మలిసంధ్య

 

~ యం. ధరిత్రీ దేవి 

    

దినకరుడు పడమటి దిక్కున 

దిగిపోతున్న సమయాన.. నింగిని మెరిసే 

ఆ వర్ణచిత్రం ఎంత మనోహరం! అది..

ప్రకృతి గీసిన అద్భుత సౌందర్యం!!

చూపరులకు అది ఇచ్చే ఆహ్లాదం 

అనిర్వచనీయం.. పొద్దు వాలుతున్న ఆ క్షణం 

అందరికీ ఎందుకో అంత ఇష్టం !!

జీవిత చరమాంకాన్ని తలచి తలచి..

భయపడతాం.. బాధపడతాం..

అస్తమించే సూర్యునిలో అగుపించే ఆ అందం .

మలి వయసులో మనిషిలో మాత్రం కనలేమా!

మరెందుకా అలజడి! జీవనగమనంలో..

అలసి సొలసిన ఈ దేహం 

విశ్రాంతి కోరే చివరి అంకం వృద్ధాప్యం..

బరువు.. బాధ్యతలు తీరిపోయి..

తమకంటూ మిగిలి.. చేజిక్కిన

అరుదైన అదృష్టాన్ని అందుకుని..

తనకోసం వాడితే.. సూర్యాస్తమయంలోని 

మెరుపులు మలి వయసులోనూ మెరిసిపోవా!!

ముసలితనం శాపం కాదు..

మనకోసం.. ప్రతీ మనిషి కోసం..

దేవుడిచ్చిన దివ్య వరం 

అప్పుడెప్పుడో కన్న కలలకు 

రూపమివ్వడానికి చేతి కందిన 

మహత్తర అవకాశం ..! అందుకే..

మలిసంధ్యను స్వాగతిద్దాం..

మనసారా ఆస్వాదిద్దాం...

   

[ 5.7.26 సంచిక..ఆన్లైన్ వారపత్రిక లో 

   ప్రచురింపబడ్డ నా స్వీయ కవిత 🙏]