ కరములు రెండూ 
జోడించింది !🌷💐🌷

( మంత్రులకూ, మాన్యులకూ, 
వైద్యులకూ, వయోవృద్ధులకూ 
ఆర్యులకూ, అధిపతులకూ 
అందని అరుదైన గౌరవం 
ఉపాధ్యాయులకే సొంతం ! )

🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌷🌹🌺

Monday, August 31, 2020

గురువంటే.....

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
మరో నాలుగు రోజుల్లో గురు పూజోత్సవం. ఈ శుభ సందర్భంగా గురువులందరికీ ముందస్తుగా మన: పూర్వక నమస్సుమాంజలులు. 
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

 బ్రతకలేక బడిపంతులు కాదు
 బ్రతికించేవాడు
 బ్రతుకు నిచ్చే వాడు
 బడిపంతులు
 విద్య నర్థించే విద్యార్థి కోసం
 నిత్య విద్యార్థిగ మారే 
 నిరంతర శ్రామికుడు
 తరగతి గదిలో తన బోధన
 కలిగించే స్పందనే
 సంతోషతరంగాల ఉప్పెనగా 
 భావించే అవిశ్రాంత బోధకుడు 
 పిల్లల మనసుల గెలిచే 
ప్రక్రియలో అలుపెరుగని 
 మనసెరిగిన మహామనీషి !
 గురువు ఎదురైనచాలు 
 అప్రయత్నంగా జోడింపబడునే 
కరములు రెండూ 
 ఏ ఉన్నతాధికారీ పొందలేని
 అరుదైన గౌరవ మర్యాదలు
 పాఠాలు చెప్పే పంతుళ్ళకే ( పంతులమ్మలకే )
 సొంతమంటే కాదనే వారెవరు? 
 ఏ అవార్డులతో పొందలేరింతటి తృప్తి 
 పిల్లల అభిమానమన్న ధనమే 
వారల స్థిరాస్థి !

👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃👃

Saturday, August 29, 2020

అప్పట్లో దూరదర్శన్..... అదో అడ్మిరేషన్ !

                                        ~~ యం. ధరిత్రీ దేవి ~~

 ఆదివారం. టీవీలో అనిల్ రావిపూడి గారి దర్శకత్వంలో వెంకటేశ్ హీరోగా విడుదలైన కొత్త  సినిమా,'సంక్రాంతికి వస్తున్నాం' వస్తోంది. ఇంటిల్లిపాదిమీ చూస్తూ కథలో లీనమై ఉన్నాం. ఠక్కున బ్రేక్ వచ్చేసింది. హుష్, అనుకుంటూ స్టవ్ మీద పెట్టిన కాకరకాయ కర్రీ హఠాత్తుగా గుర్తొచ్చి వంటింట్లోకి పరుగు తీశాను. దాదాపు మాడిపోయే దశలో ఉంది. అమ్మయ్య ! అనుకుని కలియబెడ్తూ ఓ క్షణం అలా గతం లోకి వెళ్ళిపోయాను. ఈ కూరలు, అన్నాలూ మాడిపోవటాలు ఇప్పటివా !
   దాదాపు నలభై అయిదేళ్ల క్రితం అనుకుంటా, హైదరాబాదులో మా బంధువుల ఇంట్లో మొట్టమొదటిసారి ఈ దూరదర్శన్, అదేనండీ, టీవీ-- చూశాను. అదో బ్లాక్ అండ్ వైట్ టీవీ. సాయంత్రం 5.30 కి NTR, జమున నటించిన పాత తెలుగు సినిమా 'రాము'. అప్పుడు అందులో నేను చూసిన మొట్టమొదటి టీవీ సినిమా! ఆ తర్వాత మరో ఏడెనిమిదేళ్ళకు కర్నూల్లో మా పొరుగింటాయన ఓ చిన్న (portable) టీవీ, బ్లాక్ అండ్ వైట్ దే తీసుకొచ్చారు. చుట్టుపక్కల నాలుగైదు ఇళ్లవాళ్లమంతా పోగై చూసాము. అప్పటికి చాలా అరుదుగా అక్కడక్కడా కొందరిళ్లలో ప్రత్యక్షమయ్యాయి టీవీ లన్నవి. అంతే ! ఉన్నట్లుండి 
ఓ ప్రభంజనంలా వ్యాపించి చూస్తూ చూస్తుండగానే చాలా ఇళ్లలో కొలువుదీరి పోయాయి.అప్పట్లో టీవీ లేని వాళ్లంతా ఉన్నవాళ్ళింటికి చేరుకుని ఇష్టమైన సీరియళ్లు, సినిమాలూ చూస్తూ ఆ ఇంటినో మినీ థియేటర్ చేసేవాళ్ళు. అలా అలా ఈ హవా కొన్నేళ్లు సాగాక, బ్లాక్ & వైట్ టీవీ లు వైదొలగి కలర్ టీవీ లు దాని స్థానాన్ని ఆక్రమించేశాయి. వాటికలవాటు పడ్డ జనం ఇక బ్లాక్ & వైట్ బొమ్మలు చూస్తారా !అనతికాలంలోనే  కలర్ టీవీ తన మాయాజాలంతో ప్రతి ఇంటినీ శోభాయమానం చేసేసింది. అది మొదలు! రకరకాల మోడల్స్, సైజులు ఒకదాన్ని మించి ఒకటి పుట్టుకొచ్చి జనం వేలంవెర్రిగా కొనేయడం మొదలెట్టేశారు. ఒకేసారి కొనలేని వాళ్ళు వాయిదాల్లో కొనే వెసులుబాటు కూడా ఇచ్చేశారు కంపెనీ వాళ్ళు. కలర్ టీవీలు మొదట్లో ఖరీదు ఎక్కువైనా పోటీ ఎక్కువైపోయి రాను రాను ధరలు తగ్గిపోయి ప్రతి వారికీ అందుబాటులోకి వచ్చేశాయి. క్రమేపీ పాత తరం వాళ్లందరినీ ఎంతో మురిపించిన రేడియో అన్నది మూలన పడిపోయి అనూహ్యంగా టీవీ అందరికీ ప్రియమై పోయింది!

            ( షట్టర్స్ తో ఉన్న అప్పటి బ్లాక్ &వైట్ టీవీ)

    దూరదర్శన్ ప్రవేశించిన కొత్తల్లో ఒకే ఒక ఛానల్ వచ్చేది. పగలంతా జాతీయ కార్యక్రమాలు -- హిందీ సీరియల్స్, ఇంగ్లీష్ న్యూస్-- సాయంత్రం 5.30 నుండి మాత్రమే తెలుగు ప్రసారాలు మొదలయ్యేవి. ఇక సందడే సందడి! ఇది తెలియనిదెవరికి లెండి ! ఆ సమయానికంతా పనులన్నీ ముగించుకొని గృహిణులు, పిల్లలు ఎంతో ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తూ టీవీ ముందు కూర్చునే వారు. మరీ ముఖ్యంగా శని, ఆదివారాలు. శనివారం తెలుగు సినిమా, ఆదివారం హిందీ సినిమా! హిందీ కార్యక్రమాల పుణ్యమాని ఆ రోజుల్లో హిందీ సీరియల్స్, హిందీ సినిమాలు చూడడానికి బాగా అలవాటు పడిపోయాను నేను.
   బ్లాక్ అండ్ వైట్ టీవీ హవా బాగా కొనసాగుతున్న రోజుల్లోనే ఉదయం  9 గంటల కనుకుంటా,  రామానంద్ సాగర్ గారి హిందీ 'రామాయణం' మొదలైంది అప్పటివరకూ మనతెలుగు హేమాహేమీలు, ఉద్దండులు నటించిన ఎన్నో పౌరాణిక సినీ కళాఖండాలు చూసి ఉన్నా, టీవీ లో చూడ్డం -- అదీ ఇంట్లో కూర్చుని ! ఆ అనుభూతి పొందని వారు బహుశా ఉండరనే నా అభిప్రాయం. అందులో రాముడు, సీత పాత్రధారులు పొందిన అభిమానం అంతా ఇంతా కాదు.ఆ తర్వాత వచ్చిన హిందీ' మహాభారతం' కూడా దాదాపు అదే స్థాయిలో కొనసాగింది. ఈ రెండింటి గురించి అంతా చాలా గొప్పగా చెప్పుకునేవారు అప్పట్లో. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే ఈ సీరియల్స్ వస్తున్నప్పుడు అలా వీధి లోకి తొంగి చూశామంటే వీధులన్నీ నిర్మానుష్యంగా, అతి నిశ్శబ్దంగా కనిపించేవి అంటే ఊహించు కోవచ్చు, ప్రతి ఇంట్లో జనాలంతా ఎంతగా టీవీ లకు అతుక్కుపోయి ఉండేవారో !
   తెలుగు సీరియల్స్ వారానికి ఒక్కసారి అదీ కేవలం పదమూడు ఎపిసోడ్స్ మాత్రమే ఉండేవి. ప్రతి రోజు ఒక సీరియల్ తప్పనిసరిగా ఉండేది. ప్రతి శుక్రవారం వచ్చే' చిత్రలహరి' కోసం కళ్ళు కాయలు కాచేలా ఎదురుచూసేవాళ్లంతా, కేవలం ఆ ఒక్క అరగంట కోసం!నెలకో, రెణ్ణెల్లకో ఓ సారి ' చిత్ర మాల' అని వస్తుండేది. 5, 6 భాషల చిత్రాలనుండి ఒక్కో పాట ప్రసారం చేసేవారు. సోమవారం రాత్రి తొమ్మిది గంటల తర్వాత ఈ కార్యక్రమం వస్తుండేది. అందులో మన తెలుగు పాట ఒకటి. ఆరోజు ఏ పాట వస్తుందోనన్న ఆసక్తితో చూసే వాళ్ళు కొందరు! తెలుగు పాట తెరపై మొదలయ్యేసరికి చిన్నపిల్లల్లా కేరింతలు కొట్టేవారు. అదో విచిత్రమైన ఆనందం!
   ఇక, ప్రస్తుతానికొస్తే -- ఇష్టమైన దేదైనా మితంగానే ఉండాలంటారు. లడ్డు ఇష్టమని ప్రతిరోజు పదే పదే అవే తింటే ఏదో ఒక రోజు మొహంమొత్తి పోయి అవంటేనే మొహం తిప్పుకునే దుస్థితి దాపురిస్తుంది. అలాగే అయ్యిందేమో అనిపిస్తుంది ప్రస్తుతం టీవీ కార్యక్రమాలు చూస్తోంటే ! 
   కుప్పతెప్పలుగా పుట్టుకొచ్చిన ఛానల్స్ -- ప్రతీ రోజూ లెక్కలేనన్ని సినిమాలు ! వందలకొద్దీ తెలుగు, హిందీ పాటలు !  జీళ్ల పాకంలా సాగదీస్తూ సహనాన్ని పరీక్షించే సీరియల్స్ ! వీటికి తోడు పోటాపోటీగా వార్తా ఛానల్స్ ! రియాలిటీ షోస్ ! ఓహ్ ! మనిషన్నవాడు ఇవన్నీ చూడాలంటే అయ్యేపనేనా !మొదట్లో మితంగా ఉండేవి గాబట్టి అన్నింటి కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆనందించేవాళ్ళం. ఇప్పుడు! ఇక చెప్పేదేముంది? 
  ఏదైనా కొత్తలో నవ్యత, నాణ్యత దేనికైనా సహజం. అందుకే అదో అడ్మిరేషన్ అన్నా ! అలాగే కొత్త వింత పాత రోత ! కొత్త నీరు వచ్చేకొద్దీ పాత నీరు కొట్టుకొని పోవడం అత్యంత సహజం. ప్రచార సాధనాలంటూ లేని రోజుల్లో రేడియో వచ్చింది. టీవీ వచ్చి దాన్ని తలదన్నేసింది. ప్రస్తుతం స్మార్ట్ ఫోన్ వచ్చి టీవీనీ అధిగమించేస్తోంది. మనం ఎక్కడికెళ్లినా ప్రపంచమంతా మన అరచేతిలోనే ఉన్న ఫీలింగ్ తెప్పిస్తోంది మరి ! 
  కొంతకాలం క్రితం వంట చేసే ప్రాసెస్ లో పప్పు స్టవ్ మీద పెట్టి, అది ఉడికేలోగా కాస్త టీవీ చూద్దామనుకుని, అందులో ఇమ్మర్స్ అయిపోయి, వంట కాస్తా మాడగొట్టేసే వాళ్ళు కొందరు మా ఆడవాళ్లు. ప్రస్తుతం స్మార్ట్ ఫోన్ లో ఏ వీడియోనో చూస్తూ అడపా దడపా నాలుక్కరుచుకుంటున్నారు !
ఇలాంటి అనుభవం ఇంట్లో వంట చేసే వాళ్లకు కనీసం ఒక్కటైనా ఉండితీరుతుందా లేదా!? అలా లేని మహిళామణి ఎవరైనా ఉంటే నాకు చెప్పండి ప్లీజ్ ! 
   నేను వర్క్ చేసే రోజుల్లో స్టాఫ్ రూములో ఓసారి మహిళా ఉపాధ్యాయుల మధ్య ఈ టాపిక్ వచ్చింది. అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ అనుభవాలు చెప్తూ ఈ విషయంలో ఏకీభవించారంటే నమ్మండి...!
  మొత్తానికి కాలం గడిచే కొద్దీ AIDS అయితే మారుతున్నాయి గానీ వంటింటి అనుభవాలు COMMON గానే ఉంటున్నాయి. ఔనంటారా, కాదంటారా?  

_____________________________________________
   

Sunday, August 23, 2020

తరతమ భేదాలు లేనిది........?

  తరతమ భేదాలు, కులమత భేదాలు, ప్రాంతీయ భేదాలు,భాషా భేదాలు, ఆస్తులూ అంతస్థుల తారతమ్యాలు -- ఇవేవీ ఎరగని, పట్టించుకోని ఇంకా చెప్పాలంటే వీటన్నింటికీ అతీతమైనదే జబ్బుఅన్నది.ప్రస్తుతం ' కరోనా ' వైరస్ దీనికి ప్రత్యక్ష ఉదాహరణ !ఇది మన దేశానికి పాకి ఆరు నెలలు కూడా పూర్తి కావస్తున్నది. మొదట్లో అతిసామాన్యుల్ని ఆవహించిన ఈ వైరస్ క్రమక్రమంగా ప్రముఖులకు కూడా వ్యాపించి దాని ఉనికిని మరింత ప్రస్ఫుటంగా, బాహాటంగా ప్రపంచానికి బహిర్గతపరచింది. 
  అలాంటి వారిలో ముఖ్యమంత్రులూ, మంత్రులు, MLA లూ ఇంకా సినీప్రముఖులూ, క్రికెటర్లు -- ఇలా ఈ లిస్టు రోజురోజుకూ పెరుగుతూనే ఉంది. దీని బారినిబడి మరణించిన ప్రముఖులూ ఉన్నారు, అలాగే కోలుకుని ఇల్లు చేరినవారూ ఉన్నారు. 
   మొదట్లో -- అక్కడెక్కడో ఎవరికో ' కరోనా ' సోకిందట !అన్న వార్తలు విన్నవాళ్ళం రాన్రానూ ఇక్కడే, మన ఊర్లోనే మన వీధిలోనే ఫలానావాళ్ళకొచ్చిందంట ! అని వినే స్థాయికి ప్రస్తుతం ఈ మహమ్మారి మనల్ని లాక్కువచ్చి పడేసింది. 
  దీనికితోడు వర్షాకాలం ! ఎడతెరిపి లేని వర్షాలతో ' సీజనల్ ' వ్యాధులు ! తుమ్మినా, దగ్గినా, అతిమామూలుగా జలుబు చేసినా, స్వల్పంగా జ్వరం లాంటిదొచ్చినా 'ఆమ్మో'అని భీతిల్లాల్సిన పరిస్థితి !ఈ సీజనల్ వ్యాధుల కోసం ప్రత్యేక ఏర్పాట్లకై ప్రభుత్వం హెచ్చరించిందని అంటున్నారుగానీ ఆ దాఖలాలేమీ వైద్యశాలల్లో కనిపిస్తున్నట్లుగా లేదు. కర్మగాలి ఏ జ్వరం బారినోబడి చూపించుకుందామంటే కూడా ఏ వైద్యులూ దగ్గరకు రానీయని దుస్థితి ! ఎవరి ప్రాణం వాళ్లకు తీపి మరి !
   న్యూస్ పేపర్లలో నేమో మరో రెండు నెలల్లో వైరస్ తగ్గుముఖం పడుతుందనే వార్తలు వెలువడుతున్నాయిగానీ, అదెంతవరకు జరిగే అవకాశం ఉందో చెప్పలేం. ఇవేమీ పట్టని కరోనా మాత్రం ఎవర్నీ వదిలేది లేదంటూ భీష్మించుకు కూర్చుండిపోయింది. 
   కరోనా సోకిన ప్రముఖుల్లో సినీ దిగ్గజం అమితాబ్ బచ్చన్ కోలుకుని ఇల్లు చేరారు. అలాగే దర్శకుడు రాజమౌళి కుటుంబం కూడా. మాజీ రాష్ట్రపతి ప్రణబ్ ముఖర్జీ ఇంకా హాస్పిటల్ లోనే చికిత్స పొందుతున్నారు.  కేంద్ర హోంమంత్రి అమిత్ షా పరిస్థితి కూడా అదే. రెండు వారాల క్రితం వైరస్ బారినబడి హాస్పిటల్లో చేరిన ప్రముఖ గాయకుడు
S. P. బాల సుబ్రహ్మణ్యంగారి కోసం సంగీత దర్శకులు, గాయనీ గాయకులూ పాటలు పాడుతూ ప్రార్థనలు చేయడం ఎంతో బాగుంది. 
   ప్రముఖుల కోసమే కాక అతి సామాన్యుల కోసం కూడా ప్రార్థిస్తూ త్వరగా అందరూ కోలుకోవాలని కోరుకుందాం. 

Wednesday, August 19, 2020

మనసా, చలించకే.... !

      ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచాను. గదిలో లైటు వెలుగుతూ కనిపించింది. ఒక్క క్షణం నేను ఎక్కడున్నానో అర్థం కాలేదు. కళ్ళు నులుముకుంటూ పక్కకు చూసాను. రాజమ్మ అమ్మను పొదివి పట్టుకుని ఏదో టాబ్లెట్ మింగిస్తోంది. అప్పుడు అర్థమైంది, అమ్మకు దగ్గు, ఆయాసంతో సీరియస్ అయిపోయి నిన్న రాత్రి నర్సింగ్ హోమ్ లో చేర్చాము. అమ్మకు తోడుగా రాజమ్మ ఇక్కడ ఉంటానంది, కానీ ఆమెనొక్కత్తినే అమ్మ దగ్గరుంచడం ఇష్టం లేక నేనూ ఉండిపోయాను. 
   అమ్మకు రెండు మూడు సంవత్సరాలుగా ఆరోగ్యం సరిగా ఉండటం లేదు. ఉద్యోగరీత్యా అమ్మ దగ్గరే ఉండడం నాకుకుదరదు. నా వద్దకు వచ్చి ఉండమంటే తను వినదు. సొంత ఊరు, సొంత ఇల్లు విడిచి ఎక్కడికీ రానంటుంది. నాన్న పోయి ఏడెనిమిది సంవత్సరాలవుతోంది. ఇంట్లో ఇప్పుడు అమ్మ ఒక్కతే ఉంటోంది. ఇకపోతే, నా ఇల్లు, నా పిల్లలు, నా సంసారం, పైగా ఉద్యోగ బాధ్యతలు. వీటన్నింటితో సతమతమయ్యే నేను ఎప్పుడో గానీ అమ్మ దగ్గరకు రావడానికి కుదరదు. ఫోన్లలో క్షేమ సమాచారాలు ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకుంటున్నా, అయిదారు నెలలకోసారైనా ఇలా వచ్చి వెళ్తే గానీ మనసు కుదుట పడదు మరి!
   ఇకపోతే రాజమ్మ ! తను మా ఇంట్లో పనిమనిషిగా చేరి చాలా ఏళ్లే అవుతోంది. ఇంట్లో ఆమె చేయని పనంటూ ఉండదు. ఇంటి పనులన్నింటితో పాటు బట్టలు ఉతకడమే కాక అడపాదడపా అమ్మకు చేత కానప్పుడు వంట పని చూడ్డం, ఇలా మంచం పట్టినప్పుడు ఆమెకు సేవలు చేయడం వరకూ కాదనకుండా అన్నీ చేస్తూనే ఉంటుంది. ఇప్పుడూ అలాగే హాస్పిటల్ కు వచ్చింది. 
    రాజమ్మ అమ్మకు టాబ్లెట్ మింగించి, పడుకోబెట్టి లైట్ తీసేసింది. మంచానికి ఒక పక్కగా కింద పరుచుకున్న ఒక పాత దుప్పటి మీద నడుం వాల్చింది. రాజమ్మ ను చూస్తుంటే నాకు ఏమిటో గా అనిపించింది. అమ్మకు తోడుగా నేనిక్కడ పడుకోవడం వృధా అనుకున్నానోక్షణం. తనకు కావలసినవన్నీ రాజమ్మే చూస్తోంది. నేను చేస్తున్నది ఏమిటిక్కడ? డబల్ రూమ్ తీసుకుని అందులో నున్న మరో మంచం మీద హాయిగా పడుకుని, ఎక్కడున్నానో కూడా తెలియనంత గాఢంగా నిద్ర పోయాను. ఒక్క క్షణం సిగ్గనిపించించింది నాకు. 
   పాపం, రాజమ్మ అమ్మకు ఎంత సేవ చేస్తోంది! రాత్రంతా మేలుకొనే ఉంది. డాక్టర్ ఇచ్చిన మందులన్నీ వేళ తప్పకుండా వేసుకునేలా చూస్తోంది. ఆమె మీద ఒక్కసారిగా జాలి పుట్టుకొచ్చి, మనసంతా ఆర్ద్రతతో నిండిపోయింది. ఇంత చేస్తున్న రాజమ్మకు మేమిస్తున్నదేమిటి? ఇంటి చాకిరీ అంతా చేసి మిగిలిన అన్నం, కూరలు పట్టుకెళుతుంది. ఇంకా రెండు మూడు ఇళ్లలో పనిచేసి ఆ డబ్బుతో ఉన్న ఒక్కగానొక్క కొడుకును చదివించుకుంటోంది. చాలీచాలని తిండితో, ఒంటి నిండా సరైన బట్ట కూడా లేక ఎంత అవస్థ పడుతోంది! ఈ ఆలోచన రాగానే రాజమ్మ వైపు పరికించి చూశాను. చిరిగిపోయిన చీరను అక్కడ అక్కడా ముళ్ళు వేసుకుంది. కొన్నిచోట్ల దారంతో కుట్టుకుంది. ఎటూ వీలుగాని చోట అలాగే వదిలేసింది. రంగు వెలిసిపోయిన రవికె ! కడుపులో దేవి నట్లయింది. ఛీ ! ఇంత చాకిరీ చేయించుకుంటూ ఈ రాజమ్మకు మేమేం చేస్తున్నాం? ఒక్కసారిగా నిశ్చయించుకున్నాను. సెలవు అయిపోయి నేను వెళ్లే లోగా రాజమ్మకు నా చీర ల్లో ఓ రెండు ఆమె కట్ట దగినవి ఇచ్చి వెళ్ళాలి. రెండు మూడేళ్ళుగా కడుతున్నాను కాబట్టి కొత్తగా ఉన్నా అవి ఇచ్చేయడానికి నాకు అంత బాధగా అనిపించలేదు. ఇంటికెళ్లగానే అమ్మ తో కూడా ఒక మాట చెప్పి, వెంటనే రాజమ్మకిచ్చేయాలి అనుకున్నాను. ఆ తర్వాత నిద్ర పట్టడానికి నాకు ఎంతో సమయం పట్టలేదు. 
  నాలుగు రోజుల తర్వాత ఇల్లు చేరాము. హాస్పిటల్లో ఉన్నన్ని రోజులు రాజమ్మ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చూసుకుంది. ఆమెపట్ల నేనొక నిర్ణయం తీసుకున్నాక ఆమె గురించీ, ఆమె చేస్తున్న సేవల గురించీ ఆలోచించడం మానేశాను, ఎలాగూ ఆమెకు ప్రతిఫలం ముట్ట చెప్పబోతున్నాను గనక. ఇంటికి రాగానే అమ్మతో నా ఆలోచన చెప్పాలనుకున్నాను. కానీ మిగతా పనుల ఒత్తిడిలో కుదరలేదు. రాజమ్మ పని మామూలుగానే ఉంది ఎప్పటిలా. ఎలాగైతేనేం, చివరికి ఓ రాత్రి అమ్మతో చెప్పానా సంగతి. అమ్మ విస్మయంగా నావేపు ఓ చూపు చూసి, " అదేమిటే! అది చేసిందేమిటి? నాలుగు దినాలు ఆసుపత్రిలో ఉన్నందుకు ముప్పూటలా దాని తిండి ఖర్చు భరించాము. నువ్వు వెళ్ళిపోతే ఇంట్లో నేనొక్కర్తినే. నా ఒక్క దానికి ఎంతపని ఉంటుందని? అప్పుడు కూడా దానికి ఇంట్లో పొయ్యి వెలిగించకుండా మన ఇంట్లో నుండే పెట్టి పంపిస్తూఉంటానాయే, నేను అంత చేస్తే అది నాకామాత్రం చేయలేదా! ఆ పాటి దానికి నిక్షేపంలాంటి చీరలిస్తానంటావా !" అంటూ నా వైపు కొరకొరా చూసింది. 
   నాకు ఒక్క క్షణం ఏమనాలో తోచలేదు. ఆ రాత్రి భోంచేసిన తర్వాత ఆలోచిస్తూ పడుకున్నాను. 
" నిజమే! అమ్మ ఏమి రాజమ్మ తో ఊరికే చేయించుకోవడం లేదు. దానికి తగ్గ ప్రతిఫలం ముట్టజెబుతూనే ఉంది. ఇప్పుడామె ప్రత్యేకంగా చేసిందేముంది? ఎప్పుడు చేసేదేగా, ఆ మాత్రానికి చీరలు, సారెలూ ఇవ్వడం దేనికి? అనిపించింది. అంత బహుమానం అక్కర్లేకుండా ఏదో ఓ రెండు జాకెట్ గుడ్డలు ఇచ్చేస్తే  సరిపోతుంది, కుట్టించుకుంటుంది, " అనుకున్నాను. అంతే! అమ్మ చెప్పింది సబబుగానే తోచింది నాకు. 
  మర్నాడు నా దగ్గరున్న రవికగుడ్డలు ఓ రెండు తీసి, నా సూట్ కేస్ మీద పెట్టాను, రాజమ్మ ఇంటికి వెళ్లేటప్పుడు ఇవ్వవచ్చుననుకుని. ఏదో ఓ పని మీద గదిలోకి వెళ్ళిన అమ్మ, 
" విశాలీ, ఇదేమిటి, ఇవిక్కడ సూట్కేస్ మీద పెట్టావు, లోపల పెట్టేసుకోక? " అనడిగేసింది. 
 నేను నాన్చుతూ విషయం చెప్పాను. అంతే! కస్సుమంటూ మళ్లీ మొదలెట్టింది. 
" బాగానే ఉంది వరస, దీనికి లాగా నువ్వు నేర్పి వెళ్తే, ఇదిక పనిచేస్తుందా? చీటికీమాటికీ అవి ఇవి అడిగి నా ప్రాణం తీస్తుంది. ఈ పనోళ్లకు మనమై ఇట్లా నేర్పించి నట్లు అవుతుంది. ", అంటూ నా మీద విసుక్కుంటూ వెళ్ళిపోయింది. నా మనసంతా అదోలా అయిపోయింది. ఏమిటి, అమ్మ ఇలాగంటుంది? తన కష్టంలో అంతో ఇంతో సేవ చేసిన మనిషికి మనం కట్టి విడిచిన ఓ బట్ట ఇవ్వడానికి ఇంతగా సాధిస్తుందేమిటి ! ఒక్కోసారి అనవసరంగా ఎంతో ఖర్చు పెట్టేస్తూ ఉంటాం, ఏ అవసరం లేకున్నా. అలాంటిది ఓ పేదరాలికి అందునా ఇంటి సేవకురాలికి నేనివ్వాలనుకున్నది ఏపాటి? ఒక్కసారిగా అమ్మ మీద కోపం ముంచుకొచ్చేసింది. కానీ, చిన్నప్పట్నుంచీ ఆమెనెదిరించి, ఆమెకు వ్యతిరేకంగా ఏ చిన్న పనీ చేసి ఎరగని కారణంగా గట్టిగా చెప్పలేక, అలాగని ఆమెకు తెలియకుండా ఈ దానం చేయలేక సతమతమై పోతున్నాను. అంతే! ఆ తర్వాత ఇక ఏమాలోచించడానికీ నాకు మనస్కరించక మెదడంతా మొద్దుబారిపోయింది. 
                        **********
   నా సెలవు అయిపోవచ్చింది. వెళ్ళవలసిన రోజు దగ్గర పడుతోంది. రాజమ్మను చూస్తోంటే నా ఆరాటం అధికమవుతోంది. నేను అనుకున్నది ఏమిటి? చేస్తున్నది ఏమిటి? అమ్మ మాటలకు మరీ ఇంతగా లొంగిపోయానేమిటి? నాలో చెప్పలేని వెళితి ఏర్పడిపోయింది. లాభం లేదు, ఏదో ఒకటి చేసెయ్యాలి.
   ఎలాగైతేనేమి, నా ప్రయాణం రోజు రానే వచ్చింది. ఆ రోజు పది గంటల బండికి వెళ్లాలని అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తి చేసుకున్నాను. అమ్మ నాకు జాగ్రత్తలు చెప్పసాగింది. ట్రైన్ లో ఒంటరిగా ప్రయాణం కాబట్టి ఇది మామూలే ఎప్పుడూ. నా అంత కనిపించే ఆడపిల్లలకు కాలేజీలో పాఠాలు చెబుతున్నా అమ్మ నన్నింకా పసిపిల్లలాగే జమకడుతుంది. అమ్మ చెప్పే వాటి కంతా తలాడిస్తూన్నాను కానీ నా మనసంతా రాజమ్మ కోసమే ఎదురు చూస్తోంది. ఆరోజెందుకో తను ఇంకా రాలేదు. రోజు తెల్లారేసరికే వచ్చేది. ఆ మాటే అమ్మతో అంటే, " వస్తుందిలే తీరిగ్గా, దాంతో ఇప్పుడేమిటి నీకు పని? " అని ఎదురు ప్రశ్నించింది.
  ఇక రాజమ్మ ప్రసక్తి ఎత్తడం సుతరామూ మంచిది కాదనిపించింది. అంతే! క్షణాల్లో నేనో స్థిర నిర్ణయానికొచ్చేసాను. తొమ్మిది కావొస్తోంది. అన్నీ సర్దుకుని సూట్కేసు బయట పెట్టాను. ఈలోగా అమ్మ దేనికోసమో లోపలికి వెళ్ళింది. సరిగ్గా అప్పుడే రాజమ్మ వస్తూ కనిపించింది. నేనిక ఆలస్యం చేయదలచుకోలేదు. రాజమ్మ దగ్గరకు రాగానే, " ఊరు వెళ్తున్నాను రాజమ్మ, అమ్మను జాగ్రత్తగా చూసుకో, " అంటూ పర్సులో నుంచిఅయిదు వందల నోట్లు నాలుగు తీసి ఆమె చేతిలో పెట్టి మెల్లిగా అన్నాను, " ఏమిటో, నా సంతోషం రాజమ్మ, ఇది అమ్మకు చెప్పాల్సిన పని లేదు,... "
 రాజమ్మ గాబరాగా, " ఇదేంటమ్మా, వద్దు తల్లీ... " అంటూ మొహమాట పడిపోతూ తిరిగి ఇవ్వబోయింది. 
" పర్వాలేదు ఉంచు,  " అంటూ నోట్లను ఆమె చేతిలో అదిమిపెట్టి మరో వైపు తిరిగి ఇంట్లోకి చూస్తూ అమ్మను కేకేశాను. గత కొద్ది రోజులుగా నాలో రేగుతున్న అలజడి ఒక్కసారిగా సద్దుమణిగింది. అమ్మ రాగానే, రాజమ్మ సూట్ కేస్ తీసుకుంది. ఇద్దరూ కలిసి రోడ్డు దాకా వచ్చి, నన్ను ఆటో ఎక్కించారు. వెళ్తున్న ఆటోలోంచి ఓసారి వెనక్కి చూశాను. ఇద్దరూ చేతులూపుతూ కనిపించారు. నీళ్ళు నిండిన రాజమ్మ కళ్ళలో ఏదో భావం! నాకు మాత్రమే అర్థమయ్యేలా!
                              **********
   రైలు వేగం పుంజుకుంది. దాంతో నా ఆలోచనలు కూడా పరుగు పెట్టాయి. ఆ ఇద్దరి గురించి ఆలోచిస్తున్న నాకు అకస్మాత్తుగా ఓ పౌరాణిక గాధ లోని సంఘటన స్పురించింది. మహాభారతంలో గొప్ప దాతగా ప్రసిద్ధిగాంచిన కర్ణుడు ఎడమ చేతి నుండి కుడి చేతికి బంగారు పాత్ర మార్చి దానం చేసే లోగా ఎక్కడ తన మనసు మారిపోతుందోననే అనుమానంతో, ఎడమచేత్తో దానం చేయకూడదని తెలిసి కూడా ఆ చేత్తోనే యాచకుడికి ఆ పాత్ర దానం చేశాడట! కర్ణుడంతటి గొప్ప దాతకే తప్పలేదు ఈ చిత్తచాంచల్యానికి లొంగిపోవడం ! ఇక నేనెంత! అనిపించింది. 
    హాస్పిటల్లో నేను అనుకున్న వెంటనేరాజమ్మకు చీరలిచ్చి ఉంటే సరిపోయేది. కానీ, కొన్నిరోజుల అనంతరం ఇంటికి రావడం, అమ్మ అడ్డుపుల్లలు వేయడం -- ఇలాంటి అవాంతరాలతో నా నిర్ణయం సడలిపోవడం ! ప్చ్ ! నిజంగా ఈ మనసనేది ఎంత విచిత్రమైనది ! ఒకసారి ఉన్నట్లు మరోసారి ఉండదెందుకని?  
   ఏదేమైనా, నేను చేయాలనుకున్నది చేసేశాను. అందుకేనేమో ప్రస్తుతం మబ్బు విడిన ఆకాశం లా నా మనసంతా తృప్తితో నిండిపోయింది. మదిలో సుళ్ళు తిరిగే ఆలోచనల్ని వెనక్కి నెట్టేస్తూ రైలు ముందుకు సాగింది. 
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

Friday, August 14, 2020

కరోనా వచ్చింది... కాలం మారింది....

    నిజంగా కాలమెంతగా మారిపోయింది ! అనూహ్యంగా ఇలాంటి పరిస్థితి ఎదురయిందేమిటి?  ఔరా ! కరోనా !ఎంతపని చేసేసింది ! ఈ మహమ్మారి ప్రభావం ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రతీ రంగాన్నీ కుదిపేసి వ్యవస్థ నంతటినీ అతలాకుతలం చేసి పారేసింది. నిజమే కదా, కలలోనైనా ఏనాడైనా ఊహించామా, అడుగు బయట పెడితే చాలు ఇలా మాస్క్ తగిలించుకోవాల్సివస్తుందని!దూరదూరంగా ఉండి పోవాల్సొస్తుందని !అనుక్షణం భయంభయంగా కాలం వెళ్లదీయాల్సొస్తుందని !
   దీనివల్ల అనూహ్యమైన మార్పులుసంతరించుకున్న వాటిల్లో విద్యా ప్రముఖంగా చెప్పుకోవచ్చు. ఎన్నడైనా ఇలా జరిగిందా, పదవ తరగతి పబ్లిక్ పరీక్షలు జరపకుండానే ప్రతీ విద్యార్థినీ పాస్ చేసేసి పై తరగతికి ప్రమోట్ చేసేయడమన్నది !ఇదీ కరోనా మహిమ! అదలా ఉంటే ప్రస్తుతం అన్ని స్థాయిలలోనూ ఆన్లైన్ విద్య ప్రవేశపెట్టడం! పాఠశాలలూ, కళాశాలలూ తెరవకపోవడం! నామమాత్రంగా తెరచినా బోధనా సిబ్బంది వంతుల వారీగా హాజరవడం! ఇదంతా విద్యావ్యవస్థకు అశనిపాతం లాంటిదే మరి ! ఉపాధ్యాయుడు తరగతి గదిలో పాఠం చెప్తేనే అది సరైన బోధన అనిపించుకుంటుంది. అలా ముఖాముఖీ బోధించినా అర్థం చేసుకోలేని విద్యార్థులుండే పరిస్థితి! పదే పదే చెప్పినా విషయం బుర్రకెక్కని మంద బుద్దులూ ఉంటారు. అలాంటప్పుడు ఈ ఆన్లైన్ పాఠాలు ఎంతవరకు ఉపయోగపడతాయో అంచనా వేయలేము. అదీ రోజులో కొద్దిసేపే. తల్లిదండ్రులకు పిల్లలను స్థిరంగా కూర్చోబెట్టడం కత్తి మీద సామే! విద్యావంతులైన వారు పిల్లలకు కాస్తో కూస్తో పాఠాలు విశదీకరించగలరు. వాళ్లలో కూడా అన్ని సబ్జెక్టులపై ప్రావీణ్యం ఉంటుందా, అంటే అనుమానమే! పైగా" పెరటి చెట్టు వైద్యానికి పనికిరాదనట్లు" ఇంట్లో అమ్మ నాన్నల మాటవిని నేర్చుకునే వాళ్ళు ఎందరు ఉంటారు? 
   పైగా దీనికోసం ప్రతీ విద్యార్థికీ స్మార్ట్ ఫోన్ తప్పనిసరి! మునుపు చూడొద్దన్న వాళ్లే ఇప్పుడు తప్పదంటున్నారు మరి ! అది ఎక్కువ సేపు వాడితే కళ్ళకు మంచిది కాదనీ దాని బదులు లాప్టాప్ వాడితే మంచిదనీ మరోపక్క చెబుతున్నారు. కానీ ఇవి ఎందరికి అందుబాటులో ఉండగలవు! అదీ ప్రశ్నే !
   ఏది ప్రవేశపెట్టినా ప్లస్ లూ, మైనస్ లు తప్పనిసరిగా ఉంటాయి. ఈ పరిస్థితి చూస్తోంటే దాదాపు ముప్ఫై సంవత్సరాల క్రితం విద్యాశాఖ ప్రవేశపెట్టి అమలుపరచాలనుకున్న ఓ పథకంగుర్తొస్తోంది. అప్పట్లో కొన్ని ప్రాథమిక, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలల్ని ఎంపిక చేసుకుని వాటికిTV, VCP ఇచ్చారు. విద్యార్థుల్ని TV ఉండే గదిలో కూర్చోబెట్టి, అప్పుడు నిర్దేశించబడ్డ ఓ సమయంలో వచ్చే పాఠ్యాంశ బోధన వీడియోల్ని చూపించేవారు. ఇదేమిటో అన్న ఆసక్తితో పిల్లలు రెండు నిమిషాలపాటు చూశాక ఇక అంతే! అందరూ చూడడం మానేసి మాటలు, అల్లరీ ! అయినా, TV లో సినిమాలు, సినిమా పాటలు, ఇంకా సీరియల్సు చూడమంటే గుడ్లప్పగించీ, చెవులు రిక్కించీ చూస్తారు గానీ, పాఠాలు విన మంటే వింటారుటండీ ! అనుకునేవాళ్లంతా ! అనుకున్నట్లే ఈ పథకం కాస్తా నీరుగారిపోయి కొద్దికాలానికే ప్రభుత్వ ఆదేశాల మేరకుటీవీలు, vcp లు తిరిగి మండల కార్యాలయాల్లో అప్పగించేయడం జరిగింది. పైగా ఆ ఉపకరణాల బాధ్యత ఆయా పాఠశాలల ప్రధానోపాధ్యులపైనే ఉంటంవల్ల శెలవు దినాల్లో వాటి సంరక్షణ బాధ్యత, దొంగల బారినుండి వాటిని కాపాడుకోవడం లాంటి సమస్యలతో పాటు మరికొన్ని చిన్ని చిన్ని చిరు చేదు అనుభవాలు కూడా వాళ్ళ ఖాతాల్లో ఉన్నాయంటే నమ్మాలి మరి !ఇదంతా విమర్శించే ధోరణి లో చెప్పడం లేదు, కొన్నింటి అమలు లో ఆచరణకు సంబంధించి సమస్యలు  (practical problems) ఎదురవుతాయని చెప్పడమే నా ఉద్దేశ్యం. 
   వీటిల్లో TV బోధన అన్నది ప్రయోగాత్మకం. Online బోధన అన్నది అనివార్యం. వీటిని ఒకదాంతో మరొక దాన్ని పోల్చడం కూడా సరికాదు. పైగా, ప్రభుత్వం కూడా ఎంతో ఆలోచించి, ఎందర్నో సంప్రదించి ఈ విధానం 




. ఎందుకంటే ముందు మనుషుల ప్రాణం, ఆరోగ్యం, క్షేమం ముఖ్యం!ఆ తర్వాతే చదువులూ, ఇంకా ఏవైనాగానీ. 
ఏదిఏమైనా, పరిస్థితుల కనుగుణంగా మార్పును స్వాగతించాల్సిందే. 
   ఈ ప్రయత్నం విజయవంతం కావాలని మనసారా కోరుకుందాం !అలాగే వచ్చే విద్యాసంవత్సరమన్నా విద్యార్థులతో, ఉపాధ్యాయులతో కళకళలాడుతూ మునుపటి వైభవం సంతరించుకుంటుందని ఆశిద్దాం!అలాగే కరోనా మహమ్మారి కూడా అంతరించిపోయి మళ్ళీ జనజీవనం 'నార్మల్ 'అయిపోవాలనీ ప్రతీ ఒక్కరం ప్రార్థిద్దాం !
   ఇప్పటికే కరోనాకు వ్యాక్సిన్ సిద్ధమైనదని మూడ్రోజుల క్రితం రష్యా ప్రకటించేసింది. ఇంకా మిగతా దేశాల నుండీ ఈ తీయని కబురు కోసం చూద్దాం !

Friday, August 7, 2020

వాగ్భూషణం భూషణం

   అలనాటి ' ఆకాశవాణి ' జ్ఞాపకాల్ని నెమరు వేసుకుంటున్నకొద్దీ నిధిలోంచి బయట పడుతున్న వజ్ర వైడూర్యాల్లాగా ఎన్నెన్నో మరపురాని కార్యక్రమాలు ముందుకొచ్చి నిలుస్తున్నాయి. అలాంటి వాటిల్లో ఈరోజు నేను ప్రస్తావించదలచుకున్న అంశం ఆ తరం వాళ్ళలో ఎంతోమందికి సుపరిచితమైన ఉదయం పూట ఓ కార్యక్రమానికి ముందుగా వచ్చే ఓ సుమధురమైన శ్లోకం! అది ' సంస్కృత పాఠం'అన్న ఓ కార్యక్రమం ప్రారంభంలో ఈ శ్లోకం రేడియో ఉన్న ప్రతీ ఇంట్లో ప్రతిధ్వనించేది. దీని గురించి ఎందరో ఎన్ని సార్లో ప్రస్తావిస్తూ వారి అభిప్రాయాలు, జ్ఞాపకాలు వ్యక్తపరచినా ఎప్పటికప్పుడు కొత్తదనాన్ని సంతరించుకొని సరికొత్తగానే దర్శనమిస్తుంది. అంతటి గొప్పతనం సొంతం చేసుకున్న గణనీయమైన శ్లోకమిది. కాలాలతో  నిమిత్తం లేక అన్ని తరాలకూ చక్కటి సందేశాన్నిచ్చే సుభాషితాన్ని ఇముడ్చుకున్న ఆ శ్లోకం ----
   కేయూరా న విభూషయంతి పురుషం 
   హారా న చంద్రోజ్జ్వలా :
   న స్నానం న విలేపనం న కుసుమం 
   నా లంకృతా మూర్ధజా :
   వాణ్యేకా సమలంకరోతి పురుషం యా 
   సంస్కృతాధార్యతే 
   క్షీయంతే ఖలు భూషణాని సతతం 
   వాగ్భూషణం భూషణం ||
 రాగయుక్తంగానూ,మరింత భావయుక్తంగానూ సాగిపోయే ఈ శ్లోకం కొందరు గాయనీగాయకులు కలిసి మాధుర్యం ఉట్టిపడేలా ఆలపించారు. ఏమాత్రం సంగీతాసక్తి లేనివారిని సైతం ఓ క్షణం అలా నిలువరించేలా చేసే ఈ వీనుల విందైన శ్లోకపఠనం ఆరోజుల్లో నన్నెంతగానో ఆకర్షించేది. అప్పట్లో దీని భావమైతే అవగతమయ్యేది కాదు గానీ చివరి రెండు పదాలు ఇట్టే హత్తుకుపోయేవి. అవే ' వాగ్భూషణం భూషణం '
   పదే పదే వినడం మూలాన ఆ రాగమైతే సుపరిచితమయిపోయింది గానీ శ్లోకంలో మిగతా పదాలు గుర్తు ఉండేవి కావు. చాలా సంవత్సరాల తర్వాత అందుకోసమై ప్రయత్నించి నాలుగైదు చోట్ల ఆ శ్లోకం చూడగలిగాను. కానీ కొన్ని పదాలు, ఇంకా ఒత్తులు ఒక్కోచోట ఒక్కో విధంగా ఉండి ఏది తప్పో ఏది ఒప్పో తెలియని పరిస్థితి! చివరకు ఓ చోట శ్లోకం కింద ప్రతి పదార్థం ఇవ్వడంతో తృప్తి జెంది, అదే సరైనదని తలచి రాయడం మొదలెట్టాను. ఇది భర్తృహరి ' నీతి శతకం' సుభాషితాల్లోనిది. 
   భుజకీర్తులు, చంద్రహారాలు, మణిపూసలు లాంటి ఆభరణాలు, పన్నీటి స్నానాలు, చందన లేపనాలు, పుష్పాలు, నిగారింపుతో కూడిన కేశాలు--- ఇవేవీ మనిషిని( వ్యక్తిని  ) అలంకరించలేవు. ఎందుకంటే ఆభరణాలు శోభను కోల్పోతాయి, పూలు వాడిపోతాయి. కానీ చెక్కుచెదరక ఎప్పుడూ మనతో ఉండే చక్కటి సంస్కారంతో కూడిన మాటలే మనిషికి నిజమైన ఆభరణాలు! అలంకారాలు !
ఇదీ శ్లోకం సారాంశం. మాట తీరే మనిషికి అలంకారమన్న మహత్తర సందేశాన్ని అందించే విలక్షణమైన శ్లోకం. 
   ఇంతకీ, మాట తీరు అంటే ఏమిటి? ఎలా ఉండాలి? 
   మాట్లాడటం ఓ కళ! మృదుమధురంగా ఎదుటివారినీ, వినేవాళ్ళనీ ఆకట్టుకునేలా మాట్లాడటమన్నది మనిషికి చాలా అవసరం. కొట్టినట్టుగా, పుల్ల విరిచినట్లుగా మాట్లాడడం అభిలషణీయం కాదు. కొందరు ఆధిపత్య ధోరణిలో తీవ్రస్థాయిలో మాట్లాడుతూ' నా మాట తీరే ఇంత ' అంటుంటారు. మరికొందరు' నేను కుండ బద్దలు కొట్టినట్లు మాట్లాడతా సుమా!' అంటుంటారు. మనం మాట్లాడే తీరే మనకు మిత్రుల్ని, శత్రువుల్నీ తెచ్చిపెడుతుంది. ఆ తీరే కొన్ని సందర్భాల్లో మిత్రుల్ని శత్రువులుగా మార్చే ప్రమాదమూ లేకపోలేదు. 
   మనతో ఎదుటివారు ఏ విధంగా మాట్లాడితే బాధ పడతామో అలాగే ఏ విధంగా మాట్లాడితే సంతోష పడతామో మనం గుర్తించగలిగితే చాలు-- సున్నితంగా, సంస్కారయుతంగా మాట్లాడే పద్ధతి ఎలా ఉండాలో స్వయానా మనకే అవగతమవుతుంది. సున్నితంగా చెప్పే మాటలు మొండి వైఖరి గల వారిలోనూ మార్పుతేగలవు. తీవ్రంగా మందలించడం, కటువుగా మాట్లాడటం వల్ల పరిస్థితి ఇంకా దిగజారే ప్రమాదం ఉంటుంది. ఆభరణం లాంటి వాక్కు యొక్క ప్రాధాన్యత అందరం గుర్తించడం చాలా అవసరం. 
  ఈ సందర్భంగా ఓ చిన్న పిట్ట కథ చెప్పాలనిపిస్తోంది. అందరికీ తెలిసిందే. 
  ఒకాయన తన స్వగ్రామం వదిలి మరో ఊరిలో స్థిరపడాలనుకుని ఓసారి ఆ వూరు చూద్దామని బయలుదేరాడట. ఊర్లో ప్రవేశిస్తూ ఉండగా పొలిమేరలో అతనికి ఓ పెద్దాయన ఎదురుగా వచ్చాడట. అప్పుడు ఆయన్ని ఇతను ఓ ప్రశ్న ఇలా అడిగాడట. 
" అయ్యా, నేనీఊరిలో ఉండాలనుకుంటున్నాను, ఈ ఊరు మంచిదేనా?.. "
దానికాయన వెంటనే, 
" బాబూ, నీ నోరు మంచిదేనా? " అన్నాట్ట !
 అదీ సంగతి! మన పెద్దలు ఏనాడో చెప్పారు, " నోరు మంచిదైతే ఊరు మంచిదవుతుందని !" 
  కాబట్టి శ్లోకంలోని భావాన్ని గ్రహించి మాట తీరే మనిషికి అలంకారమని తదనుగుణంగా మనల్ని మనం సంస్కరించు కోవడం ఎంతో ఉత్తమం. 
                               ______________