Monday, August 14, 2023

స్వతంత్ర భారతం



 
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

అలముకున్న  అంధకారం...
అంతులేని కాలుష్యం
అలవికాని దారిద్ర్యం...!
అంతరించు శుభదినం
ఆగమనం ఏ దినం ?? 
అడవి లాంటి ఈ భారతం...
అగునా సస్యశ్యామలం !
ఇది ఒకనాటి ప్రశ్న...

గాంధీ,  నెహ్రూ పోరాడిరి... 
భగత్,ఆజాద్,అల్లూరి...
అసువులు బాసిరి !!
ఎందరో...మరెందరెందరో 
మహామహులు...మహనీయులు 
మట్టిలో కలిసిపోయిరి...!
కలిసికట్టుగ పోరాడిన ఫలితం !
తెల్లదొరలు తరలిపోయిరి... 
త్యాగధనుల ఆశయం...
ఫలియించెను ఆక్షణం... 
సిద్దించెను స్వాతంత్య్రం ! 
ఉదయించెను నవభారతం !
భావితరానికి నవోదయం !! 

మరచిపోలేము ఎన్నటికీ.. 
మహానుభావులు వారు ముమ్మాటికీ... 
మననం చేసుకుందాం
మన జాతిరత్నాల్ని మరీమరీ ...  

నేటి బాలలం... రేపటి పౌరులం...
నేటి కూనలం...రేపటి వీరులం..
నేడు చిరుదివ్వెలం....
రేపటి ఆఖండ జ్యోతులం...

చదువు బాగ నేర్చెదము..
నేర్చి నీతి కూర్చెదము.. 
కూర్చి ప్రగతి నడచెదము..
నడిచి చరిత నిలిచెదము..
నిలిచి ఖ్యాతిబొందెదము... 

అర్ధరాత్రి స్వాతంత్ర్యం... 
అంతరించె  అంధకారం..
కానరాదు  కాలుష్యం...
పారిపోయె  దారిద్ర్యం... 
అడవి లాంటి నాటి భారతం..
అయిందీ నేడు సస్యశ్యామలం...!!
నాటి ప్రశ్నకు ఇది సమాధానం.... 

బానిసలం కాదు మనం... 
స్వేచ్ఛావాయువులు పీలుస్తున్న 
భారతీయులం! నేడే..స్వాతంత్ర్యదినం..
అందరం... మనమందరం...
కలిసి ఎగరేద్దాం..మువ్వన్నెల 
జాతీయ పతాకం...!!

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
 

Monday, August 7, 2023

థాంక్యూ సౌమ్యా...!

🌺

                                           ~~ యం. ధరిత్రీ దేవి ~~

"అయితే రాజేంద్రనాథ్ నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాడంటావ్..."
" అవును సౌమ్యా, సంవత్సరం క్రితం మొదలైన మా పరిచయం ప్రేమగా మారడానికి ఎన్నో రోజులు పట్టలేదు.
"... మంచిదే కళ్యాణీ,కానీ ఒక మాట,  నీ కుటుంబ స్థితిగతులు నీకు బాగా తెలుసు. బీటెక్ లో ఫ్రీ సీట్ తెచ్చుకున్నావు గనుక మీ నాన్న నిన్ను చదివించగలుగుతున్నాడు. అతనేమో డబ్బులో  పుట్టి , డబ్బులో పెరిగిన వాడంటున్నావు. కోట్లాది ఆస్తికి వారసుడంటున్నావు. అతని వరకు ఓకే... కానీ... అతని ఇంట్లో ఓకే అంటారా...! మీ ఇరు కుటుంబాల మధ్య చాలా అంతరం ఉంది కల్యాణీ . నిన్ను ఆ ఇంటి కోడలిగా అంగీకరిస్తారంటావా... ఆలోచించు..."
" నాకు రాజేంద్ర మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది సౌమ్యా. వాళ్ళింట్లో చెప్పి ఒప్పిస్తానని చెప్పాడు..."
"...ఒప్పిస్తానంటున్నాడు. ఇతను చెప్పగానే సరే అని వాళ్ళు వెంటనే అనకపోతేనే కదా ఒప్పించే ప్రయత్నం చేయాల్సివచ్చేది..."
వెంటనే అందుకుని అంది సౌమ్య. ఆ మాటకు కళ్యాణిలో ఆలోచన మొదలైంది.
                     **             **           **
" సరే కళ్యాణీ, ఈ వీకెండ్ నేను మా ఊరికెళ్తాను. ఈ ఇయర్   నా B.Tech కంప్లీట్ అవుతుంది. ఇంట్లో కూడా పెళ్లి ప్రస్తావన తెస్తూ ఉన్నారు. మన సంగతి అమ్మా నాన్నలతో  చెప్తాను. సరేనా... "
అలా చెప్పి వెళ్లిన రాజేంద్ర వారం తర్వాత తిరిగి కాలేజీకొచ్చాడు. కానీ కళ్యాణి నైతే కలవలేదు. బిజీగా ఉన్నాడేమోలే అనుకుని రెండ్రోజులాగి కల్యాణే అతన్ని కలిసింది.
" సారీ కల్యాణీ, వెంటనే నిన్ను కలవలేకపోయాను.... నాన్న ఫ్రెండ్ ఒకాయన.. ఆయన కూడా బిజినెస్ మ్యానే... ఆయన కూతుర్ని మా ఇంటి కోడలిగా చేయాలని ఉందని మా నాన్నతో అన్నాడట కళ్యాణీ.. నాన్నేమో వెంటనే అలాగేనంటూ మాటిచ్చేశాడట !మన సంగతి చెబితే...ఏమిటో...ఇంట్లో అంతా సుముఖంగా కనిపించలేదు కళ్యాణి... అయినా.. మరోసారి ప్రయత్నిస్తాను.. నీవేమీ వర్రీ అవకు.. "
నీళ్లు నములుతూ చెప్పాడు రాజేంద్రనాథ్. నిర్వికారంగా అయిపోయింది కళ్యాణి. 
" మరి నువ్వు నాకిచ్చిన మాట సంగతి ఏంటి!!"
ఊహించని అతని మాటలకు నివ్వరపోయినా పైకి  ఏమీ  అనలేదు. సౌమ్య మాటలు గుర్తొచ్చాయి ఆమెకు. అయినా... మరోసారి ప్రయత్నిస్తాను అన్నాడు కదా..! ఆమెలో మళ్లీ ఏదో ఆశ పొడసూపింది. 
                **                 **             **
    రాజేంద్రనాథ్ B.Tech ఫైనల్ ఇయర్ లో ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత M.B.A  చేసే ఆలోచనలో ఉన్నాడు. కళ్యాణి సెకండ్ ఇయర్ లో ఉండగా ఆమెను చూశాడు ఆమె అందం చూసి  ఆకర్షితుడై పరిచయం పెంచుకున్నాడు. మొదట్లో పట్టించుకోకపోయినా కళ్యాణి నెమ్మదిగా అతని గురించిన ఆలోచనల్లో పడిపోయింది. సౌమ్య చెప్పేదాకా ఆమెకు మరో ఆలోచనే  రాలేదు. ఈరోజు అతని మాటలు ఆమె ఆశలపై ఇంకా చెప్పాలంటే ఆమె నమ్మకంపై నీళ్లు చిలకరించినట్లయింది.
    వారం గడిచింది. క్యాంపస్ సెలక్షన్స్ జరగబోతున్నాయి. కళ్యాణికేమో పుస్తకాల మీద మనసు లగ్నం కావడం లేదు. ఆ మాటకొస్తే రాజేంద్ర తో ప్రేమ వ్యవహారం మొదలైనప్పటినుంచే ఆమెకు చదువు మీద శ్రద్ధ తగ్గిందని చెప్పాలి. ప్రస్తుతం రాజేంద్ర ప్రవర్తనతో తన ప్రేమ సౌధం పునాదులు మెల్లిగా కంపిస్తున్న భావన ఆమెలో కలగసాగింది. దానికి తోడు అతను తనతో మునుపటిలా  మాట్లాడే ప్రయత్నం చేయడం లేదు. ఎదురుపడినా పక్కకు తప్పుకుని పోతున్నాడు.
" ఏమిటి ! ఇంత బలహీనమైనదా ఇతని  ప్రేమ!"
 కళ్యాణిలో తెలియని బాధ సుళ్ళు  తిరగసాగింది.
                      **           **             **
    క్యాంపస్ సెలక్షన్స్ పూర్తయ్యాయి. కళ్యాణి సెలెక్ట్ అవలేదు. అవుతానని కూడా ఆమె అనుకోలేదు. రెండు రోజుల తర్వాత మధ్యాహ్నం క్లాసులయ్యాక హాస్టల్ వైపు నడుస్తున్న ఆమెకు ఆనంద్ ఎదురయ్యాడు. అతనూ  కళ్యాణి క్లాస్ మేటే... పైకి చెప్పకపోయినా నెమ్మదిగా ఆమె అంటే లోలోపల ఇష్టం లాంటిది కలిగింది అతనికి. దూరాన కనిపిస్తే ఆరాధనగా  చూసేవాడు.కానీ,  క్రమంగా ఆమె రాజేంద్ర తో చనువుగా ఉండడం, క్యాంటీన్లో ఈవినింగ్స్ కలిసి గడపడం చూసి  తన ఇష్టాన్ని బలవంతాన తుంచేసుకున్నాడు. అతన్ని చూసిన కళ్యాణి, 
" కంగ్రాట్స్, సెలెక్ట్ అయ్యారట  కదా.. !"
"థాంక్సండీ. .."
అన్నాడు ఆనంద్. ఎందుకో డల్ గా కనిపిస్తూన్న కళ్యాణిని చూసి ఊరుకోలేక, 
" మీరు డిసప్పాయింట్ అవ్వాల్సిన అవసరం లేదండీ.. మనకి ఇంకా ఒక సంవత్సరం టైం ఉంది. నెక్స్ట్ ఇయర్ గ్యారంటీ గా మీరు సెలెక్ట్ అవుతారు చూడండి.."
అన్నాడు.కళ్యాణి పేలవంగా నవ్వింది.అది చూసిన ఆనంద్, 
" మీరేమీ అనుకోకపోతే ఒకటడుగుతాను..కొద్ది రోజులుగా మీరు చాలా డల్ గా కనిపిస్తున్నారు. హెల్త్ జాగ్రత్తండీ.ఇది మన కెరీర్ ను నిర్ణయించుకునే పీరియడ్. మన ఫ్యూచర్ మనకు చాలా ఇంపార్టెంట్ కాబట్టి, అది మన చేతుల్లోనే ఉంది కాబట్టి మనకెన్ని సమస్యలున్నా పక్కకు నెట్టేసి చదువు మీదే కాన్సన్ట్రేట్ చేయాలంటాను. ఓకే...బెటర్ లక్ నెక్స్ట్ ఇయర్ "
అంటూ ముందుకు వెళ్లిపోయాడు. 
    ఆనంద్ కూడా మిడిల్ క్లాస్ వాడే. తనతోపాటే చేరాడు. మొదట్లో...అతను తనను ఆసక్తిగా చూడడం కళ్యాణి గమనించకపోలేదు. కానీ...అప్పుడు తనేమో పూర్తిగా రాజేంద్ర మత్తులో ఉండిపోయి అదేమీ పట్టించుకోలేదు. ఇప్పుడు చదువుపై,భవిష్యత్తుపై అతని శ్రద్ధ చూస్తుంటే...ఏమిటో గిల్టీగా అనిపించింది కల్యాణికి.ముఖ్యంగా ఎంతో కేరింగ్ గా తనకు అతనిచ్చిన సలహా ఆమె మనసుకు హత్తుకుపోయింది..
   రెణ్ణెళ్ల తర్వాత ఒకరోజు...రాజేంద్ర తన ఫ్రెండ్స్ కు పార్టీ ఇచ్చాడని తెలిసింది.కారణం తెలిసి నిర్వికారంగా నవ్వుకుంది. ఇంత వ్యక్తిత్వం లేని  అతన్ని నేనెలా ప్రేమించగలిగాను !! తానేమీ అతని వెంట పడలేదే ! కొద్దిరోజులు తేరుకోలేకపోయింది.ఏదేమైతేనేం...అతని ఆంతర్యం తెలిశాక అతని ప్రేమ కేవలం కాలక్షేపానికే అన్న విషయం రూఢిగా అర్థమయిపోయిందామెకు. ఆ క్షణాన్నే అతన్నీ, అతని ప్రేమనూ దూరంగా నెట్టేసింది. ఇప్పుడు పెళ్లి కూడా చేసుకున్నాడని తెలిసినా ఏబాధా కలగలేదు కళ్యాణికి. ఆలోచిస్తుంటే ఆమెకు తనది కూడా నిజమైన ప్రేమ కాదేమో అనిపించింది. లేకుంటే ఇంత త్వరగా తాను కూడా మరిచిపోవడమేమిటి !!
        ఆరోజు ఆనంద్  మాటలు విన్నప్పటినుంచీ ఆమె ఓ స్థిర నిశ్చయానికి  వచ్చింది... పూర్తిగా స్టడీస్ మీదే మనసు లగ్నం చేసింది. ఇప్పుడు ఆమె  లక్ష్యం... చదువు పూర్తి చేసి ఉద్యోగంలో స్థిరపడటం...అంతే !
        ఫైనల్ ఎగ్జామ్స్ దగ్గర పడుతున్నాయి. ఆరోజు సాయంత్రం క్లాసులు అయ్యాక హాస్టల్ కు వెళ్తున్న కళ్యాణికి క్యాంపస్ లో ఓ  చెట్టు కింద సౌమ్య, ఆనంద్ నిలబడి మాట్లాడుకుంటూ ఉండడం కనిపించింది. సౌమ్య టెన్త్ క్లాస్ నుండీ కళ్యాణికి క్లాస్మేట్. ఇద్దరూ ఒకేసారి B.tech లో చేరారు. క్లాస్మేట్ గా  కంటే ఓ మంచి ఫ్రెండ్ అనడమే కరెక్ట్. అంతకన్నా...తన శ్రేయోభిలాషి కూడా.
     ఈరోజే కాదు... రెండు మూడు సార్లు వాళ్లిద్దరూ కలిసి మాట్లాడుకోవడం కళ్యాణి కంటబడింది. ఏదో మూల అదోలాంటి ఫీలింగ్ కలిగిందామెకు. 
               **           **           **
" ఏమిటి కల్యాణీ, నువ్వు మరీను... క్యాంపస్ సెలక్షన్స్ కు ప్రిపేర్ అవడం గురించి టిప్స్ కొన్ని తెలుసుకోవాలని ఆనంద్ తో మాట్లాడుతున్నానంతే. మా ఇద్దరి మధ్యా మరేదీ  లేదు..."
కళ్యాణి ప్రశ్నకు సమాధానంగా నవ్వింది సౌమ్య.
"...అసలు నీకో విషయం చెప్పనా.. మొన్న మాటల మధ్యలో రాజేంద్ర ప్రసక్తి వచ్చింది. అతనితో నీ ప్రేమ, బ్రేకప్, అతని పెళ్లి... ఇవన్నీ చూచాయగా అతనికీ తెలిసినట్లున్నాయి. నవ్వేసి, అదంతా ట్రాష్ అంటూ సింపుల్ గా కొట్టిపడేశాడు. ఇందులో నువ్వు బాధ పడాల్సిన అవసరం కూడా ఏమీ లేదంటూ మాట్లాడాడు.కల్యాణీ, అతని మాటల్లో నీపట్ల ఏదో తెలియని అవ్యక్తభావం...అదే, ఇష్టం లాంటిదన్నమాట! కనిపించింది నాకు... "
" సౌమ్యా.. !"
" అవును.. రాజేంద్ర లాంటివాడు కాదు ఆనంద్ కల్యాణీ,  చాలా ప్రాక్టికల్ పర్సన్. అతని మాటల్లో నిజాయితీ, ఎదుటి వాళ్ళ పట్ల గౌరవం ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. తనకంటూ కొన్ని లక్ష్యాలున్నాయి. అవి చేరుకోవడానికి శ్రమించే గుణమూ ఉంది... "
సౌమ్య చెబుతూ ఉంటే అలా వింటూ ఉండిపోయింది కళ్యాణి.
" నీ పట్ల మొదటినుంచీ అతనికి ఇష్టం ఉందన్న విషయం అతని మాటల ద్వారా నేను గ్రహించాను... "
ఆ మాటలు వినీ విననట్లు తల పక్కకు తిప్పుకుంది కళ్యాణి. రాజేంద్ర వల్ల ప్రేమ అనే భావన మీదే ఒకలాంటి విరక్తి పుట్టిందామెకి.. ! అదే చెప్తూ, 
" అదంతా ఏమోగానీ సౌమ్యా, నీకు మాత్రం నేను థాంక్స్ చెప్పుకొనితీరాలి. ఆరోజు నువ్వు రాజేంద్ర గురించి నన్ను హెచ్చరించి ఉండకపోతే, నాకై నేను మేలుకొని ఉండేదాన్ని కాదేమో...!"
".. ఊరుకో కళ్యాణీ, అంతస్తుల తారతమ్యాలు అంత సులభంగా పోయేవి కావని నాకెందుకో అనిపించింది. నీతో ఓ  మాట చెప్పాలనిపించింది. ఎంతో తటపటాయిస్తూనే చెప్పాను. అసలు  చెప్పకుండా ఉండలేకపోయాను కూడా.  ఎన్నో సంవత్సరాల స్నేహం మనది. మీ అమ్మానాన్న కూడా నాకు బాగా తెలుసు.రాజేంద్రను చూస్తుంటే ఎందుకో అతను నీకు, నీ కుటుంబానికి సెట్ అవడేమో అనిపించింది. అతని స్టైలిష్ నేచర్, లైఫ్ స్టయిల్, స్నేహాలూ...రానురానూ నీ మెంటాలిటీకి  సరిపడవని తోచింది.ఓ మాట చెప్పాలనిపించింది.నా మాటలకు నువ్వు కోపం తెచ్చుకోక పాజిటివ్ గా తీసుకున్నావు. అందుకు నేనే నీకు థాంక్స్ చెప్పాలి.. సరే, జరిగిందేదైనా మన మంచికే అనుకుందాం,  పద"
"మన స్నేహం ఎప్పటికీ ఇలాగే కొనసాగాలి సౌమ్యా, "
చేతిలో చెయ్యి వేసింది సౌమ్య. 
                     **        **           **          
 మూడేళ్లు గడిచిపోయాయి. ఆనంద్ ఇప్పుడు బెంగుళూరులో ఓ  మంచి పేరున్న కంపెనీలో చేస్తున్నాడు. కళ్యాణి, సౌమ్యలకు క్యాంపస్ సెలక్షన్స్ లోనే జాబ్స్ వచ్చాయి. కళ్యాణి ప్రస్తుతం హైదరాబాదులో ఉంది. సౌమ్య సంవత్సరం పాటు జాబ్ చేసి,తల్లిదండ్రులు  చూసిన సంబంధం చేసుకుని కెనడా వెళ్లిపోయింది. అక్కడే తానూ జాబ్ చూసుకుంది. అప్పుడప్పుడూ  ఫోన్లలో మాట్లాడుకుంటూ ఉంటారు. ఇంట్లో పోరు పెడుతున్నా, కళ్యాణి మాత్రం పెళ్లి విషయం దాటవేస్తూ వస్తోంది. 
      ఆరోజు ఆదివారం. విజిటర్స్ డే. సాయంత్రం నాలుగు గంటలకు అటెండర్ ఒకమ్మాయి వచ్చి, తనకోసం ఎవరో వచ్చారని చెబితే, కిందికి వెళ్ళింది కళ్యాణి . విజిటర్స్ రూమ్ లో అటువైపు తిరిగి కూర్చున్న ఓ వ్యక్తి అలికిడి విని ఇటువైపు తిరిగాడు. కళ్యాణి మొహం అప్రయత్నంగానే విప్పారింది. 
ఆనంద్ !! ఎన్నాళ్ళకి !
" బాగున్నారా.. "
 లేచి దగ్గరగా వస్తూ పలకరించాడతను. తలూపుతూ, 
" మీరు ఎలా ఉన్నారండీ?  నేనిక్కడున్నట్లు మీకెలా తెలిసింది? "
" మనసుంటే మార్గం ఉండదా కళ్యాణి గారూ... !"
నవ్వాడు. ఎప్పటి పరిచయం! ఏడేళ్లయింది... ఫైనల్ ఇయర్ అయ్యి,  సెండ్ ఆఫ్ చెప్పుకున్నాక,. మళ్లీ మాట్లాడుకున్నది లేదు. కనీసం ఫోన్ నెంబర్స్ కూడా తీసుకోలేదు... మళ్లీ ఇప్పుడు !!
    అరగంట తర్వాత బయట రెస్టారెంట్లో టీ తాగుతూ, 
" ఉపోద్ఘాతాలేవీ  వద్దు. సూటిగానే అడుగుతాను. మీరు ఓకే అంటేనే... ప్రొసీడ్ అవుతాను..."
"..................."
"... నాతో పెళ్లికి మీరు సుముఖంగా ఉంటే చెప్పండి. మా నాన్నగారు వెళ్లి, మీ పెద్దవాళ్ళతో మాట్లాడతారు."
ఓ క్షణం ఆనంద్  వైపు అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయింది కళ్యాణి.
" మాట్లాడండి"
" కాస్త ఉపోద్ఘాతం ఉంటే బాగుండేదేమో....!"
చిన్నగా నవ్వింది. కాలేజీలో చేరిన కొద్దిరోజుల తర్వాత పరిచయం అతనితో..ఎన్నడూ పెద్దగా మాట్లాడు కున్నది లేదు ఇద్దరూ. ఇన్నేళ్ల  తర్వాత కూడా తనమీద ఇష్టమన్నది చెక్కుచెదరలేదన్న మాట! ఈ ఇష్టాన్నే ప్రేమ అనొచ్చా! కొంతకాలం క్రితం ఓచోట చదివింది కళ్యాణి. 
"ఏ మనిషి మీదైనా ఇష్టం అన్నది  పుట్టి, ఆఇష్టం... రోజులు,  వారాలు, నెలలు కాదు...ఏళ్ళు గడిచినా... ఏమాత్రం తగ్గక స్థిరంగా నిలిచి ఉంటే...అదే అసలైన ప్రేమ"
అని !!
రెండు నిమిషాల మౌనం తర్వాత పెదవి విప్పింది కళ్యాణి.
" మీతో ఓ విషయం చెప్పాలి..."
" ఎమిటీ, రాజేంద్ర గురించేనా ! అదే అయితే ఏమాత్రం అవసరం లేదు. అయినా అది ఇంకా మీ మైండ్ లోఉందా ! వెంటనే డిలీట్ చేసేయండి ఇప్పటికైనా..."
" అదెప్పుడో జరిగిందే అయినా... మీకు చెప్పాల్సిన అవసరం నాకు ఉందనిపించింది"
" నో ప్రాబ్లం.. అలా అనుకుంటే నాకూ ఒకటీఅరా ఉన్నాయిలెండి. నేనూ చెప్పాలంటారా ఏంటి కొంపదీసి..!"
" ఔనా..." నమ్మలేనట్లు మొహం పెట్టింది కళ్యాణి.
" అవునండీ  బాబూ ! చదువుకునే రోజుల్లో యాభై శాతం స్టూడెంట్స్ కు ఇలాంటివి క్వైట్ నాచురల్ ! అదంతా లవ్ అనుకుంటే మన పని అయినట్లే..."
"...................."
"..మొదలయ్యేటప్పుడు సిన్సియర్ గానే మొదలౌతుంది. రోజులు గడిచేకొద్దీ  ఒకరి వీక్నెస్ లు మరొకరికి తెలిసిపోయి ప్రేమ స్థానంలో మరేదో పుట్టుకొస్తుంది. అంతే....ప్రేమ పక్షులు చెరో దిక్కు  ఎగిరిపోతాయి.!"
ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వుకున్నారు. కళ్యాణికి ఏదో పెద్ద భారం తలమీంచి దిగిపోయినట్లయింది. ఆనంద్ అంటే తనకూ ఇష్టం ఏర్పడినా, తనకు తాను బయటపడటం బాగుండదనుకుంటూ సౌమ్య చెప్తున్నా జాప్యం చేస్తూ వచ్చింది. ఇప్పుడు తనకు తానే వచ్చాడు. ఎదురుగా నిలబడ్డాడు. ప్రేమ డైలాగులు వల్లించలేదు. పెద్దల ద్వారానే వెళ్దాం అంటున్నాడు.అదీ..తనకి ఇష్టమైతేనే!! ఈరోజుతో తనకున్న అనుమానాలూ, భయాలూ పూర్తిగా తొలగిపోయి,  తుఫాను వెలిసినట్లయి మనసంతా తేలికైపోయింది.ఇప్పటికీ  తను ఎస్ అనకపోతే... చేజేతులా కలిసొచ్చిన అదృష్టాన్ని కాలదన్నుకున్నట్లవుతుంది.
" ఇంతకీ మీ రెస్పాన్స్ ఏమిటో చెప్పనేలేదు..."
 ఆలోచనల నుండి బయటపడిన కళ్యాణి, 
" ఇంత ఓపెన్ గా ఉన్న మీకు నో ఎలా చెప్పగలను!"
" అంటే... ప్రొసీడ్ అవమంటారు...! అమ్మయ్య! బ్రతికించారు.. మా నాన్నకి ఈ రోజే ఫోన్ చేసి చెప్తాను.."
గుండెల నిండా గాలి పీల్చుకుంటూ అన్నాడు ఆనంద్. 
ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ లేచారు.
"ఇక  నేను మీ సౌమ్యకు థాంక్స్ చెప్పుకోవాలి.."
వద్దనుకుంటేనే పైకి అనేశాడు ఆనంద్. విస్మయంగా చూసింది కళ్యాణి.
" అవునండీ, తమరి ఆచూకీ  లీక్ చేసింది తనేగా మరి!!"
అమ్మ సౌమ్యా ! అనుకున్న కళ్యాణి, 
" మీరే కాదండీ, నేను కూడా చెప్పుకోవాలి... పదండి, ఇద్దరం కలిసే  చెబుదాం సౌమ్యకు థాంక్స్.."
ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ తమ భావిజీవితానికి సోపానాలు వేసుకునే తలపులతో కలిసి అడుగులు ముందుకు వేశారు. 
******************************************




Tuesday, August 1, 2023

ప్రకృతి

🌷

      రోడ్లన్నీ గతుకులమయం ! దారుణంగా దెబ్బ తిన్న రహదారులు !! కూలుతున్న వంతెనలు! వరదలతోో పోటెత్తుతున్న నదులు ! జనావాసాల్లోకి వచ్చిన నీళ్లు!  నిలువ నీడ లేక అగచాట్లు !! 
     వార్తా పత్రికల నిండా ఇవే వార్తలు. వాటి తాలూకు ఛాయాచిత్రాలు ! టీవీ న్యూస్ ఛానల్స్ అన్నింటా ఇదే ఘోష ! 
    మొన్నటిదాకా మండే ఎండలు ! భరించలేనంత ఉక్కపోత ! చెమటలు కక్కుతున్న శరీరాలతో చిరాకులు, విసుక్కోడాలు!  అదంతా ఎలా మటుమాయమైపోయిందో ఏమో! వానలు మొదలయ్యాయి.. ఒక్కసారిగా జనాలకు ఊరట ! అదీ ఎంతసేపు ! రోజుల వ్యవధిలోనే మళ్లీ బాధలు మొదలు! ఈసారి కొత్త రకంగా ! జల్లుగా  మొదలైన చినుకులు జడివానలై, వరదలై వీధులన్నీ జలమయం చేస్తూ... నదులు, ఏరులు పొంగుతూ ఊరువాడల్ని ముంచెత్తుతూ, బీభత్సం సృష్టిస్తూ జన జీవనాన్ని అతలాకుతలం చేసేస్తున్నాయి. ప్రస్తుతం ఇదీ  పరిస్థితి! 
      కాంక్రీట్ బిల్డింగుల్లోకి కూడా నీళ్లు చొరబడి రక్షణ అన్నది కరువైపోయిన వైనం ! గుడిసెలు, మట్టిమిద్దెల దుస్థితి ఇక వర్ణించలేము. అవి బాగుపడేదాకా వారి అవస్థ చెప్పనలివి కాదు. ఎలా? ఎప్పుడు? ఎంత కాలం పడుతుందో ! మళ్లీ మామూలుగా మారేవరకు తిప్పలు తప్పవు మరి ! మారడమైతే జరుగుతుంది. కానీ అంత వరకు తప్పదు కదా భరించడం!
    ఇక... క్రమంగా మొదలవుతుంది చలికాలం... కాస్త ఊపిరి పీల్చుకునేలోగా...మళ్లీ మొదలు కష్టాలు... చలి!! రాను రాను రోజులు గడిచే కొద్దీ భరించలేని చలి  మరి జనాలకి ప్రశాంతత, సంతోషం సంవత్సరంలో ఎంతకాలం?  ఆలోచిస్తే...కొద్ది కాలం మాత్రమే !!
     ఇంతకీ...ఎండాకాలం, వానకాలం, చలికాలం... ఈ మూడింటిలో ఏది నీకు ఇష్టం అంటే...!
 అన్ని కాలాలూ  మంచివే... అన్నీ  ఉండాల్సిందే... అన్నింటికీ వాటి వాటి ప్రత్యేకత ఉంది. ఏది లేకపోయినా జనావళికి తీరని నష్టమే. కాకపోతే ఏదైనా మితంగా ఉంటేనే మంచిది...  ఆ హద్దు దాటిందంటే... ఇదిగో.. ఇలాంటి అనర్ధాలే ! 
   వరదలు, ముంపులూ, వంతెనలు కూలడాలు, రోడ్లు పాడైపోయి నడకకు కూడా ఇబ్బందులు రావడాలు ! వీటికి తోడు జబ్బులు, అంటువ్యాధులు, అనారోగ్యాలు !!
    వర్షాకాలం ఇలాగైతే... వేసవి కాలం వడదెబ్బలు, అత్యధిక ఉష్ణోగ్రత వల్ల వచ్చే సమస్యలు మరో విధంగా మనుషుల్ని బాధ పెడతాయి.అలాగే చలికాలం మరోరకం బాధలు ! కానీ చిత్రం ఏమిటంటే...చలికాలం వచ్చాక  ఎండాకాలం కోసం ఎదురుచూడడం, ఎండలు భరించలేక వర్షాల కోసం ఆరాటపడడం...అవీఎక్కువైపోతే...మళ్ళీదేనికోసమో!ఇదంతా సహజమే కదా !   
 ఇవన్నీ ఋతురాగాలే ! ఏదిఏమైనా...ప్రకృతి అనుగ్రహిస్తే అంతా ఆనందమే ! ఆగ్రహిస్తే ప్రళయమే!!

******************************************

Thursday, July 13, 2023

ఊహ ఎంత మధురం !

🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦🐦
🌷🌺🌹🌷🌺🌹🌷🌺🌹🌷🌺🌹🌷🌺🌹🌷🌺🌹

ఊహలకే రెక్కలొస్తే !!
నింగిని చేరి మేఘాల పరుపుపై
తేలియాడుతూ... అరమోడ్పు
కన్నులతో కలలుగంటూ...
ఎల్లలు.. భాషా భేదాలు లేని...
అవాస్తవాల్ని వాస్తవాలుగా
ఎదుట నిలిపే ఆ వినూత్న ప్రపంచం
ఆహా! ఎంత మధురం !!
ఆ క్షణాన ---
కడు బీదను తరగని పెన్నిధి
కధిపతినౌతాను !
బానిసై మగ్గుతున్న బందీని
వినువీధిని విహరించే
విహంగమౌతాను !
అనాకారిని అందాల రాణిగా...
అక్షరమే ఎరుగక అపర మేధావిగా...
నడకే రాక నాట్యమయూరిగా... 
రూపాంతరం చెందుతాను !
ప్రేమరాహిత్యంలో పగుళ్ళు వారిన
నా గుండె తలుపులు తడుతూ
రా రమ్మంటూ వేనవేల పిలుపులు... 
వినిపించేదీ ఆ క్షణాల్లోనే !!
నిరాశతో నిట్టూర్పులతో
ప్రశ్నార్థకమైన భవిత
ఆశల చివుళ్ళతో 
కొత్త ఊపిర్లు పోసుకునేదీ 
ఈ ఊహల ఊసులతోనే !!
ఓహ్ !! వర్ణించనలవికానిది !!
ఎంతటి విలక్షణ జీవన చిత్రమది !
నా భావి ప్రయాణానికి
ఇంధనం ఈ ఊహా ప్రపంచం...
అందుకే--- ఊహలకే రెక్కలొస్తే...! 
ఎంత మధురం! ఎంతెంత మధురం !!

🌺🌹🌷🌷🌹🌺🌺🌹🌷🌷🌺🌹🌷🌺🌷🌺🌷
'ఆంధ్రభూమి' వారపత్రిక 4.4.2013 లో ప్రచురితం
🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷🌹🌺🌷


Thursday, July 6, 2023

ఇది నా జీవితం__PART-2

 🌹
 మరుసటిరోజు ఉదయం ఏదో పనిమీద బయటికి వెళ్తున్న మరిదినీ, అతని భార్యను కాస్త ఆగమని చెప్పి కూర్చోబెట్టింది. 
" మురళీ, నిన్న నీవు చెప్పింది విన్నాను బాబూ... కొద్ది రోజులు ఆగి మీ అందరికీ ఓ విషయం చెప్పాలని నేను అనుకుంటూ ఉన్నాను. కానీ నిన్న  నీ అభిప్రాయం విన్నాక ఇంక ఆలస్యం చేయకూడదనిపించి చెప్తున్నాను. టౌన్ లో ఓ షాపింగ్ మాల్ లో నాకు ఒక చిన్న ఉద్యోగం చూశాడు, నా తమ్ముడు సురేష్. పిల్లల చదువుల కోసం అక్కడే చిన్న ఇల్లు తీసుకుని ఉండాలని అనుకున్నాను. ఈలోగా నువ్వు ఇక్కడి నుంచి వెళ్లాలని అనుకుంటున్నట్లు చెప్పేశావు... నేను వెళ్లడమైతే తప్పనిసరి. అత్తయ్య, మామయ్య అర్థం చేసుకుంటారని అనుకుంటున్నాను. ఏది ఏమైనా, ఇంటి బాధ్యత ఇకనుంచి నీదే బాబు..."
నెమ్మదిగా అయినా స్థిరంగా చెప్పింది సువర్చల. 
" అది కాదు వదినా... "
"... వద్దు మురళీ, ఇంకేమీ చెప్పొద్దు.. మీ అన్నయ్య పోయినప్పుడు నీవింకా చిన్నవాడివి...  బాధ్యత తీసుకునే వయసు కాదు. కానీ ఇప్పుడు అలా కాదు కదా.. ! దయచేసి నా పరిస్థితీ అర్థం చేసుకోండి...నా పిల్లల భవిష్యత్తు కూడా నాకు ముఖ్యం కదా.. !"
".................... "
".... రెండ్రోజుల్లో నేను  పిల్లల్ని తీసుకుని వెళ్లిపోతాను.. అత్తయ్యా, మామయ్యా, మీకు తప్పనిపిస్తే క్షమించండి..అయినా,  మీకెప్పుడు ఏ అవసరం వచ్చినా వచ్చేస్తాను.మరోలా అనుకోకండి. "
అత్తమామలకు కూడా అన్యాపదేశంగా చెప్పి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది సువర్చల. సున్నితంగా బాధ్యతల్ని తప్పించుకోవాలని చూసిన మురళి ఖంగు తిన్నాడు...
                   **           **               **
🌷
" ప్రగతీ, నీతో మాట్లాడాలి... కాదు అని మాత్రం అనకు. వచ్చెయ్, "
ఆ సాయంత్రం ఆఫీసు అవర్స్ ముగియబోతుండగా వెళ్లి ఆమె ముందు నిలబడి చెప్పేసి, ఠక్కున వెనుదిరిగి బయటపడ్డాడు ప్రసాద్. ఆ స్వరంలో స్థిరత్వం చూసి,  వెంటనే లేచింది ప్రగతి.. 
 కాఫీ సిప్ చేస్తూ, 
" సరే, నీవు కోరినట్టే చేసుకుందాం పెళ్లి... "
" ఏంటి సరే.. నా పెళ్లి కుదిరిపోయిందీ  అన్నాగా !"
" జరిగిపోయిందీ  అనలేదుగా.. !"
"అయితే ఏంటిట ! కుదిరిన పెళ్లిని చెడగొట్టుకోమంటావా! అది అయ్యే పనేనా!? ఎలా కనిపిస్తున్నా నేన్నీకు !? "
"నా ప్రేయసి ప్రగతిలాగే కనిపిస్తున్నావులే గానీ....ఏదీ, నంబరిటివ్వు.. "
".. ఏ నంబరు? "
" అతని నంబరు.. అదే ఆ పెళ్లి కొడుకు గారి నంబరు.. నేను మాట్లాడతా అతగాడితో... ! రేయ్, ఫూల్, నేను ప్రేమించిన పిల్లను నువ్వెలా చేసుకుంటావురా ఇడియట్ ! అని చెడామడా కడిగేస్తాను..ఇవ్వు నంబర్.. "
" లేదు... !"
" ఏంటి లేదు..? 
" నంబర్ లేదు.. "
" వీధిబళ్ళో చదివే బుడ్డోడి జేబులో కూడా సెల్ ఉండే  రోజులమ్మా ఇవీ...! చెట్టంత  మగాడికి లేదంటే నమ్మాలిమరి !"
"...అబ్బా ! మగాడంటూ ఉంటే కదా నంబర్ ఉండటానికి... !"
చివ్వున తలెత్తి నవ్వుకుంటున్న ప్రగతిని చూశాడు ప్రసాద్. 
" అంటే...? "
 నవ్వు కంటిన్యూ చేస్తూ. 
" చీకట్లో ఓ రాయి విసిరా... అంతే... !"
" అమ్మ దొంగా..! ఎంత మోసం! టెన్షన్ తో చచ్చిపోయాను తెలుసా,  రాక్షసీ...!"
" లేకపోతే...యుగాలు గడుస్తున్నా, టీవీ సీరియల్లా సాగదీస్తూ ఉంటే ఎలా? సరె  సర్లే.. ఇప్పుడు మళ్ళీ పాతపాటే పాడతావా ఏంటి కొంపదీసి!!"
" నెవ్వర్.. డిసైడ్ అయిపోయాక, తగ్గేదేలే... ఈ రాత్రే ఇంట్లో అందర్నీ కూర్చోబెడతా. విన్నారా సరే... లేదా రేపే నిన్ను లాక్కెళ్లి, ఏ గుళ్ళోనో తాళి కట్టేస్తా... "
పకపకా  నవ్వింది ప్రగతి. శృతి కలుపుతూ, లేచి ప్రగతి చేయందుకున్నాడు ప్రసాద్.. 
                **            **           **
🌺
    వారం గడిచింది...వెంకటేశ్వర్లు, కొడుకు వీరేష్, ఇద్దరూ బయటినుండి వచ్చారు. ఓ సంచీ లోంచి పెద్ద కవరు తీసి, 
" శుభలేఖలొచ్చాయి. ఇవి తీసికెళ్ళి దేవుడిగూట్లో పెట్టి తీసుకురామ్మా "
అని, కోడలి చేతికందించబోయాడు వెంకటేశ్వర్లు. 
" ఆగండి నాన్నా, ఎవరి పెళ్లి? ఎవరి శుభలేఖలు? తెలుసుకోవచ్చా? "
పరిమళ ముందుకొచ్చింది. 
" అదేంటి ! నీ పెళ్లే..అలా అడుగుతున్నావేంటి !"
" నా పెళ్ళా ! నాకు చెప్పారా నా పెళ్ళని !నన్నడిగి నిశ్చయించారా? నాకిష్టమో లేదో కనుక్కున్నారా?..."
" పరిమళా ! ఏంటి వాగుతున్నావ్ !"
ఆయన ముఖం కోపంతో ఎర్రబడింది ఒక్కసారిగా. వీరేష్ కలవరపడ్డాడు. అత్తాకోడళ్ళిద్దరూ అనుకోని ఈ పరిణామానికి విస్తుపోయి, మాటరాక నిలబడిపోయారు.
"జరిగిందేచెప్తున్నా నాన్నా,  మీరంతాఎవ్వరూ, ఏఒక్కరూ  నన్నడగలేదు. అడిగితే ఏం చెప్తానో మీ అందరికీ తెలుసు. అది మీకిష్టముండదు. ఎందుకు నాన్నా, నెత్తిమీది బరువు దించేసుకోడానికి అంత ఆరాటం !కన్నబిడ్డ సుఖసంతోషాలు మీకేమాత్రం పట్టవా !అమ్మా, నువ్వూ అంతే కదా !.."
అంతా తలలు దించుకున్నారు. 
" వద్దు..నాకీ పెళ్లి వద్దు. మీకు భారం కాకుండా నేను బ్రతగ్గలను. కాదూ కూడదంటే...నా మెడకో ఉరి బిగించండి.తాళి కంటే అది ఎంతో నయం... "
వరలక్ష్మి గాభరాగా కూతురి దగ్గరగా వచ్చింది. 
" అదేమిటమ్మా, ఇంతదాకా వచ్చాక... !"
వీరేష్ కల్పించుకున్నాడు. 
"పోయేదేమీ లేదులే అన్నా, నా జీవితం కంటే ఏదీ నాకు ఎక్కువ కాదు. నా గురించి మీరు ఆలోచించనప్పుడు నేనూ అంతే !..."
ఏడుస్తూ లోపలికెళ్ళింది. సిద్ధంగా ఉంచుకున్న సూటుకేసు పట్టుకుని తిరిగి వచ్చింది. 
" ఆగు ! ఎక్కడికి బయలుదేరావు? నువ్వేం చేస్తున్నావో నీకు తెలుస్తోందా  ! వాళ్లకు మేమేం చెప్పాలి? "
వెంకటేశ్వర్లు గద్దిస్తూ అరిచాడు. 
" అది నా బాధ్యత కాదు నాన్నా, మీరే ఆలోచించుకోండి... "
అవాక్కై నిల్చుండిపోయిన తండ్రినీ, మిగతా వాళ్ళనీ దాటుకుంటూ గడప వైపు నడిచింది. వెళ్తూవెళ్తూ...ఓసారి తల తిప్పి, 
" పెళ్ళిచూపులయ్యాక...నీకు సమ్మతమేనామ్మా అని మాటవరసక్కూడా నన్నడగ లేదు గదా నాన్నా !అలా అడిగి ఉన్నా ఆలోచించి ఉండేదాన్ని...కాలు మాత్రమే సరిగా లేదు నాకు. కానీ, మనసనేది ఒకటుంది. దానికో వ్యక్తిత్వమనేదుంది. అది చంపుకుని మాత్రం బ్రతకలేను.. "
"........................"
"...ఈరోజు నా మాటలు మీకు తప్పుగా అనిపించొచ్చు. కానీ, నాది సరైన నిర్ణయమే అని నిదానంగా మీకే అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే నా నిర్ణయం మీద నాకు పూర్తిగా నమ్మకముంది... "
అప్రతిభులై చూస్తున్న అందర్నీ నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో చూస్తూ గడప దాటింది పరిమళ !!
 ఇప్పుడామె మనసంతా తేటగా అయిపోయింది.అంతులేని ఆత్మవిశ్వాసం ఆమె ముఖంలో తొణికిసలాడుతుండగా, తన జీవితం తన చేజారిపోలేదన్న తృప్తితో ఆమె అడుగులు ముందుకు సాగాయి. 
( పరిమళ, సువర్చల, ప్రసాద్...ఈ ముగ్గురూ అవకాశవాదులు మాత్రం కాదు. కొందరు అవకాశవాదుల బారినుండి తమను తాము రక్షించుకుని తమ జీవితాల్ని సరిజేసుకున్న వాళ్ళు. ఇది స్వార్థమనుకుంటే...అంతో ఇంతో ఈమాత్రం స్వార్థం ప్రతి మనిషికీ తప్పనిసరిగా ఉండితీరాలి.. )
                        --- సమాప్తం ---
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷


Wednesday, July 5, 2023

ఇది నా జీవితం..PART--1

( మనిషికి స్వార్థం అన్నది ఉండకూడదా ! తన సంగతి పూర్తిగా పక్కన పెట్టి పక్క వాళ్ళ కోసం ఆలోచించడం, తనను తాను బలి చేసుకోవడం ఎంతవరకు సమంజసం ! )
🌺

 " మన పిల్ల నచ్చిందంట... కట్న కానుకలేవీ వద్దన్నారు. పెళ్లి  మాత్రం చేసిస్తే చాలట! ఖాయం చేసుకుని వచ్చాను..."
 కారుతున్న చెమటలు భుజం మీది  టవల్ తో తుడుచుకుంటూ, చెప్పులు మూలన వదిలేసి లోపలికి వస్తూ ఎదురొచ్చిన భార్యతో చెప్పాడు వెంకటేశ్వర్లు.వంటింట్లో ఉన్న పరిమళకు ఆ మాటలు స్పష్టంగా వినిపించాయి. క్షణం గుండె దడ దడ లాడింది. ఎక్కడలేని నీరసం ఆవహించి అక్కడే గోడకు జారగిలబడింది. 
   పరిమళ పది దాకా చదివింది. కాస్త పొట్టిగా, చామనఛాయతో చూడగానే అందంగా ఏమీ లేదనే భావన కలిగేలా ఉంటుంది. పాతికేళ్ళు దాటాయి. ఆమె ఈడు వాళ్ళందరికీ పెళ్లిళ్లయిపోయినా తను మాత్రం ఇంకా అలాగే ఉంది. తనకన్నా అందవిహీనంగా ఉన్నవాళ్లకు కూడా అయిపోయినా ఈ పిల్లకు మాత్రం పెళ్లి ఘడియలు రాకపోవడానికి కారణం... ఆమె అవిటితనం! మూడేళ్ల వయసులో పోలియో సోకి కుడికాలు సన్నగా, వంకరగా ఉండిపోయి కాస్త గెంటుతూ  నడుస్తుంది. సంబంధాలు చాలా చూశారు. కట్నం కూడా బాగానే ఇస్తామన్నారు...అప్పుల పాలైనా సరే...! ఓవైపు వయసు మీద పడిపోతోంది. ఇలా ఉండగా... పది రోజుల క్రితం దగ్గర బంధువొకాయన ఓ సంబంధం  గురించి చెప్పాడు. ఇప్పుడు ఖాయం చేసుకొచ్చిందదే !
   పెళ్ళికొడుకు ఓ గవర్నమెంట్ ఆఫీసులో రికార్డు అసిస్టెంటట ! తల్లీదండ్రీ, ఓ తమ్ముడు, విధవరాలైన ఓ  చెల్లెలు...ఆమె పదేళ్ల కొడుకు ! అంతవరకూ  బాగానే ఉంది... కాకపోతే...రెండో పెళ్ళివాడు. ఇటీవలే భార్య అనారోగ్యంతో చనిపోయింది. ఇద్దరు ఆడ పిల్లలు. ఎనిమిది, ఆరేళ్ల వయసు వాళ్ళు! అతని వయసూ నలభైకి దగ్గరలో ఉంటుంది...! విధి లేని పరిస్థితుల్లో వెంకటేశ్వర్లు భార్యను ఒప్పించి, పెళ్లిచూపులు ఏర్పాటు చేయించాడు. వద్దనుకుంటే, ఇంతకన్నా మేలైన సంబంధం వచ్చే ఛాయలేవీ కనుచూపుమేరలో వాళ్లకు కనిపించలేదు. ఆలస్యం చేసేకొద్దీ ఇలాంటివి రావడమూ గగనమే అవుతుందన్న భయంతో సరే అనుకున్నారు వెంటనే...కూతుర్ని అడిగే ఆలోచన కూడా చేయలేదిక ! ఇప్పుడు ఏకంగా అన్నీ మాట్లాడుకుని వచ్చానని చెబుతున్నాడు !
            **              **            **
🌹
   సువర్చల దిక్కు తోచని స్థితిలో పడిపోయింది ఒక్కసారిగా. ఇదేమిటి!ఇలా అయిపోయింది! మరిది మాటలు గుర్తొచ్చి ఆమె మనసంతా వికలమైపోయింది. ముందుగా ఈ పరిస్థితి ఏమాత్రం ఊహించని ఆమె అయోమయంలో పడిపోయింది.
   పెళ్లయి పది సంవత్సరాలయింది సువర్చలకు. అప్పటినుంచీ భర్తతో పాటు తానూ ఇంటికే అంకితమైపోయింది. మూడు సంవత్సరాల క్రితం భర్త యాక్సిడెంట్ లో పోయాడు. ఇద్దరు  పిల్లలు. పుట్టింటి ఆసరా  లేదు. అత్తిల్లు తప్పలేదు. అత్తమామలు, మరిది, ఆడపడుచు.. ఆ ఇద్దరు కాలేజీ చదువుల్లో , తన కొడుకు, కూతురు   ఎలిమెంటరీ స్కూల్లో ఉన్నారు. సహనం కూడగట్టుకుని ఆ ఇంట్లో ఈదడం మొదలెట్టింది. అలా ఐదేళ్లు గడిచాయి. మరిది ఉద్యోగంలో చేరాడు. పెళ్లయింది.ఆడబిడ్డ అత్తారింటికి వెళ్ళిపోయింది. బాధ్యతలన్నీ తీరినట్టే..! అయితే... ఈమధ్య ఆమెను తొలిచేస్తున్న సమస్య  'ఇలా ఎంతకాలం'! అన్నది!!
 పిల్లలు హైస్కూల్  చదువుకొచ్చారు.ఈ పల్లెలో వానాకాలం చదువులతో వాళ్ల భవిష్యత్తు ఎలా మారనుంది!? భర్త పోయాక అందరి బాధ్యత వహిస్తూ అతడి  స్థానంలో కొనసాగుతూ వస్తోంది. ఇప్పుడు మరిదికి ఆ బాధ్యతలన్నీ అప్పజెప్పి, తాను టౌన్ కి వెళ్లి పిల్లల చదువు పట్ల శ్రద్ధ పెట్టాలన్న ఆలోచనలో పడిపోయింది కొంతకాలంగా. అన్న తర్వాత కొడుకుగా తల్లిదండ్రుల  బాధ్యత తనది  కూడా  కదా! ఎంత కాలమని తానే మోయగలదు ! మరీ  ముఖ్యంగా తన పిల్లల గురించిన ఆందోళన ఆమెలో రోజురోజుకూ పెరిగిపోసాగింది.
    టౌన్ లో ఉన్న తన తమ్ముడి సాయంతో తనూ అక్కడే ఏదో ఒక పనిలో చేరి, జీవనం సాగిద్దామని అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తి చేసుకుంది. అంతా ఓ కొలిక్కి వచ్చాక అత్తమామలకు విషయం చెబుదామని తాత్సారం చేసింది... అదే ఇప్పుడు తాను చేసిన పొరపాటై కూర్చుంది.
  సాయంత్రం తల్లిదండ్రుల్ని కూర్చోబెట్టి, మరిది చెప్పిన మాటలు వినేసరికి సువర్చల కాళ్ల క్రింది భూమి కంపించినట్లయింది. 
" నాన్నా, నేనూ, కమల టౌన్ కెళ్ళిపోదామనుకుంటున్నాము. కమలకు అక్కడ ఓ ప్రైవేట్ స్కూల్లో జాబ్ వచ్చింది. ఇక్కణ్ణుంచి రోజూ ఇద్దరం తిరగాలంటే చాలా కష్టం. వచ్చేవారం జాయిన్ అవ్వాలనుకుంటోంది. ఇల్లు చూసుకొని వెళ్ళిపోతాం నాన్న..."
తల్లిగానీ, తండ్రి గానీ  మారు మాట్లాడలేదు. చెప్పడం పూర్తి చేసి, బయటికి వెళ్ళిపోయాడతను. తానొక విధంగా ఆలోచిస్తుంటే... ఇతని పంథా మరోలా ఉండేసరికి సువర్చల మ్రాన్పడిపోయింది. ప్రస్తుతం తన కర్తవ్యమేమిటో బోధపడక తలపట్టుకు కూర్చుండిపోయింది. మరోపక్క తన ఇద్దరు పిల్లలు! పక్కనే అమాయకంగా నిద్రపోతున్న వాళ్లని చూసేసరికి ఆమె బాధ  రెట్టింపయింది.
    ఇదేమిటి ! నా జీవితం నా ఇష్టం కాదా ! పోయినంతకాలం  అందరి అభిప్రాయాలూ మన్నిస్తూ తాను బలై పోవాల్సిందేనా! ఇన్నేళ్లుగా ఎన్నో సందర్భాల్లో మనసుకు విరుద్ధంగా ఇష్టం లేని పనులెన్నింటినో ఆమోదిస్తూ వచ్చింది. వద్దంటే ఏమనుకుంటారో, కాదంటే వాళ్ళ దృష్టిలో చెడ్డదాన్నయిపోతానేమో అనుకుంటూ  అనవసరమైన మొహమాటానికి పోతూ అనుక్షణం నలిగిపోతూ వచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు పిల్లలు పెద్దవాళ్ళవుతున్నారు. తన బలహీనతలతో తనతో పాటు వాళ్లనూ, వాళ్ల భవిష్యత్తునూ ఫణంగా పెట్టే హక్కు తనకే మాత్రం లేదు.పైగా అత్తమామల ఆరోగ్య పరిస్థితీ బాగానే ఉంది.ఆర్థికపరంగానూ లోటేమీ లేదు.  ఆమె అంతరంగం ఆలోచనలో పడిపోయింది...
                **              **          **
🌷
" ఏంటి ప్రసాద్, ఇంకెన్నాళ్లిలా? ఇంట్లో నాకు ప్రెషర్ ఎక్కువైపోయింది. రెండు సంబంధాలు రెడీగా ఉన్నాయి. ఏదో ఒకటి సెట్ చేసేస్తాం అంటున్నారు. నువ్వేమో ఉలకవూ, పలకవూ.. మూడు సంవత్సరాల మన ప్రేమకిక ఫుల్ స్టాప్ పెట్టేద్దాం. పెళ్లి లేదా బ్రేకప్..! ఏదో ఒకటి.. చెప్పేయ్ త్వరగా..."
రెండ్రోజుల క్రితం ప్రగతి అన్నమాటలు పదేపదే చెవుల్లో మారుమ్రోగుతూ ప్రసాదును ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసేస్తూ ఇరకాటంలో పడేశాయి.
    ఓవైపు రిటైర్ అవబోతున్న తండ్రి, చదువు ఇంకా పూర్తికాని తమ్ముడు, డిగ్రీ చదువుతున్న పెళ్లి కావాల్సిన చెల్లెలు, ఇంటికే  పరిమితం అయిపోయిన తల్లి !!  ఇన్ని బాధ్యతల్ని గాలికి వదిలేసి, తన సుఖం తను చూసుకుంటే.. ఎలా ! ఇన్నాళ్లూ  ప్రగతి అర్థం చేసుకుని తనకోసం ఆగింది. ఇక అది కొనసాగేలా అనిపించడం లేదతనికి.
   తన ఆఫీసులోనే పనిచేస్తున్న ప్రగతితో మూడేళ్ల పరిచయం, ప్రేమ అతనిది. ఆమెను వదులుకోలేడు. ఇటు తన వాళ్ళనీ దూరం చేసుకోలేడు. నిద్రకు దూరమై తీవ్ర ఆందోళనలో మునిగిపోయాడు ప్రసాదు.
             **           **               **
   ఆ మధ్యాహ్నం ఆఫీస్ లో ఎవరూ లేని టైం చూసి ప్రగతి ఎదురుగా కూర్చున్నాడు ప్రసాద్.
" నీతో మాట్లాడాలి..."
" మాట్లాడడానికి ఇంకేమీ లేదు..."
" ఎందుకు ఉండదు? మన పెళ్లి గురించి.."
".. ఇక మరిచిపో, నాకు పెళ్లి కుదిరింది.."
 నిటారుగా అయిపోయాడు ప్రసాద్.
" అదేంటి !అదెలా !"
" అదంతే..ఇక నీకూ నాకూ మాటలొద్దు.సారీ,గుడ్ బై"
 ఫైళ్ళు సర్దేసి, లేచి విసురుగా బయటికి వెళ్ళిపోయింది
 ప్రగతి.
" ఓ గాడ్ ! ఇంత స్పీడ్ గా ఇంత తీవ్ర నిర్ణయమా !"
 తల పట్టుకున్నాడు ప్రసాద్. 
  అప్పటినుంచీ, ఆ రాత్రి ఇల్లు చేరేవరకూ, చేరాక, మంచం మీద పడుకున్నాక...ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు . రెండేళ్ల క్రితం...ప్రగతితో ప్రేమ మొదలయ్యాక, ఇంట్లో మెల్లిగా విషయం బయటపెట్టాడతను.  
" తమ్ముడి చదువు పూర్తి కానియ్ రా, తొందరేముంది!ఆకాస్త డిగ్రీ అయిపోతే వాడూ ఏదోక ఉద్యోగంలో చేరిపోతాడు.అప్పుడు చూద్దాం... "
అని దాటవేశాడుతండ్రి. డిగ్రీ అయిపోయింది. వాడేమో పీ.జి చేస్తానని మొండికేసి చేరిపోయాడు. తల్లీదండ్రీ వాణ్ణే సపోర్ట్ చేశారు. 
" శభాష్ !ఏమదృష్టం రా నీది !"
అనుకున్నాడు. మొదటిసారిగా ఇంట్లో పెద్దకొడుకుగా పుట్టినందుకు తనమీద తనకే జాలేసింది ప్రసాద్ కు. మరోవైపు...బాధ,కోపం అంతరంగంపై యుద్ధం ప్రకటిస్తున్నా, తమాయించుకున్నాడు.వెధవది! దిక్కుమాలిన మొహమాటమొకటి! గొంతులో పచ్చివెలక్కాయ పడ్డట్టు మాట పెగిలిరాదే బయటకు!    తను పెళ్లి చేసుకుంటే ఆవచ్చే పెళ్ళాం కొడుకును తీసుకుని వేరే కాపురం పెడితే!కుటుంబాన్ని తానొక్కడే లాగ్గలడా!అదీ...తండ్రి భయం!తల్లి అనుమానం !!తను సరే, మగాడు..ప్రగతి పరిస్థితేంటి !ఎన్నాళ్లని ఆడపిల్లను ఇంట్లో అట్టిపెట్టుకుంటారు!రెండ్రోజుల క్రితం ఆమె మాటలు గుర్తొచ్చి, 'నిజమే కదా' అనుకున్నాడు. ఇక లాభం లేదనుకుని, లేచి కూర్చుని..అటూ ఇటూ  ఉన్న పరిస్థితులన్నింటినీ తూకం వేసుకుని చూశాడు. 
" నాన్న రిటైర్ అయినా పెన్షన్ వస్తుంది. తన జీతం ఎలాగూ ఉంటుంది. వీళ్ళ చదువులేమీ ఆగిపోవు... సాఫీగా సాగిపోతాయి.పీ.జి తర్వాత తమ్ముడికి ఏదో ఒక జాబ్ రాక మానదు. చెల్లి పెళ్ళీ  కుదురుతుంది. అవన్నీ ఇప్పుడు తన  పెళ్లి జరిగినా  ఏమీ  ఆగిపోవు.... సజావుగానే  జరిగిపోతాయి. ఎలాగూ ప్రగతి జాబ్ ఉందాయె  ! తనూ ఓచెయ్యి వెయ్యదా ఏమిటి ! మరి... తనిప్పుడు పెళ్లి చేసేసుకుంటే అభ్యంతరం ఏమిటిట !! చిక్కుముడి విడిపోయింది...వెధవది ! మట్టి బుర్రకు ఇన్నాళ్లూ  తట్టనేలేదేమిటి !? సన్నగా ఈల వేయబోయాడు.... ఠక్కున స్ఫురించి,ఈల మధ్యలోనే ఆగిపోయింది.
" కానీ...ఎలా ! పెళ్లి కుదిరిపోయిందని చెప్పిందే !!"
 మళ్లీ వెంటనే ఫ్లాష్ !
" కుదిరింది అని చెప్పింది గానీ... జరిగింది అని కాదు గదా! "
 మళ్లీ హుషారొచ్చి, ఈల  బయటికొచ్చింది.
               **             **             **
🌺
  పరిమళకు తిండి సయించడం లేదు. ఇంట్లో అన్నా, వదిన కూడా ఉన్నారు. కానీ, తల్లితో సహా ఎవరూ ఏమీ కల్పించుకోవడం లేదు...ఆమె మనోగతం తెలిసిపోతున్నా....!
   ఇదేమిటి ! నాపెళ్ళి నా ఇష్టం కాదా ! నన్నడిగి నిర్ణయించాల్సిన అవసరం లేదా! లోలోన కుమిలిపోతూ మూడు రోజులపాటు నిద్రాహారాలు లేకుండా గడిపేసింది పరిమళ. అలా అలా వారం గడిచింది.ఆసాయంత్రం వెంకటేశ్వర్లు కొడుకు వీరేష్ తో  కలిసి పెళ్లివారింటి నుండి వచ్చాడు. 
" ముహూర్తం పెట్టేసుకుని వచ్చాము. రెండు వారాలుంది పెళ్లికి. రేపెళ్లి శుభలేఖలు ప్రింటింగ్ కియ్యాలి. పెద్దగా టైం లేదు. అందరూ తలోచెయ్యి వేస్తే గానీ పనులు జరగవు... "
కాళ్ళు కడుక్కుంటూ అక్కడే ఉన్న భార్యనూ, కోడలినీ ఉద్దేశించి చెప్పాడు. పరిమళ అక్కడే ఓ మూల కుర్చీలో కూర్చుని ఉంది... కానీ ఆమె వైపు తల తిప్పి కూడా చూడలేదాయన. పరిమళ మనసు చివుక్కుమంది. ఆస్థానంలోనే కోపం భగ్గుమని రగులుకుంది....
" ఏమిటిది! ఈయన నా తండ్రే నా ! ఇంట్లో ఉన్నది నా వాళ్లేనా! నన్నడగాలని గానీ, నా ఇష్టాఇష్టాలు గ్రహించాలనిగానీ ఎవ్వరికీ పట్టదా ! కన్నతల్లి కూడా ఇలా రాయిలా మారిపోయిందేమిటి!..."
జలజలా రాలుతున్న కన్నీళ్ళని తుడుచుకోవాలని కూడా అనిపించలేదాపిల్లకి! తనకేమిటి తక్కువ! కాలు సరిగా లేనంత మాత్రాన ఇంత హీనంగా చూడాలా! పది  పాసయింది. కుట్టు మిషన్ నేర్చుకుంది. జాకెట్లు చక్కగా కుట్టగలదు. రకరకాల కుట్లు, అల్లికలతో పాటు చీరలపై ఎంబ్రాయిడరీ చేయగల నైపుణ్యం ఉంది. అన్నింటికన్నా మిన్నగా ఎలాగైనా బ్రతకగలనన్న నమ్మకం ఉంది.తమ ఊరిదే అయిన శ్రీలక్ష్మి అక్క మాటలు తలపుకొచ్చాయామెకు.... 
" నీకేంటే పరిమళా, ఏ దర్జీ కుట్టలేనంత చక్కగా జాకెట్లుకుడతావు. ఎంబ్రాయిడరీ చేయగలవు, నాతో పాటురా... మా టైలరింగ్ షాప్ లో చేర్పిస్తా. ఏడాది తిరిగేసరికల్లా నంబర్ వన్ నీవే అవుతావు. సొంత షాప్ కూడా పెట్టుకుంటావు చూడు...! ఎందుకు నిన్ను నీవే తక్కువ చేసుకుంటూ అస్తమానం బాధపడతావు!"
తన వైకల్యాన్ని తలచుకొని పదే పదే దిగులు చెందుతున్న తనతో రెండు మూడుసార్లు ఆమాటలన్నది. ఎంతో ధైర్యం నూరిపోసేది. ఆ మాటలిప్పుడు మరీ మరీ గుర్తొచ్చి కళ్ళ మీద కునుకు లేకపోతోందామెకు. 
 ఎందుకీ  బలవంతపు పెళ్లి! రేపాయింటికి వెళ్లి, అందరికీ వండి వారుస్తూ, సేవలు చేస్తూ జీవితం గడిపేయాలా! అది తప్పని కాదు... తనూ అందరిలాంటి ఆడపిల్లేగా ! తనకూ అచ్చట ముచ్చటా ఉండవా ! అవన్నీ ఆ ఇంట్లో తీరుతాయా! పుట్టింట్లోనే లేదు... ఇక అత్తింట్లో...అదీ అలాంటి వాతావరణంలో... సాధ్యమా ! ఇద్దరు  పిల్లల తండ్రి!అదీ ఆడపిల్లలు !వారిని  పెంచాలి, బాగోగులు చూడాలి, పెళ్లిళ్లు చేయాలి....! అంత భారం మోసేశక్తి  తనకు ఉందా!అమ్మానాన్నల కీవిషయం ఎందుకు తోచలేదు ! కనీసం ఆ పెళ్ళివారికైనా...ఇంటికి తగ్గ కోడల్ని ఎంచుకోవాలన్న ఆలోచన రాలేదే !!
   అవన్నీ పక్కన పెడితే...తను అనాకారి అనే కదా... వీళ్లంతా తన ఇష్టానికి ఏ విలువా లేకుండా ప్రవర్తిస్తున్నారు! ఆ తీరే పరిమళకు అస్సలు నచ్చడం లేదు. నేను మాత్రం వీళ్లకు ఎందుకు తలవంచాలి ? ! నా జీవితం నాది కాదా! దానిపై నాకే హక్కు లేదా!!
                     **         **            **

      ( రెండవ భాగం తర్వాతి పోస్ట్ లో )